Kalmah - Seventh Swamphony (2013)

Ik heb uiteindelijk gemengde gevoelens over deze plaat. Het zit allemaal piekfijn in elkaar, maar op het gebied van songwriting komt men toch een stuk minder catchy uit de hoek dan de oude Children of Bodom. En voor die catchy-heid heb ik toch een beetje een zwak. Seventh Swamphony vind ik al met al toch wat saai, ook al wordt er volop gestrooid met tempowisselingen, sterke solo's en stevige headbangritmes.

Tja, dit is niet echt hoe ik mijn death metal opgediend wil krijgen. De muziek steekt vlot in elkaar en er is voldoende afwisseling tussen en binnen de songs, maar het is mij allemaal iets te avontuurlijk en vooral te vrolijk. Vooral de haast kinderlijke gitaarriedeltjes die de meeste songs ontsieren gaan er bij mij niet in. Dan was het vorige album, 12 Gauge, toch heel wat beter.