Douwe Bob - Born in a Storm (2013)

Douwe Bob.... ik had er eigenlijk nooit van gehoord maar hij schijnt de winnaar van het eerste seizoen van De Beste Singer-Songwriter van Nederland te zijn. Tja, dat krijg je als je nauwelijks tv kijkt.
Maar de radio dan? Giel Beelen schijnt er nogal mee weg te lopen?! Wederom tja.... daar luister ik al helemaal niet naar.
Voor mij is Douwe Bob dus een nieuwe naam die zo gelijk al wat 'tegen' heeft (hoe onterecht ook).
Hij komt uit Nederland en dan zijn veel mensen al wat argwanender, ikzelf heb er minder last van maar ik lieg als ik zeg dat ik er dan toch niet net even anders naar luister, Giel als kruiwagen kan tegenwerken (is Douwe ook geen DWDD knuffelartiest? Ook daar kijk ik niet naar maar het zou me niet verbazen) en op de cover pronken met je tattoo, rook uitblazend (inclusief een nummer dat I Smoke and I Drink heet) en ik geef toe dat ik me niet bepaald gewonnen gaf toen ik aan dit album begon.

Een album vol prima liedjes waarbij ik gelijk moest denken aan een band als Toploader: het zit prima in elkaar, aangename stem maar ik mis iets. Is het te braaf? Te kleurloos? Het mag van mij op van alles en nog wat lijken want daar heb ik geen moeite mee maar het weet me niet te raken en dat is bij dit soort albums essentieel. Als 13 nummers wat aangenaam langs je heengaan is dat gewoon geen goed teken.
Nee, het is zeker niet onvoldoende en ik denk dat Nederland er een prima artiest bij heeft die een uitstekend album heeft gemaakt alleen is ie niet echt voor mij bedoeld blijkbaar.
Misschien album nummer twee?