N.W.A - Efil4zaggin (1991)

Het is niet makkelijk met een waardig opvolger te komen van een van de betere albums in zijn soort (oftewel: Straight Outta Compton). Het zal de heren uiteindelijk ook niet lukken (in mijn opinie dan), het ontbreken van Ice Cube is een van de vele aderlatingen.

Allereerst ben ik al niet de meest grote fan van Dr. Dre (kan de beste man zelf niks aan doen), op dit album vind ik zijn producties vele malen minder dan op het voorgaande N.W.A. album. Het klinkt allemaal wat te gelikt en te modern, het is te nadrukkelijk aanwezig en dat vind ik niet passen bij de stijl van N.W.A. Wat ik wel kan waarderen is dat Dre zijn tijd ver vooruit is, Niggaz 4 Life klinkt gewoon heel modern en dat is aan het eind van de oldskool periode een knappe prestatie.

De statement zijn er overigens nog steeds te vinden, maar ook deze zijn niet te vergelijken met het eerdere werk. Ze zijn soms ook ‘gewoon’ bezig met het rappen van stoere teksten en het ophemelen van zichzelf. Appetite For Destruction is daar een goed voorbeeld van.

Maar er zijn ook op dit album genoeg pluspunten te ontdekken. Zo blijf ik idolaat van Eazy’s stem en zijn sommige producties wel gewoon goed. Alwayz Into Somethin bijvoorbeeld met het kenmerkende westkust geluid is simpelweg geniaal. Maar ook One Less Bitch draagt een positief steentje bij.

Toch zijn er net wat meer minpunten te ontdekken dan pluspunten. Vandaar mijn onvoldoende; zo heb ik erg weinig met de skits en vind ik het een mindere teamprestatie dan dat met Straight Outta Compton werd geleverd; Ice Cube wordt dan ook nodig gemist. MC Ren kan het gat in ieder geval niet opvullen.

Ik heb deze cd Januari 2009 gekocht. Ik ben al een fan van NWA maar deze cd slaat alles! dit is in mijn ogen de beste cd van NWA!
Heb zelf ook de cd van straight out of compton wat ook een goede cd is maar vind deze stukken beter! De Geweldige beats van Dr Dre de harde teksten,de humor, de flows echt geweldig! Jammer dat NWA nooit meer kan worden zoals het was. Zonder Eazy E geen NWA! Hij is tenslotte ook de oprichter van NWA
Ik vind hem persoonlijk de beste, zijn uistraling vooral die stem en zijn manier hoe die het brengt maakt NWA echt compleet!! Ik draai deze nummers met veel plezier!!

Kortom een vette cd heerlijke beats geweldige rappers en hilarische teksten;)

RIP Eazy E

I'm a nigga, he's a nigga, she's a nigga, we some niggaz
Wouldn't you like to be a nigga too? Vriend gaf zijn walkman (jaja, good ole dayzz) even te luisteren...'goed he?' zei hij nog vragend... Nog nooit eerder van deze schofferende shit gehoord....maar tussen al die gillend politieke incorrectheid kwam een prima album naar voren. Album in zijn geheel maakt een overrompelende indruk.

Ah, daar heeft Nas dus zijn refrein van Be A Nigger Too vandaan.

A Message To Benedict Arnold.

Blijft toch wel geniaal, hoe platvloers het ook is.

Alwayz into Somethin' vind ik ook wel vrij briljant.

er word wel erg vaak nigga gezegt en in de laatste paar tracks gaat het alleen maar op bitches.

Het album heet dan ook Niggaz for life.

Van de groep Niggaz With Attitude.

Above The Law op de intro

Spijtig dat ze niet opduiken op een ander liedje.

Een waardige opvolger van Straight Outta Compton (zelfs zonder Ice Cube).

Real Niggaz vs No Vaseline

Wat minder dan Straight Outta Compton. Persoonlijk mis ik Ice Cube toch wel. Wat positief is dat Dr. Dre zijn inbreng wat groter is, de productie van deze plaat is wel dik in orde.

de producties zijn hier inderdaad echt fijn om lekker hard aan te zetten, vooral Real Niggaz Don't Die. Automobile is ook een geniale track (ookal is het wel een cover)

Minder dan de group's debut, en ik mis Ice Cube hier ook

betere productie en beats mindere teksten

Ice Cube is wel duidelijk afwezig... kan iemand mij uitleggen van het artwork, nooit begrepen ?

Ze vonden het gewoon een mooi plaatje.

De 4 NWA leden zijn doodgeschoten en wat je ziet zijn hun zielen die opstaan.
"Why do we call ourselves niggaz for life? Cause when we die, we still gonna be some dead niggaz."

Heel dope album. Duidelijk z'n tijd vooruit productie gewijs. Vrijwel geen enkele plaat in 1991 en zelfs jaren erna was zo strak geproduceerd als deze. Ik vind dit album ondanks de afwezigheid van Ice Cube beter dan de eerste.

Iemand wel eens goed naar de tekst van track 14 geluisterd? Erg informatief, het gaat namelijk over een 14-jarig meisje dat ge-gangbanged wordt..

Dat is het harde leven van de straat, yo.

Deze is voor mij toch beter dan hun zo bejubelde 1ste worp 'straight outta Compton'

Ice Cube was 1 van de sterren van die tijd, en ik vind hem een heel goede MC, maar eigenlijk mis ik hem hier zelfs niet. Vanaf de 1ste seconden straalt deze Niggaz4life een ongelofelijke sfeer uit.
Soms agressief, dan weer wat lichter maar altijd met goede beats, flows, melodiëen en hooks.
De teksten vind ik hier echt ondergeschikt. ik hoor ze wel en haal er ook wel de grappige en/of shockerende dingen uit maar hier telt echt het gehele plaatje en dan vind ik hem echt sterker dan 'straight outta compton' die redelijk wat opvulmomenten kende. Als Dr. Dre dit al allemaal geproduced heeft, iets waar ik hard over twijfel, dan behoort dit direct tot de top5 van zijn werken.

en hop van 3* naar 4*

De skits zijn irritant en MC Ren kan de schoenen van Ice Cube natuurlijk niet vullen, maar verder gewoon weer een ijzersterk album van NWA. Vooral productioneel een hoogstandje, al vind ik de over the top provocerende lyrics ook wel nog geinig. En oh ja, Prelude en Alwayz Into Something (GTA San Andreas-tijden) zijn natuurlijk overgeniaal!

Ik vind deze misschien nog wel beter dan Straight Outta Compton. Het debuut heeft de hogere pieken, maar deze is consistenter en echt heerlijk geproduceerd.

Kan niet al te lang luisteren naar de iets te overdreven lyrics en skits, maar vind het productioneel heel vet. Mooie opvolger van hun in mijn ogen toch wat sterker debuut.

Ik had veel minder verwacht van deze tweede plaat van N.W.A, en ik was dan ook aardig onder de indruk van de eerste helft van het album, min of meer tot en met Real Niggaz. Daarna wordt het echter een stuk minder interessant, met een hoop stoere maar ongeloofwaardige teksten. Enkel Approach to Danger is nog een hoogtepunt. Admiral Dancehall en Above the Law vind ik eigenlijk ook helemaal niet bij de sound van N.W.A passen. Al met al daarom een krappe voldoende. Maar als ik de plaat al nog eens op zet, dan zal het enkel de eerste helft zijn.

Ice Cube wordt toch wel behoorlijk gemist op dit tweede (en meteen laatste) album van N.W.A. Tekstueel is het ook allemaal flink minder dan het debuut, de klassieker Straight Outta Compton. Het album begint vrij goed en de produktie van Dr. Dre staat nog steeds als een huis, maar halverwege komt de klad er flink in. Er wordt uitsluitend nog geklaagd over bitches en wat we met een vage (en gezongen!) track als I'd Rather Fuck You aanmoeten is nog steeds een raadsel. Nee, dan is het solowerk van Ice Cube, dat ook rond deze tijd uitkwam, heel wat interessanter.

Dit is echt compleet anders dan het magnifieke Straight Outta Compton, maar het Ice Cube-loze N.W.A. is wel weer heerlijk op dreef. Afgezien van twee misluke grappen en grollen zijn de beats moddervet en is de sfeer zeer sterk. Het lijkt hier een sterke aanzet te zijn naar The Chronic. Cube ging verder de straatpolitiek in, de dokter en z'n team ging voor sfeerzetting en funky rijmelarij.

Zo is ook mijn ervaring.