The Notorious B.I.G. - Duets (2005)
Alternatieve titel: The Final Chapter
mijn stem
98 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Bad Boy
-
B.I.G. Live in Jamaica (Intro) (1:27)
-
It Has Been Said (3:18)
met Eminem, Obie Trice en P. Diddy
-
Spit Your Game (4:10)
met Twista en Bone Thugs-N-Harmony
-
Whatchu Want (3:51)
met Jay-Z
-
Get Your Grind On (5:24)
-
Living the Life (4:21)
met Snoop Dogg, Ludacris, Faith Evans, Cheri Dennis en Bobby Valentino
-
The Greatest Rapper (Interlude) (0:08)
-
1970 Somethin' (3:25)
met The Game en Faith Evans
-
Nasty Girl (4:56)
met P. Diddy, Nelly, Jagged Edge en Avery Storm
-
Living in Pain (5:01)
met 2Pac, Mary J. Blige en Nas
-
I'm with Whateva (2:34)
met Lil' Wayne, Juelz Santana en Jim Jones
-
Beef (5:13)
met Mobb Deep
-
My Dad (Interlude) (0:10)
-
Hustler's Story (5:47)
-
Breakin' Old Habits (4:41)
-
Ultimate Rush (3:47)
met Missy Elliott
-
Mi Casa (4:12)
met R. Kelly en Charlie Wilson
-
Little Homie (Interlude) (0:34)
-
Hold Ya Head (2:45)
met Bob Marley
-
Just a Memory (4:27)
met The Clipse
-
Wake Up (3:37)
met Korn
-
Love Is Everlasting (Outro) (1:02)
Links
Spotify
0
geplaatst: 18 december 2007, 15:31 uur
Uitmelken ten top, Erg jammer dit, het doet Biggie niet ten goede. Gewoon de eerste 2 platen luisteren en deze links laten liggen.
2 sterren.
2 sterren.
1
geplaatst: 3 februari 2022, 22:35 uur
Dit vind ik niet zo slecht als de meeste dit wel vinden.
Uiteraard kent Duets: The Final Chapter veel problemen. Ze hebben Biggie naar 2005 proberen brengen en het geluid van de ninties is daarmee verdwenen. Diddy en zijn mensen bij Bad Boy Records hebben bekende en geliefde strofes van The Notorious B.I.G. herbruikt die vaak gewoon misplaatst voelen op andere producties. Dit vierde studioalbum bevat een heel leger van gastartiesten, en dan nog geen kleintjes, waardoor de vocalen van BIG volledig ondergesneeuwd worden. Je vergeet vaak dat je naar een project "van" deze legende aan het luisteren bent.
Dat gezegd zijnde vind ik dit wel gewoon een fijn klinkend commercieel rapalbum. Is dit Biggie waardig en mag dit in de schaduw staan van zijn twee diamanten? Nee, absoluut niet. Ik bekijk dit album gewoon als een oké remix-album. Net zoals bij Born Again moet je Duets niet perse zien als een soloalbum van de raplegende.
Living the Life, 1970 Somethin', Nasty Girl, Beef, Hustler's Story, Hold Ya Head en Just a Memory vind ik met name gewoon leuke rapnummers. De gastheer klonk beter op de originele tracks (uiteraard) maar de aankleding rondom deze "remixen" vind ik wel tof, prima beats en gastbijdrages.
Rondom dit album hangt voor mij ook wel enige nostalgie om eerlijk te zijn. Toen ik Hip Hop volop aan het ontdekken was kwam deze plaat uit en kwamen er paar tracks veel voorbij op televisie.
Verschrikkelijk onpopulaire mening maar ik vind Nasty Girl toffer dan het originele Nasty Boy. Héérlijke mainstream rapsingle gewoon, lekker feelgood. Deze situatie is wel een unicum vergeleken met zijn origineel werk.
It Has Been Said en I'm with Whateva zijn slecht. Een verschrikking zoals Wake Up dat is zijn ze echter niet. KoRn maakt totaal niet mijn type muziek.
De niet genoemde tracks zijn oké maar ik zet ze niet snel op. Gedurfd ook om legendes Big Pun, 2Pac en Bob Marley zelfs op dit postuum album te gebruiken. De strofe van Pac klinkt het slechtst, standaard knip-en-plak werk.
Gewoon een relatief tof mainstream rapalbum dat met zijn 1:15u wel te lang doorgaat. Puur als Biggie-album zwaar ondermaats, dat absoluut. Zo probeer ik Duets: The Final Chapter dan ook niet te bekijken.
Vergeleken met bijvoorbeeld Pac's Life is dit een klasse beter. Dit heeft ook mijn voorkeur op Born Again.
Stevige 3*.
Uiteraard kent Duets: The Final Chapter veel problemen. Ze hebben Biggie naar 2005 proberen brengen en het geluid van de ninties is daarmee verdwenen. Diddy en zijn mensen bij Bad Boy Records hebben bekende en geliefde strofes van The Notorious B.I.G. herbruikt die vaak gewoon misplaatst voelen op andere producties. Dit vierde studioalbum bevat een heel leger van gastartiesten, en dan nog geen kleintjes, waardoor de vocalen van BIG volledig ondergesneeuwd worden. Je vergeet vaak dat je naar een project "van" deze legende aan het luisteren bent.
Dat gezegd zijnde vind ik dit wel gewoon een fijn klinkend commercieel rapalbum. Is dit Biggie waardig en mag dit in de schaduw staan van zijn twee diamanten? Nee, absoluut niet. Ik bekijk dit album gewoon als een oké remix-album. Net zoals bij Born Again moet je Duets niet perse zien als een soloalbum van de raplegende.
Living the Life, 1970 Somethin', Nasty Girl, Beef, Hustler's Story, Hold Ya Head en Just a Memory vind ik met name gewoon leuke rapnummers. De gastheer klonk beter op de originele tracks (uiteraard) maar de aankleding rondom deze "remixen" vind ik wel tof, prima beats en gastbijdrages.
Rondom dit album hangt voor mij ook wel enige nostalgie om eerlijk te zijn. Toen ik Hip Hop volop aan het ontdekken was kwam deze plaat uit en kwamen er paar tracks veel voorbij op televisie.
Verschrikkelijk onpopulaire mening maar ik vind Nasty Girl toffer dan het originele Nasty Boy. Héérlijke mainstream rapsingle gewoon, lekker feelgood. Deze situatie is wel een unicum vergeleken met zijn origineel werk.
It Has Been Said en I'm with Whateva zijn slecht. Een verschrikking zoals Wake Up dat is zijn ze echter niet. KoRn maakt totaal niet mijn type muziek.
De niet genoemde tracks zijn oké maar ik zet ze niet snel op. Gedurfd ook om legendes Big Pun, 2Pac en Bob Marley zelfs op dit postuum album te gebruiken. De strofe van Pac klinkt het slechtst, standaard knip-en-plak werk.
Gewoon een relatief tof mainstream rapalbum dat met zijn 1:15u wel te lang doorgaat. Puur als Biggie-album zwaar ondermaats, dat absoluut. Zo probeer ik Duets: The Final Chapter dan ook niet te bekijken.
Vergeleken met bijvoorbeeld Pac's Life is dit een klasse beter. Dit heeft ook mijn voorkeur op Born Again.
Stevige 3*.
* denotes required fields.