Raven - Wiped Out (1982)

Een klassieker uit de "New Wave Of British Heavy Metal" periode. Alle ingredienten van het debuut album zijn daar, alleen worden ze hier nog wat beter fijngeslepen.

Zeker een goed album, alleen niet zo sterks als het debuut m.i.

En wie deze potsierlijke hoes heeft ontworpen had beter moeten opletten op de grafische school.

Zeer tof album! Nummers als Bring the Hammer Down, Live at the Inferno en Chainsaw zijn gewoon top! De rest trouwens ook

Eerlijk gezegd vind ik deze hoes helemaal niet lelijk
En de muziek die hier op staat al helemaal niet.
Luister net als de meeste NWOBHM lekker weg.



Hoort dit eigenlijk niet onder metal te staan?

Destijds gaf de Aardschok een 11 voor dit album, was natuurlijk opzienbarend hard voor die tijd want thrash en speed-metal bestonden nagenoeg nog niet.

Zeer losjes gespeeld allemaal zonder zichzelf enige beperkingen te geven wat betreft de songstructuur, zeer spontaan. en direct gespeeld.
Vond het vroeger geweldig maar nu vind ik het nogal zwaar op de maag liggen.
De hoge uithalen van de zanger irriteren mij nogal (hij doet het te vaak) en iets gestructureerder hadden de songs wel gemogen.

Raven was een aparte hardrockband in die tijd, de eerste 3 albums zijn het waard om in bezit te hebben.

Toen ik dit album voor het eerst luisterde, kon ik er helemaal niks mee. Ik hoorde vooral een brij van geluid waar zo nu en dan wat zang en gegil bovenuit kwam, en kon geen afzonderlijke nummers onderscheiden. Gelukkig heb ik doorgezet met dit album, want inmiddels kan ik Wiped Out meer dan goed waarderen.

Eigenlijk maakt het album bij de tiende keer luisteren nog steeds dezelfde indruk als toen ik het voor de eerste keer aanzette: een totaal geflipte reis door de ruimte in een ruimteschip dat op hol dreigt te slaan. Rakelings langs sterren scheren, salto’s maken tussen planeten en ondertussen achtervolgd worden door een of andere evil malloot met magische raketten. Of zo.
Verschil tussen nu en de eerste keer luisteren is dat ik intussen opgeschoven ben naar een van de stoelen bij het raam van ons ruimteschip, zodat ik nu een idee heb wat er gaande is in plaats van blind heen en weer te worden geslingerd in mijn astrostoel.

Verbazingwekkend dat je met 3 man zo’n energieke (of nerveuze zo u wil) partij muziek kan maken. De zang is hoog, maar als de zanger nog hoger gaat (To the Limit – To the Top  over the top) wordt het helemaal geflipt, plus het gitaarwerk is aangenaam afwisselend (of totale chaos, net hoe je het bekijkt).

Jammer dat ik nog niet op deze wereld rondliep ten tijde van de release van deze plaat. Ik had graag de reacties van de mensen in de metalwereld van toen meegemaakt. Zelf denk ik dat ik me geen raad had geweten met dit album. Ben je net gewend aan NWOBHM, komt Raven langs en gaat alles nog sneller, harder, hoger en gestoorder doen.

Een uitstekend album, voor mij een van de meest opvallende werkjes die ik het afgelopen jaar heb leren kennen.

4.5*

Ik heb altijd wat moeite gehad met de productie, beetje schel met de zang erg ver weg af en toe. Ook Raven zelf was er niet blij mee, het is geloof ik hetzelfde verhaal als "Born Again" van Sabbath, er waren verschillende mixen en de verkeerde is uiteindelijk gebruikt. Het debuut en de 3e van Raven zijn wel zeer mooi van geluid en ook met lekker door raggende nummers

Ah, gaaf, dan zal ik ook eens achter die derde plaat aangaan.

Die 3e (All For One) is ook zeker de moeite waard maar ik vind dit album beter.
vorige maand live aan het werk gezien, was echt genieten!

Het is een schande dat ik deze niet origineel in huis heb. Geweldige plaat. En wat een energie. Bij vlagen heb ik het gevoel dat ik naar een prille Agent Steel zit te luisteren.

Wiped Out klinkt iets meer geproduceerd dan Rock Until You Drop, maar dat heerlijke spontane gevoel van het debuut blijft uitstekend bewaard.

Ik vind het geluid minder als de eerste en derde. En de nummers sowieso ook een beetje minder goed...

Van de 3 of 4 Raven albums die ik ken vind ik deze met afstand hun beste album.

Ik weet niet of ik hiermee hout snij: maar misschien is dit wel hun meest trashy album

Je moet in ieder geval in H gebruikten in Thrash. Anders bedoel je een wegwerp album

Dat bedoelde ik niet nee, hoewel ik de mijne wel verpatst heb

In de laatste Aardschok (nr 1/2 - 2011) staat een aardige terugblik op dit album. Het blijkt dat Raven destijds in 7 dagen dit album heeft opgenomen en dat op 2 songs na al die nummers ook in die 7 dagen zijn geschreven! Dat is echt knap, want de muziek zit nog knap in elkaar met al die breaks en aparte wendingen.

Tijdens de meeting op 5 januari 2011 in Antwerpen heb ik een aardige plundertocht gehouden in de Record Collector maar ik was een halve minuut te laat voor het prijsbeestje, dit album die ik al zo lang op cassette heb maar ik wilde dit album op vinyl. Een jonge dame was me net voor en ik dacht: "Dedju, hopelijk kom ik deze nog tegen".
Tijdens de meeting op 19 februari 2011 in Nijmegen hield ik een nieuwe plundertocht op Nederlandse bodem en deze keer had ik mijn prijsbeestje vast. Eindelijk! Nu heb ik de eerste drie albums van Raven op vinyl. Mijn uitgave is Neat 1004, volgens mij is dit de originele Britse versie, de Roadrunner versie is de Europese versie. Ach, een klein detail want dit album is een knettergekke trip van drie goede muzikanten. Als je de achtergrond van dit album niet kent (written and recorded in nauwelijks een week) dan ontgoochelt het geluid mij een beetje: mono. Wat een energie daarentegen druipt van dit album af, het kenmerk van hun eerste drie albums. Energie, speelvreugde maar dan superstrak ingespeeld. Ik hoef er niet bij te vertellen, zeker, dat ik content ben?

Ik vond het geluid altijd wel erg eendimensionaal maar mijne frank was nooit gevallen dat het mono is. Raar voor een plaat uit '82.

dit is een te gek album
even lekker uit je dak

back to the 80's

ik mis het de goede ouwe nwobhm from the 80's


en sir spamalot het originele is idd op het neat label die heb ik ook

Dit album gisteren (eindelijk) gevonden. Op LP, net als Sir Spamalot op Neat Records. Daarnaast de single Crash Bang Wallop gekocht, waarop volgens de hoes 3 nummers staan die overgebleven waren na het opnemen van Wiped Out (+Firepower van dit album).

Wizard, ga me helemaal zot maken, geweldige collector's item!

Hmm, kan ik je nog gekker maken door te zeggen dat er gewoon 2 van in de platenzaak stonden?

Een klassieker in de NWOBHM, je kunt helemaal uit je dak gaan met bijv.het spetterende To the Limit/To the Top een nummer waar een geweldige spanningsboog op staat, van even rustig tot supersnel, heerlijk. Star War is ook al zo`n vet nummer en met heerlijke gitaarsoli. De rest knalt ook als de bekende tiet.

Bij deze en het debuut een correctie ingestuurd voor het label, Neat ipv. Roadrunner.

Knallen als een tiet?.... die kende ik nog niet....

Betekend dat er ook versies zijn van Roadrunner?

Best mogelijk dat er een heruitgave is van Roadrunner, die hebben Venom's Welcome to Hell en Black Metal ook heruitgegeven, oorspronkelijk valt dat ook onder Neat.

Alle cd heruitgaves volgens mij...

De cd heruitgaves van de Venom albums zijn op Roadracer (maar ook op Castle).
Op lp in '86 heruitgebracht op Roadrunner.

Maar Wiped Out is nooit op Roadrunner (noch -racer) verschenen, volgens Discogs.