menu

Steely Dan - The Royal Scam (1976)

mijn stem
4,08 (258)
258 stemmen

Verenigde Staten
Jazz / Rock
Label: ABC

  1. Kid Charlemagne (4:38)
  2. The Caves of Altamira (3:33)
  3. Don't Take Me Alive (4:16)
  4. Sign in Stranger (4:23)
  5. The Fez (4:01)
  6. Green Earrings (4:05)
  7. Haitian Divorce (5:51)
  8. Everything You Did (3:55)
  9. The Royal Scam (6:30)
totale tijdsduur: 41:12
zoeken in:
avatar van Droombolus
4,5
zaaf schreef:
yep.... bas en zang jarenlang sturm und drang.
nu niet meer hoor.


Teveel storm en drank ? Het laatste ( de drank dus ) is bij ook al jaren geleden gesneuveld maar ophouden met spelen in bands is mij nog steeds niet gelukt ..........

Ooit wel bezig geweest met Haitian Divorce maar het heeft de setlist nooit gehaald. Rikki wel ........

avatar van bikkel2
4,5
Ben ook nog aktief ( drums)

Rikki en Pretzel Logic ooit op setlijst gehad.

avatar van Srananbloke
My god, wat is de titelsong toch geweldig. Als er 1 nummer is waarin het welbekende perfectionisme van dhr. Fagen en consorten duidelijk naar voren komt, dan is het deze wel.

avatar van Broem
4,0
Hier vanochtend blind uit mijn platenkast getrokken en op de draaitafel gelegd. Wederom ontzettend genoten van een band die als geen ander al die prachtige instrumenten en stijlen wist samen te smeden tot een coherent geheel. Vakmanschap, zorg en liefde voor de muziek spat ervan af. Voel een Steely Dan weekend aankomen

5,0
Hé Broem, mag ik zeggen dat jouw waardering voor dit top(!) product nog wat magertjes uitvalt?

avatar van Kronos
5,0
Wat een belachelijk goed album is dit toch. Muziek zo lekker, zo slim, zo funky, het zou gewoon verboden moeten worden.

5,0
15 januari een Ned. Tribute Band die The Royal Scam speelt in de Boerderij. Ben benieuwd of het klinkt

avatar van brandos
4,5
Steely Dan was een fijne a-typische rockband. Men deed niet (openlijk) aan rock and roll clichés als zuipen, snuiven en gedoe met chickies maar hield heel intellectueel het koppie erbij en kwam dus met intelligente muziek (en dito teksten). Muziek waar -en dat vond ik uniek- vanuit de rock werd gereikt naar de Jazz (waar anderen als Weather report en Miles Davis vanuit de Jazz reikten naar de rock). De opvolger 'Aja' zou daarin nog wat verder gaan. Voor mij als pop-, rock- en bluesman met enige interesse voor de Jazz was dit de ideale invalshoek. Toch vind ik dat Steely Dan net iets minder dan andere grootheden uit de seventies als 'the Band' of 'Little feat' de tand des tijds heeft doorstaan. Dat heeft denk ik toch te maken met het hoog verstandelijke gehalte van de Dan, in vergelijking met de andere genoemde namen. Toch kom ik dankzij alle overige kwaliteiten welke op dit album tot uitdrukking komen nog steeds tot een respectabele 4,5 sterren.

avatar van Dirruk
5,0
De volle mep voor dit meesterwerk. Ook gelijk een plekje in mijn top 10. Ook de gastbijdrage van Larry Carlton mag er zeker zijn. En dan heb ik het vooral over zijn bijdrage op Don't Take Me Alive, wat een manier om een nummer te beginnen zeg. Het enige nummer waar ik wat minder mee heb is Green Earrings, tot 2:07 dan. Een nagenoeg foutloos album.

avatar van bikkel2
4,5
"Het funkalbum" van Steely Dan. Heel raak.
Wel een stukje gelikter dan het voorgaande werk, maar een kwalitatief heel constante plaat.
Carlton top idd.

avatar van Dirruk
5,0
Zo zou je het inderdaad kunnen noemen. Heeft verder ook bijna niets weg van zijn opvolger Aja. Wat voor mij niet erg is, ik vind daar alleen de A-kant interessant.

EDIT:
En nu ik dat heb gezegd besef ik dat de B-kant ook gewoon goed moet zijn.

5,0
De solo op Josie ( Aja) is ook van Larry Carlton, dacht ik. Graag geziene gast bij Steely Dan.

avatar van gaucho
4,5
Ja, de crème de la crème van de studiomuzikanten haalden ze erbij, dat was hun aanpak. En dat hoor je gelukkig ook terug, in die zin dat het niet zouteloos of routineus wordt - zoals wel eens het geval wil zijn bij sessiemuzikanten - maar dat Fagen en Becker hen tot topprestaties wisten te inspireren.

Aja zal altijd wel mijn favoriete Steely Dan-album blijven, maar mijn tweede keus wisselt nog wel eens: soms geef ik de voorkeur aan het debuut, dan weer aan Gaucho en vrij vaak ook aan dit album. Heeft vrijwel uitsluitend topnummers, die bovendien bij elke draaibeurt weer nieuwe geheimpjes prijs lijken te geven. Want de muziek heeft zoveel lagen en zit zo vernuftig in elkaar dat je elke keer weer nieuwe dingen hoort.

Toppers op dit album: Green earrings, Kid charlemagne, The caves of Altamira, Haitian divorce en de titeltrack. Dan heb ik al vijf vijfsterrennummers genoemd, maar de rest doet er nauwelijks voor onder. Alleen The fez vind ik wat minder; een commerciele, disco-achtige toegift. Bovendien de plaat met de mooiste hoes uit de catalogus van The Dan (al zegt dat weinig ).

avatar van DeWP
3,5
Erg goed. En die teksten: in een woord geweldig!

avatar van popstranger
3,5
Eerst en vooral een goede plaat. Maar wel een kleine kanttekening, hoewel de hele tijd smetteloos wordt gespeeld krijg ik soms het onbehaaglijke gevoel zoals bij een nummer als Green Earrings vergelijkbaar met de blonde overjaarse bimbo in café De Natte Dweil die zich tegen elke willekeurige tooghanger aanschuurt; ze proberen te hard en ik krijg er een onbehaaglijk gevoel bij. Ook bij The Fez heb ik dat gevoel. Het klinkt funky op een manier die ik niet altijd helemaal geloof, perfect gemusiceerd maar volgens het boekje. Misschien dat het voor mij hier en daar en ginder wat te braaf klinkt. Daar tegenover staan dan wel nummers die gewoon raak zijn zoals Kid Charlemagne of The Royal Scam.

avatar van Kronos
5,0
En vergeet Haitian Divorce niet.

Ik zou de muziek eerder vergelijken met de mooie groene gazonnetjes in de films van David Lynch. Als je erop inzoomt vind je misschien wel een afgesneden oor dat naar allerlei duistere geheimen leidt.

avatar van andnino
4,0
Onlangs verscheen The Royal Scam in de Musicmeter album top 1000. Toen kwam deze band weer bij mij in zicht. Later die week vond ik Pretzel Logic op vinyl, direct maar aangeschaft. Dat is nog steeds mijn favoriet, maar The Royal Scam is mijn voorlopige tweede. Ook hier is elke song raak, met die typische combinatie van een zwoele sound, een ongelofelijk oog voor detail, en fascinerende teksten (met waarschijnlijk vele diepe lagen die ik nog niet aangeboord heb). Wat een melancholie schuilt er ook onder, ik besef steeds meer wat een unieke band dit was.

avatar van andnino
4,0
popstranger schreef:
Eerst en vooral een goede plaat. Maar wel een kleine kanttekening, hoewel de hele tijd smetteloos wordt gespeeld krijg ik soms het onbehaaglijke gevoel zoals bij een nummer als Green Earrings vergelijkbaar met de blonde overjaarse bimbo in café De Natte Dweil die zich tegen elke willekeurige tooghanger aanschuurt; ze proberen te hard en ik krijg er een onbehaaglijk gevoel bij. Ook bij The Fez heb ik dat gevoel. Het klinkt funky op een manier die ik niet altijd helemaal geloof, perfect gemusiceerd maar volgens het boekje. Misschien dat het voor mij hier en daar en ginder wat te braaf klinkt. Daar tegenover staan dan wel nummers die gewoon raak zijn zoals Kid Charlemagne of The Royal Scam.

Ik snap wat je bedoelt. Steely Dan is niet "echt" funky zoals de Motown-artiesten dat waren. Misschien kun je het conservatoriumfunk noemen... Perfect ingespeeld, en precies dat haalt de angel eruit. Maar er zit dan wel weer tien meter muzikale diepgang achter, en dat is wél weer interessant om te horen.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:57 uur

geplaatst: vandaag om 08:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.