Cheap Trick - At Budokan (1979)

Surrender is een van de beste nummers aller tijden....

Komt hier die hit I want you to want me vandaan? Dus of dat deze versie is bedoel ik eigenlijk?

yep, maar dat is wel dé commerciele draak van dit (best wel) leuke album

Ik heb hier vorig jaar in Portugal een DubbelCD versie van gekocht, met het hele concert in Budokan er op.
Zeer goed.

In 2004 scherp gespeeld optreden tijdens Classic Rock Festival Swung in België

Heb ik ook nog in een kast staan. For old times sake. Nu vind ik het helemaal niets meer, maar destijds een heerlijk album.

Best leuk dit ja. Ik ga het direct maar eens bestellen

7,99 bij Bol.com. Kan je je geen buil aan vallen dunkt me.

Inderdaad. Thanks

Lekkere live album !
''Surrender'' is inderdaad een gaaf nummer !
De rest is ook goed.
Leuke album voor als de buren op vakantie zijn.
3,5*

Niemand had ooit gehoord van Cheap Trick (tenminste in NL) tot ze in Budokan Japan het dak er af bliezen . Nu soms wat gedateerd maar toch een sterk live-album. Vooral dat gillende publiek! Grappig dat sommige nummers pas in een live-uitvoering een hit worden (I want you to want me en bijvoorbeeld Show me the way van Peter Frampton). 3,5

leuk live album,

het nummer i want you to want me kent natuurlijk iedereen , ik dacht dat gaat een grote band worden , daarna kwam het sterke surrender , maar toen ging de band als een kaars uit , en die kaars is niet meer aangestoken , dit album 4 sterren

4 sterren voor dit album, jeugd herinneringen zo mooi!

"I want you to want me" en "Surrender" brul ik af en toe nog steeds mee! Geen enkele andere groep in het hard rock genre heeft dit ooit bij mij bereikt. Pet af voor Cheap Trick.

Hallo Jan Wessels, we hebben wel een hoop gemeen.

Met dit live-album plaatste Cheap Trick, die hardrock vermengde met Beatlesachtige popsongs, zich in de kijker.
"I want you to want me" werd hun grote klepper, maar "Surrender" vind ik minstens zo sterk en de overige nummers zijn ook geslaagd. In de jaren '80 verdween Cheap Trick weer in de achtergrond.

Ik had de single I want you to want me gekocht als jochie (mooi geel vinyl) en daarna kwam Surrender (mooier wat mij betreft).
Toen heb ik dat jaar besloten om het album voor mijn verjaardag te vragen. Ik draai het nooit meer eigenlijk, maar toen vond ik het leuk.
Wat ik toen vooral mooi vond was het enthousiaste geschreeuw dat de nummers begeleidde, die (hoewel in een rock-jasje) toch wel poppy waren.

BIj dit Cheap Trick album begint en eindigt mijn kennis van de band; Leuke liveplaat, mede door de hits Surrender en de meebruller (7).
Maar behoefte aan nog méér van deze band heb ik niet echt. Leuk voor wat het toen was, zondermeer.

I want You To Want Me en Surrender waren steengoeie nummers, die het ook heel goed deden in de kroeg waar ik toendertijd veel kwam en onder het genot van menig pintje deze lp oerend hard werd afgespeeld. Daarna heb ik ooit nog eens cd van ze gekocht maar die was bedroevend slecht. Rick Nielson en Bun E. Carlos hebben wel ooit op verzoek van John Lennon meegedaan aan sessies van Double Fantasy, maar door ingrijpen van Yoko Ono toch de laan uitgestuurd. Op You Tube staat het nummer I'm Losing You van Lennon in de versie die Yoko afwees

Mooi live geluid. fantastische nummers al Surrender en I Want You To Want Me

Wel 'leuk' dat in het boekje (bij lp) naast de songteksten in het engels ook de songteksten in het japans/chinees staan.
En op de achterkant van de hoes staan er bij side 2 slechts 2 nummers: Ain't That a Shame en I Want You to Want Me op de lp zelf staan ze natuurlijk wel...

Hiermee heb ik alles wat ik hebben moet van Cheap Trick

4,5*

Geweldig live album! Surrender is inderdaad fantastisch!! I want you to want me is aardig maar heb ik nooit een topper gevonden. Dan staan er in de vorm van Come on come on, Hello there, Clock strikes ten, Need your love en Ain't that a shame veel betere nummers op!

I...Want...You...To...Want....Me... Wie heeft dat nummer wel eens niet voorbij horen komen op de radio. Een tijd lang niet meer gehoord, dus wel weer eens leuk om in een context van een live album te luisteren. Want Cheap Trick maakte wel meer dan alleen dat nummer. Het mooie uitgevoerde Need Your Love bijv. of een nieuw nummer van de band destijds; Surrender. Beetje aparte band; een totaal sterloze drummer met een uitstraling van een boekhouder; een gitarist die een tweelingbroer lijkt te zijn van Rik Mayall van The Young Ones en tuurlijk ws. de publiekstrekker met de lange blonde haren. Maar wat maakt het uit...live klinkt het allemaal wel heel aangenaam.

Helemaal waar. Daarna daalde hun nivo dramatisch, vind ik, tot 2006 (Rockford) en 2009 (The Latest) uitkwamen. Dij zijn mijns inziens van een nog veel hoger nivo. Echt eens luisteren, zou zeggen.

Nou Ad, ik mag albums als Dream police en All shook up anders ook nog best graag horen hoor!

Tja, nou noem je idd de nog de meest acceptabele, vielip. Maar de rest vind ik toch zeker niet wereldschokkend, om het zachtjes uit te drukken.

Klopt! Dat ben ik dan weer volledig met je eens. Op elk album staan wel een aantal pracht nummers maar ook een hoop rommel. Toch valt ook Lap of luxury me nog alleszins mee moet ik bekennen.

Leuk live-album en de grote doorbraak voor Cheap Trick.
Leverde 2 gigantische hitsingles op die nog dagelijks op de classic rock radiostations voorbijkomen.
Werkelijk iedere oudere jongere kan die meebrullen.
Er staan echter meer leuke dingen op, zoals de lang uitgesponnen versie van Need Your Love, het vrolijke Look Out, het vooral van Fats Domino bekende Ain't That A Shame en de afsluiter Clock Strikes Ten (met Big Ben geluiden).
Hello There en Goodnight zijn min of meer dezelfde nummers bedoeld voor de aankondiging en de afkondiging van de band.
Gewoon lekkere niks aan de hand Beatlesque hardrock, voor keihard in de auto te draaien of buiten op een mooie zomerdag.
Enige minpuntje (vinden wij nu) is het uitzinnige Japanse publiek van overwegend bakvissen.

En in tegenstelling tot wat op deze pagina gezegd wordt, vind ik dat Cheap Trick nooit echt slechte platen heeft gemaakt. De ene is gewoon wat beter dan de andere...
En Robin Zander heeft nog steeds lang haar en Rick Nielsen heeft nog steeds die 5-koppige gitaar.
Cheap Trick treedt ook in 2013 nog gewoon op!

Voor dit lekkere feelgood live-album 4*. Op vinyl (aan vervanging toe).

Waar Jan Wessels is, is JumperJack ook te vinden. En andersom

Bijna dertig, hardrockfanaat, en nu pas Cheap Trick ontdekt. Dit gaat een mooi jaar worden.

Groep is inderdaad bekend geworden met dit live album. Maar ondanks dat ze hierna nog vele albums hebben gemaakt, ben ik ze al heel snel uit het oog verloren.
Maar dit live album was toch wel aardig toen het uitkwam.
Het album was ik helemaal vergeten weer, maar zag het in de updates hier staan, en heb de lp weer uit de kast gehaald. (Is deze site toch nog ergens goed voor ) Klinkt ook anno 2014 nog niet verkeerd.

Debuut is heel erg goed en ook die 3e is geweldig.