Josienne Clarke & Ben Walker - Fire & Fortune (2013)

Hier kijk ik echt naar uit!

Uit zeer betrouwbare bron vernomen dat dit nieuwe album wederom fantastisch is 19 juli wordt de officiële release gevierd bij een concert in Londen.

Josienne Clarke debuteerde enige jaren geleden met het prachtige One light is gone, gevuld met eigen songs. Gevolgd door The seas are deep waarop alleen traditionals stonden. Dit album won de ene prijs na de andere. En afgelopen vrijdag verscheen haar nieuwe album. Op het album staan 5 tradtionals en 7 eigen songs. Het album opent met het prachtige After me, met een klassiek aandoend arrangement van gitaar, viool en cello. Het tweede nummer The month of january is een traditional, welke onder andere opgenomen werd door June Tabor op Abyssinians. De begeleiding bij dit lied is zeer spaarzaam en wordt gedragen door de geweldige zang. The seasons , heet eigenlijk The seasons round , is ook een traditional welke ooit opgenomen werd door The Copper family. Het intro en outro wordt verrassend ingevuld door de saxofoon, bespeeld door Josienne zelf. Another perfect love roept bij mij associaties met Nick Drake ten tijde van Five leaves left en Bryter layter (vooral de piano), hetgeen bij mij geen slecht teken is. Nick Drake is trouwens een van de grote voorbeelden van Josienne. My love is like a red, red rose , geschreven door de Schot Robert Burns eind achttiende eeuw en ontelbare malen opgenomen door de meeste uiteenlopende artiesten. De uitvoering voegt zeker wat toe aan het rijtje. Wat heet, voor mij de mooiste vertolking ooit. Sycamore tree is een ingetogen lied met een prachtig arrangement. Titelsong Fire & fortune is een, enigszins vreemde eend in de bijt. Het is een mysterieus aandoend lied, maar wel een die direct blijft hangen. Misschien dat dit nummer haar een doorbraak naar een groter publiek kan brengen. Green grow the laurels is een prachtige traditional, die gelukkig bewaard is gebleven dankzij Robert Cinnamond. Ooit eerder vertolkt door Sandy Denny, Josienne's grootste voorbeeld. Anyone but me, voor mij een van de hoogtepunten van het album. Prachtig gearrangeerd door Ben Walker, die hiervoor en op de eerdere albums verantwoordelijk is. A pauper and a poet is voor mij het minste nummer op het album. Het inhaakgehalte is voor mij iets te hoog, maar echt veel minder is het niet. No such certainty behoort ook tot de betere songs op het album. Prachtig gitaarwerk en kenmerkende zang van Josienne. Een waardige uitsmijter is When a knight won his spurs, een kinderlofzang op muziek gezet door Ralph Vaughn Williams. Voor wie van traditionele folkmuziek houdt, is dit album absoluut een must. Maar ook voor diegenen die van prachtige vrouwenstemmen, ingenieus gitaarspel en meesterlijke arrangementen houden!

YouTube - Josienne Clarke & Ben Walker: My Love Is Like A Red Red Rose (Live)

Fire and Fortune | Josienne Clarke & Ben Walker - josienneclarke.bandcamp.com

Mooi subtiel geínstrumenteerd en loepzuiver gezongen klassiek folkalbum. Wat een verademing in deze hectische tijden. Een klein wonder dat dit nog gemaakt en uitgebracht wordt.

Kwaliteit verloochent zich niet. Grote woorden misschien, maar voor mij is het zonneklaar dat zij ooit dezelfde status zal bereiken als Sandy Denny en June Tabor.

Wil ik je dan ook zeker aanraden om Lucy Ward te checken. Ze is volgens mij net zo jong als dit duo en zeker net zo boeiend.

Lucy Ward is misschien wel net zo boeiend, maar zeker niet zo talentvol als Josienne Clarke. Voor mij is het dan ook zéér frustrerend dat wel een recensie is geplaatst over het album van Lucy Ward in Heaven en niet van dit album. Dit album is voor mij zonder enige twijfel het beste folkalbum wat verschenen is dit jaar. Voor mij dus mooier dan Chris Wood, Martin Simpson en noem maar op. Het album van Lucy Ward is trouwens ontzettend slecht geproduceerd. Beiden zitten in Nederland overigens bij hetzelfde boekingsbedrijf van Matt Heyen. Als ik misschien jou een advies van een paar mooie folkalbums mag geven, Chris, Portraits van Niamh Dunne of Suitcase van Jennifer Byrne.

Dat heb je dan hierboven aardig rechtgezet met waarschijnlijk meer lezers. Er zijn zoveel mooie albums die relatief onbekend blijven. Daar moet jij toch inmiddels wel aan gewend zijn gezien je smaak en kennis van muziekzaken. Dus geen getreur. Ik beluister nu voor de zoveelste keer het album en vind het ongehoord goede kamerfolk met een echte snarenvirtuoos en een vrouwenstem om van te smelten.

Maar het blijft jammer dat bij een blad als Heaven dit album geen aandacht krijgt, dat heb ik de hoofdredacteur op een nette manier laten weten (keurige opvoeding genoten, ben ik mijn ouders nog dankbaar voor). Daar liep ik overigens bij Jan de Bruijn ook tegenaan. Intussen bij drie verschillende recensenten van dat blad onder de aandacht gebracht (Hoezo, fanatiek), de laatste gaat het album nog checken. Ben benieuwd, maar mijn hoop is gering, zeker omdat het om een Nederlands product gaat. Dat kan toch nooit echt goed zijn, is dan dikwijls de redenering. Slaap lekker verder dan. Nog een mooi verhaal, wat dat betreft. Vorig jaar begin mei heb ik een week na het uitkomen van het album van The humble servants die hoofdredacteur van Heaven getipt. Niks mee gedaan. Rond oud- en nieuwjaar heb ik mijn overzichtje gestuurd van mijn favoriete albums en hem nog eens gewezen op The humble servants. In de editie erna stond het album er alsnog in.

Heb ik gedaan en valt zeker niet tegen maar ik mis een heel eigen geluid. Clarke en Walker overtuigen me meer door hun pure folkaanpak. Ze zijn wat strenger in die muzikale leer en weten mij daarmee te ontroeren.

Smaken verschillen blijkbaar want:
- de eigen songs van Lucy Ward grijpen mij meer dan die van Clarke
- productioneel zit er zo veel verschil tussen dit album en dat van Clarke & Walker dat het niet te vergelijken valt. Ward kiest bewust voor een bij vlagen gespierder geluid maar ook de rustiger songs kennen een ander klankpallet dan op het W & C album. Op dat album hoor ik wel een paar kleine productiefoutjes in de vorm van verkeerde / te korte fadeouts overigens.

Inderdaad smaken verschillen en eveneens ideeën over productie. Het prachtige For the dead men wordt bijvoorbeeld door die verschrikkelijke productie de nek om gedraaid.
Maar ik ben ervan overtuigd dat Fire & Fortune over tien jaar een klassieker is in tegenstelling tot het album van Lucy Ward daarvoor is dat album veel te inconsistent.

Op dit moment werken Josienne en Ben hard aan het nieuwe album, dat in oktober uit gaat komen. Waarschijnlijk gevuld met eigen werk. Een nummer wat meer dan waarschijnlijk op dat album zal komen : SoundCloud - Hear the world?s sounds

Lees net dat ze rond die tijd ook voor een aantal optredens naar Nederland komen.

Dat klop Joshua. De data zijn hier te vinden : Josienne Clarke, an UK-based singer/songwriter - Blackbird Bookings - blackbirdbookings.com

Matt Heyen doet trouwens ook de boekingen van bijvoorbeeld Sarah McQuaid, ook zeer de moeite waard!

Bijgaand een track, wat op het volgende album zal staan :
Josienne Clarke and Ben Walker - Silverline (Live at Wooden Heart Studios) - YouTube

Indrukwekkend mooi, dit duo!
Ga kaarten boeken voor hun optreden in Heerhugowaard a.s. 13 november en dat voor de belachelijke prijs van Euro 7,50 p.p.

Ben album nu voor 2de maal aan het beluisteren...wat een heerlijke muziek. Prachtige zangstem met fijne subtiele instrumentatie. Ik ben bang dat het niet bij 2 maal beluisteren blijft.

Ha, ha, dit soort humor mag ik wel. Verheug je ook maar alvast op de volgende, volgens mij nog een stuk mooier. Ik zag in je rotatielijst Two birds van Kirsty McGee staan, geen verkeerde keuze!

Na één luisterbeurt (zojuist op Spotify): dank voor de tip, Lura, want dit is inderdaad een prachtig album. Mooie instrumentatie trouwens. Eindejaarlijstjesspul.

Dan wel het nieuwe album, deze is van vorig jaar

Dan zal je de nieuwe ook wel mooi vinden, heartofsoul. Haar debuut One light is gone is ook buitengewoon mooi! Op dat debuut staan trouwens geen traditionals, alleen maar eigen songs.

Sorry, ik loop een beetje achter. Nothing Can Bring Back the Hour ga ik zeker ook beluisteren, evenals het album One Light Is Gone van Josienne Clarke. Muziek naar mijn hart.

Zojuist een schitterend optreden van dit duo in Heerhugowaard bijgewoond!
Math Heyen had vinyl van dit album mee Lura!
Nu m'n stem met een halfje verhogen naar de verdiende volle mep!

Ken jij toevallig Rein van den Berg?! Die was er gisteren ook.

Ken ik niet maar zal hem ongetwijfeld gezien hebben want het bezoekersaantal was ondermaats.
Heel jammer want dit tweetal verdient absoluut volle zalen!
De manier waarop zij o.a. twee nummers van Sandy Denny vertolkten, was van ongekende schoonheid.

Het fijne van MusicMeter is dat je bepaalde personen kunt volgen (zonder dat ze het trouwens weten ). Hierboven staan een paar muziekliefhebbers die ik serieus neem en die mij hebben doen besluiten Fire & Fortune te gaan beluisteren. En wat een prachtige plaat is het, zeg! Laat ik nou toch denken dat ik wel genoeg heb gehad van dat folkloristische geneuzel over "my own true love" , "fare thee well, my fair maiden " en zo. Nou, nee dus. Deze muziek is een heel welkome aanvulling op mijn collectie. Wat ik vooral zo mooi vind is de SOUND. Het klinkt sober en glashelder, er wordt heel zorgvuldig gemusiceerd en er wordt terloops even afgerekend met het idee dat elke cd moet openen met een pakkend, swingend, commercieel nummer. Heerlijke, tijdloze muziek.

Dan zal haar eerste album je zeker ook gaan bevallen, Adrie : Josienne Clarke - One Light Is Gone (2011)

Opvallend trouwens dat op dat album pas vier keer gestemd is, het is zeker zo goed als dit album!

Het is trouwens tegenwoordig bepaald geen geitenwollensokkenmuziek meer, luister eventueel eens naar : O'Hooley & Tidow - The Hum (2014)

P.S. Big Brother is watching you too

Jammer dat One Light Is Gone alleen als download verkrijgbaar is, tenminste volgens amazon.co.uk.

Nog wel, was uitverkocht, maar wordt binnenkort opnieuw uitgebracht.