Annihilator - Feast (2013)

Hier kijk ik ontzettend naar uit. De laatste Annihilator cd's waren wat mij betreft stuk voor stuk prima en Jeff Waters zit momenteel werkelijk op het top van zijn kunnen - ben dus erg benieuwd! En het feit dat er zomaar even een bonus-cd bijzit met een rits heropgenomen nummers vind ik heel erg sympathiek.

Deadlock is in ieder geval fantastisch, ik heb er zin in!

Wie zingt er?

Dave Padden zingt nog steeds. Een waar wonder, nog geen wissel van zanger in 10 jaar bij Annihilator.

Precies die zanger waar ik niks mee kan, laat ie gewoon zitten...

Ik ben benieuwd. Wel knap dat er al gestemd is.

Bastiaan Tuenter schrijft bij Aardschok.

15 bonustracks? Meer info? Astemblieft!

Ik denk een live-bonus cd... Leuk want ik heb nog geen liveversie van Brain Dance.

De bonus cd bestaat uit heropgenomen nummers.

Oh wow. Dat is stom. Ik ken niemand die dat nodig achtte.

Ik bedoel: Brain Dance is nog ingedrumd door Mike Mangini, om maar een voorbeeld te noemen.

Wellicht dat King of the Kill, Refresh the Demon en Remains wat heropnames nodig heeft, maar de eerste 3 platen, waren meer dan prima, met waanzinnig zangers en muzikanten.

Metalbands en hoezen, het zal op sommige uitzonderingen na wel nooit samengaan. Maar hier ben ik ook wel benieuwd naar.

Dat gepruts met dat Photoshop ben ik ook helemaal niet van. Doe mij dan maar van die karakteristieke tekeningetjes a la Never, Neverland of zo. Ook niet kunstzinnig, maar duizend keer meer metal dan deze waanzin.

Laatste goede album heette wat mij betreft Waking The Fury. En tot aan dat album was ook niet alles uit de discografie rozegeur en maneschijn. De lovende kritieken ten spijnt. Ik zal deze ook wel wer een kans geven. Je weet immers nooit. Maar van Annihilator heb ik een beetje een 'meh' gevoel gekregen. Zeker sinds ene Dave Padden daar tot zangbaas is gepromoveerd.

Ik merk dat het speelse een beetje weg is. Nummers als Brain Dance, WTYD, Kraf Dinner etc. waren grappig en vaak kon je er lekker op mee bangen.

De nieuwere Annihilator-platen hebben steeds meer weer weg van industrial metal. Het is allemaal zo staccato en bozig.

Een plaat in zijn geheel uitluisteren zoals de eerste 3 platen, doe ik niet zo snel meer.

Een lekkere plaat van Annihilator op een enorme draak na, dat is Perfect Angel Eyes. De obligate ballad met cleane zang van Padden die heel glad klinkt.

Lekkere plaat inderdaad, doet me aan Show no mercy van Slayer denken.

Heb hier inmiddels ook de bonusplaat met heropnames binnen. Muzikaal zit het allemaal goed in elkaar, maar klinkt het allemaal wat "vlakker" als de originelen. En dan moet natuurlijk het punt van de zang nog aan bod komen, op zich ben ik geen tegenstander van Padden, maar op deze CD haalt hij nergens het niveau van de originelen. Oftewel, ik zet de originele nummers nog wel een keer op.
De beoordeling van Feast komt binnenkort, tot nu toe 1 maal geluisterd en het klinkt allemaal wel weer erg lekker!

Feast knalt er in elk geval lekker in met Deadlock. Heb wel het idee dat ik naar Slayer luister ipv Annihilator. Gelukkig zijn de solo's van Jeff Waters beter.

Je hoort trouwens wel weer erg duidelijk dat er gebruik wordt gemaakt van een drumcomputer.

Nou de bonuscd kan me gestolen worden.

Er zit een ontzettende irritante reverb op de snare en Padden verpest alle songs van Alice in Hell en Never, Neverland.

Verder hadden ze beter voor onbekendere songs kunnen kiezen, want deze versies staan al op de laatste liveplaten. Alleen Braindance, No Zone en Stonewall vind ik erg lekker.

21, Bloodbath en King of the Kill zijn al geen bijster bijzondere nummers, dus waarom die een re-working hebben ontvangen is mijn een raadsel.

Echte metal cd alleen niks nieuws, min punt is die ballad zakt me de broek van af maar ja misschien hadden ze de gitaren kapot of te veel gedronken, en uiteraard die cd hoes zo kinderachtig maar ja oké Jeff Waters en zijn vriendjes doen dit al jaren zo...

Ik vond de eerste 3 hoezen nog wel gaan van Annihilator.
Vooral de eerste was echt een beetje creepy. Set the World on Fire was een echte sexy babe, vond ik altijd. Ik had er een poster van.

Ik heb ergens nog Never, Neverland op vinyl en die had ik allang niet meer beluisterd. Maar na aanleiding van het interview in de vorige Aardschok ben ik eens naar deze nieuwe gaan luisteren...prima album! In de basis is het natuurlijk gewoon strakke speedmetal, maar je hoort hier en daar toch wat aparte stukjes wat net die meerwaarde geeft.

Eens met lynyrd. De teksten zijn bovendien net zo infantiel als de hoes. Het gitaar- en drumwerk is bij Annihilator altijd goed, maar de verrassing is er wel af. Goed, die slappende bas en dat funky gitaartje zag ik niet aankomen, maar zo'n goed nummer vind ik het niet.

En Perfect Angel Eyes.... Metal is toch een mannensport?

De voorganger vind ik een stuk beter.

Typisch Annihilator-album: vlotte uptempo beukers met anonieme standaard teksten. Leuk zolang het duurt, maar aan het songmateriaal schort hier en daar wel wat. Neem bijvoorbeeld de vlakke ballad Perfect Angel Eyes- een dergelijke inferieure song zou je nog niet als bonustrack willen aantreffen, laat staan prominent aanwezig halverwege het album. Gelukkig zijn daar de altijd lekkere gitaarriffs- en solo's van Jeff Waters om de kwaliteit van de overige songs wat op te krikken. Geen hoogvlieger dus, al met al, maar binnen het oeuvre van Annihilator een degelijke middenmoter.

Met 'Deadlock' knalt de band weer naar binnen en dat nummer staat echt als een huis, vette riffs, gave solo's en leuke zang. Maar toch is de zang niet iets waar ik fan van ben, ik kan niet wennen aan de stem van Dave Padden. Het is allemaal standaard en typisch Annihilator, het echte Annihilator sound hangt er aan en de band is eigenlijk niks veranderd, zeker niet van het voorgaande succes. Ook de bonus CD, want op Spotify staat deze CD online met de vijftien bonustracks, allemaal klassiekers die volgens mij opnieuw ingezongen zijn. Leuk maar niet uitnodigend genoeg om de vijftien tracks allemaal langs te gaan.

De songs bevatten allemaal een lange tijdsduur, maar één nummer die in de drie minuten eindigt. Met voornamelijk 5+ minuten weet je vrijwel zeker dat je een aardige solo partij mag gaan verwachten van Waters en dat is ook zo. Elk nummer kent zijn standaard solotje zoals we deze echt gewend zijn van waters: ruig, hard en lekker snel. Toch is het wel iets wat we van deze band mogen verwachten, en lopen ze niet van een 'succespatroon' af. Echter is de vraag hoelang ik nog fan ben van deze sound, ik heb het langzamerhand ook wel een beetje gehoord nu.

Voorlopige tussenstand:

01. Alice in Hell
02. Never, Neverland
03. Criteria for a Black Widow
04. Annihilator
05. Carnival Diablos
06. Feast
07. Refresh the Demon
08. All for You
09. Schizo Deluxe
10. Waking the Fury
11. Set the World on Fire
12. King of the Kill
13. Metal
14. Remains

Wat een Feast deze CD.
Helaas ben ik schijnbaar de enige die Annihilator met Dave Padden de beste samenstelling vind.

Niet dat het nu zo’n uitmuntende zanger is maar mijn inziens zeer complementair aan de muziek dus ook dit album is weer genieten.

Maar het hoogte punt is voor mij toch de tweede bonus CD en deze bepaalt de score. Alle klassieker met de huidige middelen en met Dave Padden