KRS-One - I Got Next (1997)

Berichten verplaatst naar KRS-One

Inderdaad erg triest dat hij het op het eind van het album moet verzieken door met die kwal samen te werken.

Heel vreemd die tracks aan het einde, met Puff Daddy en ook die heavy metal shit voel ik niet.

Voor de rest: toch weer dope, de laatste eigenlijk van KRS die ik nog luister. Step Into A World blijft een classic en voor de rest vind ik het wel een dope, zomers block party sfeertje hebben. Ook de track met Angie Martinez vind ik wel te pruimen. De skits (zoals zo vaak) uit itunes/ipod/bb gehaald behalve "Klassicks", zo zie ik ze graag.

Dat zinnetje dat Niek al aanhaalde blijft bij mij ook altijd hangen, MC braggadocio in zijn meest elementaire vorm

Het allermooiste aan dit album vind ik dat het het eerste hiphop nummer bevat die ik ooit hoorde, Step Into A World.
Ik hoorde dit nummer via een vriend, en was meteen verkocht aan hiphop nu jaren later ben ik door blijven gaan met het luisteren van old skool hiphop en luistert hij tegenwoordig alleen nog naar de muziek van lil wayne, wiz khalifa etc..
Nooit ben ik een groot fan geweest van KRS maar ik wil hem op een bepaalde manier toch bedanken voor wat hij mij heeft gegeven, Hiphop!
Na al die jaren is dat het allermooiste uit mijn leven gebleken en dat meen ik diep uit mijn hart!

Ik zou zeggen luister KRS One- KRS One ook ff...die is namelijk minstens zo goed zo niet beter.

Leuk album, de tijd vliegt voorbij

Redman rapt toch ook weer heerlijk op Heartbeat

Iets minder dan de voorgangers, maar wel sterke plaat met als uitschieters naar boven Step Into a World en The MC. Gruwelijke tracks. In tegenstelling tot een aantal hier kan ik die track met Angie Martinez best waarderen, de remix met Puffy en dat nummer met die gitaarshit vind ik twee grote missers.

Die remix heb ik zelfs nog nooig gehoord. Staat niet op mijn versie.

The MC! Blijft een knaller. Leuk om deze plaat weer eens te horen, draai toch eerder de twee voorgangers.

De opbouw naar The MC vind ik tof. Eigenlijk begint dit album geweldig tot en met A Friend. Daarna wordt het wat minder bijzonder, maar nog ok. Tot aan Just to prove a point, dat is waardeloos. De Step into a world remix blijft een vreemde afsluiter als je kijkt naar de hele rest van dit album qua inhoud.

Opvallend laag gemiddelde voor deze sterke hiphopplaat. Ik vind het erg moeilijk vier favorieten uit te kiezen. Het intro met 1st en 2nd quarter is al ijzersterk en vormt met The MC een fantastisch geheel. I Got Next/Neva Hedda Gun houdt dit niveau moeiteloos vast. Heartbeat is bij contrast ietsje minder maar daarna volgt het prijsnummer Step into a World al die ik zoveel geluisterd heb vroeger dat ik het moeilijk vind nog objectief te beoordelen. A Friend is ook weer ijzersterk, H.I.P.H.O.P. (bij contrast opnieuw, want er is op zich niks mis mee) weer ietsje minder, maar de intermezzo’s die de opmaat vormen naar het heerlijke Blowe zijn weer erg fijn. Daarna moet ik toegeven dat het niveau iets lager ligt, al is bv Cant Stop, Won’t stop ook nog steengoed. Over Ya Head zie ik voor het gemak maar als het einde van de plaat. Het gitaarexperiment is immers slechts om te bewijzen dat ie dat ook kan (en zo slecht vind ik het trouwens niet) en die Puff-remix is officieel een bonustrack die natuurlijk niet had mogen bestaan (vind de productie best tof trouwens). Onder de streep blijft deze plaat bijna 30 jaar later nog fier overeind als laatste echte wapenfeit van The Teacher. Ik koester de plaat in mijn collectie .

Just to prove a point is echt tergend slecht en het doet het tegenovergestelde van wat hij wilt.
Maar eens, de rest is eigenlijk veel beter dan wat ik mij kon herinneren.
Eerste helft van het album is beter dan de tweede maar overall zeker 4*