Keith Moon - Two Sides of the Moon (1975)
mijn stem
12 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Polydor
-
Crazy Like a Fox (2:09)
-
Solid Gold (2:48)
-
Don't Worry Baby (3:32)
-
One Night Stand (3:38)
-
The Kids Are Alright (3:04)
-
Move over Ms. L (3:11)
-
Teenage Idol (2:20)
-
Back door Sally (2:35)
-
In My Life (2:45)
-
Together (3:03)
-
Radio Spot * (1:04)
met Ringo Starr
-
I Don't Suppose * (4:13)
-
Naked Man * (3:21)
-
Do Me Good * (2:49)
-
Real Emotion * (2:59)
-
Don't Worry Baby (Alternative) * (3:12)
-
Teenage Idol (Alternative) * (2:15)
-
Together Rap * (2:00)
met Ringo Starr
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur:
29:05
(50:58)
Links
Last.fm
2
geplaatst: 25 augustus 2018, 23:52 uur
Deze eens de revue laten passeren. Ik zag dat Moon 23 Aug 72 jaar geworden zou zijn. Ik ben die datum ook jarig en ben ook drummer. 
Ik heb inmiddels de 50 aangetikt en Moon werd niet ouder dan 32 jaar. Maar dat terzijde.
Dit is een heel vrijblijvende plaat zonder echte pretenties.
Moon zong en acteerde graag en die kans greep hij dan ook rond deze periode.
Hij was een groot Beach Boys fan en Barbara Ann bijv. deed The Who wel eens live. Keith mocht dan de leadkopstem doen.
Hij moet zelf ook wel geweten hebben dat zijn talent vooral zat in zijn explosieve drumstijl, die hij vooral had afgekeken van Gene Krupa.
Maar hij wilde zo graag ook andere dingen doen en ik denk door de gunfactor dat hij daar de kans voor kreeg.
Two Sides Of The Moon is best wel sympathiek. Geen afgang of bar slecht, maar verre van memorabel. Eigenlijk een beetje het zelfde verhaal als Ringo Starr.
Geen hoogvliegerij, maar een drummer die probeert iets anders te doen, zonder daar echt talent voor te hebben.
By the way: Moon haatte drumsolo's. Deed liever Uncle Ernie tijdens een Who concert.
Ik heb inmiddels de 50 aangetikt en Moon werd niet ouder dan 32 jaar. Maar dat terzijde.
Dit is een heel vrijblijvende plaat zonder echte pretenties.
Moon zong en acteerde graag en die kans greep hij dan ook rond deze periode.
Hij was een groot Beach Boys fan en Barbara Ann bijv. deed The Who wel eens live. Keith mocht dan de leadkopstem doen.
Hij moet zelf ook wel geweten hebben dat zijn talent vooral zat in zijn explosieve drumstijl, die hij vooral had afgekeken van Gene Krupa.
Maar hij wilde zo graag ook andere dingen doen en ik denk door de gunfactor dat hij daar de kans voor kreeg.
Two Sides Of The Moon is best wel sympathiek. Geen afgang of bar slecht, maar verre van memorabel. Eigenlijk een beetje het zelfde verhaal als Ringo Starr.
Geen hoogvliegerij, maar een drummer die probeert iets anders te doen, zonder daar echt talent voor te hebben.
By the way: Moon haatte drumsolo's. Deed liever Uncle Ernie tijdens een Who concert.
* denotes required fields.
* denotes required fields.