menu

Damien Rice - O (2002)

mijn stem
4,03 (1348)
1348 stemmen

Ierland
Folk
Label: Warner Bros.

  1. Delicate (5:12)
  2. Volcano (4:38)

    met Lisa Hannigan

  3. The Blower's Daughter (4:44)

    met Lisa Hannigan

  4. Cannonball (5:10)
  5. Older Chests (4:46)

    met Lisa Hannigan

  6. Amie (4:36)
  7. Cheers Darlin' (5:50)
  8. Cold Water (4:59)

    met Lisa Hannigan

  9. I Remember (5:31)

    met Lisa Hannigan

  10. Eskimo (5:05)
  11. Prague * (5:52)
  12. Silent Night * (1:52)

    met Lisa Hannigan

toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 50:31 (58:15)
zoeken in:
avatar van RoyDeSmet
4,5
Prachtige muziek. Mooi folky.
Die 'heart touching' stem van hem
en die additionele instrumenten die op precies de juiste momenten inkicken.
Sommige nummers weten echter niet helemaal mijn aandacht te pakken en het oversturen van de stem op Prague vind ik niet helemaal super. Hoewel het effect dat hij ermee creeërt wel heel mooi is.

Ik geef deze even 4.5 ster.
Favorieten: Amy, The Blower's Daughter, Eskimo en Volcano.
niet per se in die volgorde.

avatar van jrn
4,5
jrn
Maar wat te denken van Silent Night vertolkt door mevrouw Hannigan? Wat een ongekende schoonheid.

avatar van likeahurricane
5,0
Mevrouw Hannigan heeft nu ook net een mooie nieuwe CD uit

Lisa Hannigan - Passenger (2011)

nu nog wachten op de nieuwe van Damien.

avatar van Screenager
4,5
The Blower's Daughter
Nog wel even wachten voor ik een beoordeling geef. Klinkt alleszins als een prachtig album. Lijkt me dan ook een betere score te verdienen dan het mooie '9'.

avatar van Broem
5,0
Mijn eerste kennismaking met dit bijzondere fenomeen. Ben toch al errug lang met muziek bezig en had/heb een brede smaak. Echter toen ik dit album van Damien Rice hoorde in 2002 was ik flabbergasted. Wat een dynamiek en prachtige samenhang. Lisa doet uiteraard een duit in het zakje. Blowers Daughter blijft een fantastisch nummer. Zo mooi opgebouwd en haast ingehouden gezongen. Amie, Cold Water en de fascinerende afsluiter Eskimo... Ik ben benieuwd of Damien op termijn nog met een nieuwe gaat komen. Sinds de scheiding van Lisa Hannigan is het stil aan het front. Ik kan het solowerk van Lisa zeker waarderen maar de synergie van beiden is ongeëvenaard. Voor de echte Damien fan, vergeet het wonderschone Live at THE Union Chappel niet. Daar staat een live uitvoering van Baby Sister op...kippenvel zo mooi. Ga dat luisteren.

Banjo024
Ik ben wat aan het lezen op een of andere site. Komt er iets voorbij van Damien Rice. Die heb ik ook nog ergens in de kast staan en al heeel lang niet meer beluisterd. Gekocht eens ergens in Ierland, een paar jaar geleden. Veel beluisterd in de auto toen...

Het brengt veel herinneringen terug en ik wil hem eigenlijk weer afzetten maar het is soms stiekem ook wel mooi om even in melancholie te zwelgen.

Zo nu en dan komt een deel van je leven weer voorbij, en nu is dat even een tijd doorgebracht met jou. Geschiedenis, maar ik ontkom er niet aan op dit moment.

avatar van Nicolage Rico
3,5
Screenager schreef:
The Blower's Daughter


Heb het album sinds jaren weer opstaan, en The Blower's Daughter blijft toch wel met afstand het beste liedje idd.

spit.tsvnami
Mag dan wel hoog staan in de top 250, maar Damien Rice zingt er soms echt wel grandioos naast.

avatar van oceanvolta
5,0
Lekker boeiend of hij 'er naast' zingt, hij raakt mij wel met zijn stem. er zit zo veel emotie in.

spit.tsvnami
Zeg ik dat het slecht is? Nee. De instrumentatie zijn prachtig en de emotie's in zijn stem zijn inderdaad uitzonderlijk. Toch kon ik af en toe (zeg maar veel) valse noten horen passeren tijdens mijn eerste luisterbeurt.

avatar van Broem
5,0
Ik denk toch echt dat deze manier van zingen zijn manier is om emotie te laten horen. Het hoort echt bij de beleving die Damien in zijn muziek legt. Zoals een gitaar soms overstuurd kan worden hoort dit bij zijn performance. Ik moet niet denken aan een uitvoering van zijn nummers die helemaal 'kloppen'. Dit maakt hem als artiest (bijna) uniek. En zoals vaak maakt dit gegeven zich sterk voor uitgesproken voor-en tegenstanders.

avatar van Mctijn
5,0
Nog steeds een van mijn favoriete albums van de jaren '00. Een brok emotie, van begin tot eind.

Damien Rice heeft er goed aan gedaan om solo te gaan. Zijn oude band "Bell X1" had qua stijl niet meer bij hem gepast. Al heeft Bell X1 door de jaren heen een groter repertoire opgebouwd....

I Remember = wow²

avatar van keijzm73
5,0
Nummer 3 in mijn MusicMeter top 10. Hoe je met relatief 'kleine liedjes' toch erg meeslepende nummers kan neerzetten. Dat is zo knap. Bovenal is het een puur album. Emotioneel en breekbaar. Het is duidelijk niet 'overgeproduceerd'. Schoonheidfoutjes zitten er gewoon nog in. En dat pakt hier naar mijn mening zeer voordelig uit. Het is bovenal de stem van Damien, maar ook zeker de combinatie met de mooie Lisa is TOP! En de bijdrage van Vyvienne Long op Cello maakt het compleet.

Mijn meest favoriete nummer geven van 'O' is niet moeilijk, dat is voor mij overduidelijk 'I Remember'. Dit nummer heeft de meest geweldige opbouw. Vooral het moment waar Damien de zang overneemt van Lisa en tegenlijk de gitaarslag verandert en opbouwt tot die overweldigende bak herrie. De dynamiek waarbij dit alles gebeurd is GEWELDIG!! Een tweede favoriete nummer is erg lastig te geven. Is voor mij uitwisselbaar met de eerste 6 nummers. Ik neig het meest naar 'Amie'.

Ik heb Damien twee keer live gezien. Laatste keer helaas in de Heiniken Music Hall (2007). De locatie was waardeloos voor een dergelijk optreden. Daarbij was het een zitconcert! Wat sowieso niet mijn voorkeur heeft. Vergeleken met het album zette Damien hier een vrij hard concert neer, met zeer aanwezige percussie (dit in tegenstelling met het album). Dit was erg verrassend en werkte overweldigend waardoor uiteindelijk maar weinig mensen op hun stoelen bleven zitten..

avatar van Broem
5,0
Als je echt een ingetogen, prachtig live opgenomen album van Damien wilt horen moet je luisteren naar Live at THE Union Chapel. Zo ontzettend mooi. Damien en Lisa live in absolute topvorm.

BobbieMarley
spit.tsvnami schreef:
Mag dan wel hoog staan in de top 250, maar Damien Rice zingt er soms echt wel grandioos naast.


Je bent toch geen familie van Trijntje Oosterhuis?? Bij The voice of Holland het enige commentaar is iedere keer : "het was onzuiver". Emotie gaat boven zuiverheid, voor mij toch. Hoe kan trouwens iemand van 219 (volgens je info dan) nog goed horen? Btw, wie kan er volgens jou loepzuiver EN tegelijkertijd vol emotie zingen?

avatar van steven
5,0
mee eens. zuiver zingen is overrated, er naast zitten is veel interessanter. Doodziek word ik van dat Idols/The Voice commentaar, allemaal hetzelfde r+b maniertje, opdonderen. iedereen gebruikt zn gitaar toch ook niet opdezelfde manier?

avatar van Mctijn
5,0
steven schreef:
mee eens. zuiver zingen is overrated, er naast zitten is veel interessanter. Doodziek word ik van dat Idols/The Voice commentaar, allemaal hetzelfde r+b maniertje, opdonderen. iedereen gebruikt zn gitaar toch ook niet opdezelfde manier?

Amen!

Als Dylan nu 18 was en mee had gedaan aan Idols was hij glazenwasser of koebelconstructeur geworden. Zou jammer geweest zijn

BobbieMarley
Koebelconstructeur

avatar van Mctijn
5,0
BobbieMarley schreef:
Koebelconstructeur

Ja, bijvoorbeeld he

Zou ook rozijndoosjesvouwer of caviakapper geweest kunnen zijn.

avatar van Sparks
4,0
Hoppa, dankzij het wijzigen van de tracklist weer opnieuw bedenken wat mijn favo tracks ook alweer waren ...
Nog maar eens dit schitterende album luisteren dan! (alsof ik niet weet dat Cheers Darlin' één van de prachtigste nummers ooit gemaakt is)

avatar van keijzm73
5,0
Sparks schreef:
Nog maar eens dit schitterende album luisteren dan! (alsof ik niet weet dat Cheers Darlin' één van de prachtigste nummers ooit gemaakt is)


Ik kreeg ook zo'n melding. 'Cheers Darlin'' is mooi, leuk en een bijna cabaretesk nummer. Aanvankelijk had ik zelfs een hekel aan dit nummer. Was voor mij lang zo'n midden in het album 'break-up' nummer. Ben het later wel meer gaan waarderen en is zeker mooi en leuk gevonden om klinkende glazen als percussie te gebruiken. Maar bij lange na niet het beste nummer van het album en voor mij al zeker niet het beste nummer ooit. Beste nummer van het album is zondermeer 'I Remember'. Daarna wordt het al lastiger omdat het gehele album gewoonweg GEWELDIG is, maar ik heb als tweede nummer voor 'Amie' gekozen.

avatar van niels78
4,5
Canonball is mijn favoriet! Pure schoOnheid

4,5
Fantastisch album dat je keer op keer kan afspelen zonder dat het gaat vervelen. Ik kan mezelf nauwelijks voorstellen dat iemand de muziek van Damien Rice niet goed vindt. Damien raakt je met zijn gitaarklanken en zijn betoverende stem die hij op dit album erg sterk gebruikt. Nummers als 'Cannonball', 'Cheers Darlin'' en 'The Blower's Daughter' steken er voor mij bovenuit. Een erg emotioneel album, maar desalniettemin fantastisch.

avatar van Broem
5,0
@XTJordy luister vooral eens naar het live album van Damien. Over emotioneel gesproken.

Damien Rice - Live from the Union Chapel (2007)

4,5
@Broem Live from the Union Chapel is ook een gouden album, die combinatie met Lisa Hannigan is echt subliem. Heerlijk intiem concert, omdat het zo 'emotioneel' is vind ik het geklap op het eind en begin van elk nummer wat minder, maar dat hoort natuurlijk bij een live album.

avatar van Broem
5,0
XTJordy schreef:
@Broem Live from the Union Chapel is ook een gouden album, die combinatie met Lisa Hannigan is echt subliem. Heerlijk intiem concert, omdat het zo 'emotioneel' is vind ik het geklap op het eind en begin van elk nummer wat minder, maar dat hoort natuurlijk bij een live album.


Voor mij is het applaus altijd weer een wake Up call om terug te komen op aarde. Zo mooi vind ik Live from THE Union Chapel. In trance als ik hier naar luister.

avatar van Slowgaze
4,0
Enerzijds wordt Damien Rice geregeld aangehaald als voorbeeld van een erg gladde singer-songwriter, anderzijds wordt hij vaak erg emotionerend en authentiek genoemd. O valt voor mij ergens tussen twee polen, want de eerste helft van het album is toch echt te gepolijst en soms zelfs een beetje generiek. ‘The Blower’s Daughter’ en ‘Cannonball’ zijn toch twee vrij generieke nummers waarin zeker tekstuele scherpte ontbreekt. ‘A stone told me to fly’ is nog een mooie vondst, maar ‘Love told me to lie / Life told me to die’ zijn toch echt wel heel flauw. Eenzelfde vlieger gaat ook op voor ‘Older Chests’, want de flauwe algemene wijsheden in het refrein contrasteren erg onprettig met de interessante coupletten.

De eerste helft is gelukkig zeker niet geheel verwaarloosbaar, want ‘Delicate’ trekt de luisteraar langzaam, maar dwingend het album in en ‘Volcano’ is wat mij betreft na ‘The Animals Were Gone’ Damiens mooiste nummer. De prominente strijkers hadden soms wel wat minder gemogen, zeker in een verder mooi liedje als ‘Amie’ waarin het liedje volgehangen wordt met vreemde sfeergeluiden (gitaarfeedback?), maar in de refreinen weer een zoete wolk strijkers over het nummer komt hangen. Na ‘Amie’ volgt echter het heel sterke, enigszins Waitsiaanse ‘Cheers Darlin’’, waarin Damien zich van een wat excentriekere kant toont. Het dronken walsje komt heerlijk traag op gang, om naar een climax te werken. Hier stapt Damien erg mooi van het geijkte singer-songwriterpad af, net als in de andere nummers op de tweede helft.

O bevalt me ook stukken beter als Damien zijn buitenissigere kant laat zien. Ofschoon ik weinig van de bombast bent en zeker niet als het op singer-songwriters aankomt, zijn het koor in ‘Cold Water’ en de operazangeres in ‘Eskimo’ gouden vondsten. Na ‘Eskimo’ volgen maar liefst drie(!) verborgen tracks, die erg sterk zijn. ‘Prague’ is dreigend georkestreerd en daarna wordt ‘Silent Night’ omgebouwd tot een weerbarstig liefdesliedje. ‘Woman Like a Man’ is echter de sterkste verborgen track: een schuimbekkende Damien Rice heeft het over ‘You wanna get fucked inside out’. Het is een dergelijke intensiteit die op de eerste helft vaak ontbreekt, maar hier voor een geweldige uitsmijter zorgt.

avatar van Ronald5150
4,0
Muziek hoeft niet ingewikkeld zijn om te boeien, te roeren of te intrigeren. Damien Rice laat op "O" met beperkte middelen horen dat hij prachtige, serene en spannende muziek kan maken. Eenvoudige instrumentatie in combinatie met zijn mooie stem, hartverscheurende teksten en af en toe ondersteund door de mooie vocalen van Lisa Hannigan zijn voldoende om me geboeid te houden. Vaak lukt het me wel om naar muziek te luisteren die op de achtergrond draait, gewoon om wat afleiding te hebben. Maar "O" is zo'n plaat waar je in moet investeren, je moet luisteren naar de teksten en melodieën. Pas dan raakt het me echt. De muziek en de teksten pakken me bij mijn lurven en dwingen me geconcentreerd te zijn. Alsof Rice wil zeggen: dit is mijn muziek, dit is mijn boodschap, dit is mijn bloed, mijn zweet en mijn tranen, en nu luisteren. Zijn passie is aanstekelijk en dat maakt "O" tot een prachtig singer/songwriter album.

avatar van Gloeilamp
5,0
Ik durf best te zeggen dat ik de show die Damien Rice gaf op Best Kept Secret één van de beste optredens vind die ik in mijn leven heb gezien. ''O'' stond hier al op 5 sterren, maar Volcano, Cannonball en Cheers Darlin' kwamen live nog een heel stuk beter over. Met The Blower's Daughter raakte hij mij heel erg, dit nummer is echt van een buitenaardse schoonheid. Ik heb nog niet vaak een nummer gehoord dat mij zo kan ontroeren, echt prachtig

avatar van Broem
5,0
Geluksvogel. Was er zo graag naar toe gegaan. Net op de verjaardag van m'n schoonmoeder. Gelukkig heeft ze veel weg van een Eskimo

Gast
geplaatst: vandaag om 09:54 uur

geplaatst: vandaag om 09:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.