Antimatter - Planetary Confinement (2005)

Mijn favoriete album van deze geniale band. Leaving Eden is ook briljant, maar deze plaat heeft een speciale plek voor mij. Ontdekte deze band in 2005 bij het uitkomen van dit album, en ben vanaf dat moment groot fan. Op het eerste gehoor kan dit album misschien wat eenzijdig klinken. Maar bij iedere luister beurt groeit hij. Voor mij zover dat deze in mijn top 10 beste albums aller tijden staan. Petje af.

Typisch Antimatter-album, ingetogen en sfeervol. Met het lange (en erg saaie) instrumentale afsluitende Eternity Part 24 kan ik niets, maar de rest van de hoofdzakelijk akoestisch uitgevoerde songs zijn mooi, hoewel iets meer variatie geen kwaad had gekund. Alles is nu wel aan de erg treurige en melancholische kant.