Dinosaur Jr. - You're Living All over Me (1987)

Wat een geweldig album! In den beginne kon ik er niet zoveel mee eigenlijk - die stem, die stem - maar nu: echt heeeel gaaf. Album gaat geweldig van start met Little Furry Things, echt heerlijk gitaar geluid. Met Kracked blijft het lekker in hetzelfde tempo doorgaan. Vooral de bridge (??) op ca. 1 minuut voor de solo is echt lekker. Dan Sludgefeast. De reden waardoor ik het album ben gaan waarderen denk ik, en J Mascis als gitarist al helemaal. Zoals ik al eerder zei kon ik er niet zo veel mee en was poledo het enige nummer dat ik goed vond omdat J Mascis daar tenminste zijn eeehhh.. mond hield. Maar toen dit (sludgefeast dus) nummer een keer langs kwam tijdens een shuffle ronde op mijn mp3 speler kon ik het niet thuis brengen. Geweldig vond ik het wel, die gitaar! Niet gelijk kijken wat het is, ff wachten op de stem, misschien wordt het dan duide....huh? Dinosaur.....domper. Sinds die keer in ieder geval wel doorgezet met luisteren en het heeft geloond. Vind de stem nu zelfs een pluspunt. Mooi zoals ie de woorden als het ware eruit perst. Verder niet echt een zwak punt te bekennen op dit album. Herkenbare creatieve intro's, geweldig gitaarspel en gewoon pakkende songs. Vreemde eend in de bijt is natuurlijk Poledo. Een nummer dat door Lou Barlow thuis gemaakt met twee band recorders. Maar dit is wel het enige nummer dat ik vanaf het begin goed heb gevonden. Jammer dat Lou Barlow niet meer nummers heeft gezongen (las in een artikel over de reünie van Dinosaur (OO®) dat Barlow zich nogal inferieur voelde t.o.v. J Mascis....jammer, jammer). Laatste puntje is nog het laatste nummer. Is dat altijd een bonus nummer geweest? Want hier (MuMe) en volgens mij ook op eerdere releases is dat Show Me the Way. Ik heb echter pas de re-issue gekocht met Just Like Heaven ipv Show Me the Way. Geen probleem (vind het zelfs beter dan show me the way), maar wel vreemd en had ze er sowieso liever allebei erop gehad.

Het intro van Little Fury Things en je bent verkocht. Briljante gitaarplaat, die ik pas in de jaren negentig (Nirvana-tijdperk) ontdekte. Absoluut een band met een uniek geluid, het grandioze gitaarspel en desperate stemgeluid van J Mascis zijn natuurlijk de belangrijkse troeven van dit trio. In één woord: geweldig!

'Lose' wordt ook gezongen door Lou Barlow hoor.

Een geweldig album dit, wat mij betreft het beste Dinosaur album. Bug had nog een paar aardige liedjes, daarna werd het allemaal wel héél traag en gezapig bij Dinosaur Jr.

Godsgruwelijk goed album! Enough said... 5/5

de lo-fi kwaliteit van dit album werkt goed bij dinosaur jr.. het is net alsof ze de huiskamer binnenkomen. toch zet ik de latere albums eerder op omdat die toch wat toegankelijker zijn voor de stemmingen waarin ik me meestal bevindt. desalniettemin is dit een geweldig album. die verrekte solo's, ... heerlijk! en de power die hier wordt overgedragen, bam!

Ongelofelijk dat hier niet meer mensen op stemmen....
Wat een ongelofelijk goed album...

hoe kan het toch dat er zo weinig berichten zijn geplaatst bij dit album?
het gaat hier toch om een van de beste college-rock bands(naast pixies,sonic youth en pavement)
en dit is hun beste album.
4,5*

Omdat ik deze minder waardeer dan Bug. Maargoed daar heb ik ook nog niet opgestemd. Dus dat is geen excuus.

Ik heb wel eens wat video's van deze band gezien en vooral de cover van Just Like Heaven is me bijgebleven. Tof hoor, ik ga eens wat meer downloaden denk ik.

alle liedjes van deze plaat zijn aan te raden maart.
alsjewil.

Natuurlijk Djeff, ik ben altijd wel in voor wat goede noise pop.

Wat een motherfucker van plaat: keihard, razendsnel en supercool.
Dit is een adrenalinebom van jewelste

Het eerste album dat ik kocht van hen was "bug" wat uiteraard al een hele beleving was voor mijn, op het vlak van noise, nog ongetrainde oortjes. Als je dan ondekt dat ze nog een betere plaat hebben gemaakt, waarvan ik dacht dat het onmogelijk was, dan gaat er een nieuwe wereld voor je open

Dit album bevat gewoon het meest perfecte lawaai dat er ooit geproduceerd is en toch zitten er prachtige melodïen verborgen onder al die teringherrie. mooiste voorbeeld hiervan is voor mij "kracked" 1 minuut en 10 sec ver en daar is die magistrale gitaaruitbarsting om daarna, alsof het niets, terug te keren naar de song. Little fury things dan. Hulde voor 1 van de beste intro's ooit. Persoonlijke favoriet? Allemaal, maar als ik echt 1 moet kiezen zou het "in a jar" zijn. Waarom weet ik ook niet maar ik vind het toch het beste nummer van de hele plaat

Ik moet er ook nog bij zeggen dat dinosaur jr. wel echt een groep is en bestaat uit 3 mensen. velen blijven stilstaan bij J mascis en zijn, toegeven, ongelofelijke gitaarspel en solo's maar zonder barlow en Murph zou de plaat en het geluid van de groep al veel minder indrukwekkend klinken. Wat later, na "bug" dus, pijnlijk duidelijk werd. Blij dat ze terug samen zijn ( met een nieuwe goeie plaat tot gevolg) en hopelijk komen ze nog eens langs op de Belgische festivals dit jaar, ik heb ze vorig jaar moeten missen wegens werkverplichtingen.

Boem klats in je face....kijk hier doen we het voor het neuzen in de bibliotheek, eenmaal in de cd-spelers een week er niet uit gehaalt. Vind je het gek? Nummer 1, 2 en In A Jar maken mij gelukkig.

zojuist deze plaat nog eens als een ware donderende tgv die het snelheidsrecord moet breken tussen londen en parijs door mijn kop laten jagen. 3 keer na elkaar het is duidelijk op 7 april 2008 heb ik mijn nieuwe lievelingsplaat ooit gevonden. Dinosaur jr. : your living all over me

Wat een geluid, wat een solo's wat een onderschatte Cd

1 raad : kopen en koesteren

Nu je het zegt. Echt een plaatje voor in het verkeer. Ben er vandaag weer mee door rood gereden Vrij briljante CD inderdaad, en ook wel 'vergeten' denk ik. Dus, voor alle Sonic Youth, Big Black freaks, en mensen die sowieso van (jaren 80) noise rock houden > LUISTEREN.

4,0 > 4,5*

ik zit nu juist in mijn jaren '80 noise-rockperiode. wat een toeval haha

nu ga ik gaan slapen, my bloody valentine zal me vergezellen bij deze actie

Dijk van een plaat!
Sludgefeast is echt een gruwlijk goed nummer met die versnelling op het einde die me compleet wegblaast! I love it!
Verplichte kost voor iedere Rock liefhebber..

Briljant, niets ontziend, complex. Ik moet af en toe zelfs aan Zappa denken bij deze plaat. De ideeënrijkheid is zo groot en de uitvoering zó virtuoos. Tel daarbij op de briljante titel + hoes. Dit is een meesterwerk dat door geen van de deelnemers ooit geëvenaard is.

Deze plaat een hele tijd een paar keer geluisterd. Ik kon toen nog maar wat met een paar nummers. Toch heb ik me er laatst onbewust een paar keer aan gewaagt en staat deze toch vrijwel dagelijks op.

Heerlijk album, zoals ik eerder hierboven al zei dijk van een plaat.
Deze nummers wou ik toch nog een beetje speciaal onder aandacht brengen, ook al weet ik dat anderen het al veel vaker en beter hebben gedaan.

Het album begint met opener Little Furry Things, waar bij ik kan bevestigen dat het inderdaad een van de beste intro's ooit bevat.
Daarna komt ook een heerlijke Grunge/noise/rock song. Die volgens mij in de refreinen een dubbele zang van Noise gitarist Lee Ranaldo van Sonic Youth Bevat. Deze bevat meteen al een typische solo die meteen het geluid van Dinosaur Jr. laat horen.

Sludgefeast is ook een geweldig nummer. Het begint met een dikke laag feed back, vervolgens de lekkere klagerige zang van J te laten horen. Hierna komt weer een langzaam stukje zonder bas en een paar zachte akkoorden, zodat vervolgens weer een dikke bak herrie kan worden los gelaten. Zoals ik eerder al zei komt er aan het einde een versnelling in het nummer die je wegblaast als of je naar een sneltrein kijkt.

Poledo is een heel erg vaag gefreakt nummer, die zich meteen onderscheid van de rest van het Album. En dankzei dit nummer weet ik meteen waar de term Lo-Fi vandaan komt. Het is in het eerste deel al een heel langzaam nummer maar even later is hij in nog een lagere versnelling gedrukt.

De afsluiter is trouwens ook een lekkere cover van ik weet niet welke band. Maar ook die is de moeite waard.

Al met al een heerlijke tijdloze klassieker en ga ik over op het album dat hierna komt Bug.

4*

quote]De afsluiter is trouwens ook een lekkere cover van ik weet niet welke band. Maar ook die is de moeite waard.


als ik mij niet vergis is het een cover van the cure. een briljante afsluiter van eeb briljante plaat

Tis inderdaad van de Cure. Een tijdje weer gecovered door Katie Melua....De Dino uitvoering blijft het leukst.

Sorry, ik kan dit niet goed rekenen. Hij is orgineel van Peter Frampton.
Het leek me al een beetje sterk dat The Cure een nummer maakt zoals Show Me The Way. Als bewijs een videotje uit 1976 een paar jaartjes voor The Cure bestond. http://www.youtube.com/watch?v=wUNiDuEvenk

Edit: Sorry, nu ik dit lees heb ik gewoon een andere track list. Bij mij staan Show Me The Way als laatste nummers, en dit nummer niet.

Klopt, er zijn versies in omloop met Show Me The Way en versies met Just Like Heaven als bonustrack. En de mijne heeft geen van beide...

De nieuwste heeft de Cover van The Cure er op, en de wat oudere van Peter Frampton. De oudste die jij dus hebt heeft geen een van beide, Poor Bastard.

Ik heb het inmiddels al veranderd. Nu nog wachten op de goedkeuring.

de lp heeft geen van beide

en mijn exemplaar heeft niet eens jr. op de hoes

Dit album ga ik morgen ff halen!

Sludgefeast en In A Jar klinken al geweldig!!

Wow! Dat is eigenlijk het enige wat ik uit kan brengen na het beluisteren van dit album.







Nou vooruit, ik kan nog wel iets meer uitbrengen. Dit is echt precies de muziek die in mijn straatje past. Hard, maar toch melodieus. Opener 'Little Fury Things' zet eigenlijk al meteen de toon met een geluid dat precies klinkt als de titel doet vermoeden. Het is echter niet mijn favoriete track, die eer gaat naar 'Tarpit'. Dat einde, man man. Alsof ik in een storm sta in een Siberisch strafkamp. Een soort My Bloody Valentine, maar dan nog veel beter.

De cover van The Cure is trouwens ook erg gaaf. Vooral dat abrupte einde na die laatste heavy metal schreeuw. Enige minpuntje is 'Poledo', waar ik eigenlijk gewoon niet zoveel aan vind.

En hierbij wil ik ook SST uitroepen tot mijn favoriete indie-label.

4,5*

Sinds ik Sludgefeast voor het eerst hoorde ben ik helemaal in de ban van deze band! Alleen "poledo" vind ik niet zo, maar voor de rest alleen maar hoogtepunten.
"Little fury Things" zet meteen de toon met die gigantische bak disortion.
Dan komt "Kracked" waar ik de solo weer erg van kan waarderen.
En dan het hoogtepunt van het album. Een van de mooiste dingen ooit geschreven: "Sludgefeast!" Een meesterlijk riff aan het begin een chaotische solo, en dan die versnelling bij 4:00 geweldig.
The lung, Raisans en Tarpit ook gewoon geweldig.
Dan Komt "In a Jar" voor mij het op een na beste nummer, met die geweldige drums!
"Lose" vet en "poledo" het enigste minpuntje.
"Just like heaven" is gewoon een erg goeie cover en een passend einde op dit meesterwerk!

Deze bewuste keuze vond ik trouwens ook wel tof, ze vonden dat het nummer na dat stuk begon te zuigen, dus hebben ze er maar in lopen knippen.