Klaus Schulze - Body Love Vol. 2 (1977)

Dit album bevat de beste track di Schulze ooit gemaakt heeft. De super goed opgebouwde track Nowhere nowhere. En daar volgt Grosskopf op drums zo goed de partijen die Schulze naar voren tovert. Dit is subliem.

een bijzonder goed maar blijkbaar niet echt bekend album van Schulze. Schitterend openingsnummer en ook het bonusnummer is minstens van dezelfde kwaliteit als de rest van het album. Ik ken deel 1 niet, is deze net zo goed als deel 2?

Vind ik wel.

Overigens, dit album heeft feitelijk niks met Body Love 1 te maken dat de soundtrack was voor een sjieke porno-film.

Feitelijk wel want het is ontstaan omdat de soundtrack zo'n succes was.

Ik vind dit niet echt onaardig of zo, maar dit is me toch een vaag gezweef dat bijna tegen de new age aanzit. Nee, dank je. Niet mijn kopje thee. Wel ben ik zeer benieuwd naar zijn werk met Ash Ra Tempel.

Dit is een gave voortzetting van de Body Love-soundtrack en minstens zo goed.

De half uur durende openingstrack is zonder meer briljant. De ommezwaai die plaatsvindt in de 14de minuut is werkelijk geweldig, nadat het nummer sowiezo al ijzersterk opgebouwd is. Na de 20ste minuut wordt het zelfs nog beter, wanneer een aanhoudende, zweverige grondtoon een slordige 10 minuten aangehouden wordt, waaroverheen de klanktapijten van Schulze en het gedrum van Grosskopf naar ongekende hoogten worden geleidt. Persoonlijk niet het beste Schulze-nummer ooit, dat is naar mijn mening "Crystal Lake" van Mirage, maar goed is het zonder meer!
"Stardancer II" is een soort van letterlijke en volwaardige herhalings-oefening van "Stardancer". Deze versie klinkt net even wat voller en indrukwekkender.
Na de bombarie van de eerste 2 nummers, sluit "Moogetique" op behoorlijk mysterieuze en zweverige wijze het album af en zorgt daardoor tevens voor de nodige afwisseling binnen de sfeer van de muziek.

Ook dit album is wederom een uitstekend voorbeeld van de kwalitatief hoogstaande muziek die Klaus Schulze gemaakt heeft in de jaren '70. Misschien niet zo bekend en goed als een Timewind, Moondawn of Mirage, maar qua niveau komt het toch gevaarlijk dicht in de buurt.

Het album hoeft naar mijn mening amper onder te doen voor Body Love. Alleen Moogetique legt het af tegen Blanche. Stardancer II is door de productie mogelijk mooier dan die van Body Love. Nowhere - Now Here is net als P.T.O. grote klasse.

alleen het eerste nummer om hem al aan te schaffen, 2 e nummer ook goed. alleen het laatste had er niet op gehoeven.

Nowhere Now Here, wat een heerlijk nummer! Zeker mijn favoriete nummer van Schulze, alleen daarom al 4* voor dit album. Rest van de plaat komt er niet van in de buurt.

Schulze stond in de jaren 70 garant aan spannende elektronische muziek en body love pt.2 vormt daar geen uitzondering op. Ten opzichte van de rest van zijn discografie vind ik dit album een soort vlotheid bezitten. Erg prettig! De muziek voelt hierdoor nergens uitgerekt aan. Moogetique vind ik wat flauwtjes. Het is de reden waarom dit album net niet aan de 4.5* komt.

Geef mij maar Body Love I ( top album). Dit album haalt het niveau niet in de verste verten

Zo denk ik er ook over.
Ook al blijft het de moeite waard, vandaar toch een 4.

Mijn eertse LP van hem was Body Love.
Toen is gelijk het virus voor zijn muziek toegeslagen en er is nog steeds geen tegen gif voor gevonden.

Klaus weet een heerlijke sfeer op te roepen met dit album. Hij maakte in die tijd prima muziek, voor een groot deel geimproviseerd. Of een nummer 5 minuten duurde of 30 maakte niet zoveel uit, zijn muziek lijkt best veel op elkaar. Maar....neemt niet weg dat het qua sfeer wel heel apart was.

Ik ben blij dat de nummers een half uur duren in plaats van 5 minuten, soms zit je er net lekker in en dan is het alweer voorbij. Evengoed vliegt de tijd voorbij, Body Love Vol. 1 en 2 bij mijn vorige luisterbeurt overgeslagen maar nu in de herkansing. Muziek die je op de achtergrond kunt op hebben staan of helemaal in kunt verdwalen.

Ik heb nu alle albums tot 1979 de revue laten passeren, eens kijken wat de jaren 80 gaan brengen.

Zelf vind ik dat de jaren 80 minder was. Klaus ging van analoog naar digitaal, waarbij het warme geluid wat verloren ging.

Gemiddeld misschien wel maar hij heeft ook genoeg prachtigs uitgebracht in de 80's

haalt het niet bij Body Love 1

Dat zei je 5 jaar hiervoor ook al

Ik vind de onderlinge verschillen tussen zijn jaten 70 albums niet wereldschokkend, favoriet is denk ik toch wel Timewind, maar de rest zit dicht tegen elkaar aan. Het is ook niet erg dat er geen grote verschillen tussen de albums zitten, maar het is ook zeker geen geval van 'meer van hetzelfde'.

De hoes van Vol. 2 is wel mooier dan die van Vol. 1.

kun je nagaan hoe standvastig ik ben.