Steely Dan - The Royal Scam (1976)

vergeet ik nog te noemen don't take me alive , wat een begin!

Steve lukather over steely dan en hun gitaristen:

Nog even over Steely Dan. Steely Dan staat bekend om zijn vrij complexe muziek, althans er komen nogal wat modulaties voor in de stukken van Fagen en Becker. Hoe ga jij met dat soort stukken om?

Steely Dan is HET voorbeeld van hoe een band zou behoren te zijn. Hun songs zijn kleine juweeltjes die tijdloos zijn. Ik vind hun songs nu nog net zo geweldig als in de tijd dat ze net uit werden gebracht. Je kan echt ontzettend veel leren van hun muziek. Ik adviseer iedereen om elke Steely-gitaarsolo van ELKE gitarist die ooit in Steely Dan heeft gespeeld goed te bestuderen. Daar zit zeker een paar jaar aan lesstof in die solo's. Je ogen en oren zullen opengaan!

Te gek album maar zeker niet beter dan Aja of Can't Buy A Thill.
Op dit album staan wel een aantal favorieten van me zoals The Fez, wat All Saints gebruike in I Know Where It's At!

Hààst zo goed als Aja, het verschil vind ik miniem; Echt een grandioos tijdloos album, dat na al die jaren niets van zijn schoonheid verloren heeft. Zelfs de hoes is ontzettend apart. Wauw!
Ik verhoog uiteindelijk van 4.5 naar de volle pot, deze plaat verdient dat gewoon.

Die hoes is inderdaad erg mooi, zit daar toevallig nog een bepaalde betekenis achter?

Net als Toto bestaat Steely Dan uit 'echte rasmuzikanten' (zou Evert ten Napel zeggen), alleen van Toto word ik niet warm, de eerste kennismaking met Steely Dan bevalt me wel. Of ik dit echt mooi ga vinden moet de tijd nog uitwijzen. Nooit geweten trouwens dat de naam is ontleend aan de naam van een gigantische dildo uit het boek Naked Lunch van William S. Burroughs.

Heel cynisch lijkt het me wel. Het duivelse kapitalisme versus iemand die zich volledig tegen het kapitalisme gekeerd heeft (zwerver). De titel sluit er naadloos op aan, eigenlijk.

Ja, nu je het zegt, daar kan ik me ook wel in vinden.

Ik vond de gitaarsolo van Larry Carlton in Kid Charlemagne altijd al bijzonder maar nu blijkt na het Googlen dat meer mensen dat vinden.....
Steely Dan is voor mij superkwaliteit verpakt in "normaal" klinkende popmuziek op z'n Amerikaans.
De cynische teksten en gefrustreerde manier van zingen van Donald Fagan maken het voor mij compleet !
Dit album is het meest consistente wat ik van ze ken.

Wat een geweldig album weer! Ik was het al gewend van Steely Dan, want ik ben nog geen slechte LP van ze tegengekomen.
Sterke nummers; Sign in stranger, The Fez, Haitian divorce,
ik kan echt niet beoordelen of deze plaat nu beter is dan de anderen van Steely Dan, dat vind ik heel moeilijk, want alles is in feite van hoge kwaliteit.
In ieder geval geef ik deze Royal Scam weer een hoge waardering: 4.5*

Als tiener was dit de eerste kennismaking met een volledig SD album (de hitjes die er aan vooraf gingen kende ik natuurlijk ook al). Samen met Aja hun beste werk. Op deze had het rock element nog de overhand en met name Larry Carlton speelt hier fantastisch. Sinds die tijd altijd fan gebleven, ook van hun solowerk. Gelukkig heb ik ze ook nog eens live kunnen aanschouwen een aantal jaren geleden. Kippenvelmoment: het begin van Don't take me alive.

"The Royal Scam" is mijn favoriete Steely Dan album. Waarom? Waarschijnlijk omdat op "The Royal Scam" de gitaar iets meer de overhand heeft dan op andere Steely Dan albums. De gitaristen Larry Carlton, Denny Dias, Elliott Randall, Dean Parks en Walter Becker overtreffen zichzelf. Ik ben een fan van Larry Carlton, dus met name de liedjes waarop hij soleert ("Kid Charlemagne", "Don't Take Me Alive", "Everything You Did" en "The Royal Scam") vind ik prachtig. Maar eigenlijk zijn alle liedjes even goed, bijvoorbeeld "Haitian Divorce", toch al een van mijn favoriete Steely Dan liedjes, ook al hanteren Dean Parks en Walter Becker hier de gitaar. Instrumentaal valt er uiteraard veel te genieten, vlak bijvoorbeeld het pianospel van Paul Griffin niet uit op "Sign in Stranger". Ook dit Steely Dan album is weer een uitgebalanceerde mix tussen pop, rock, funk en jazz. In vergelijking met hun andere studio albums klinkt "The Royal Scam" ook wat donkerder. Ook de hoes is nu niet bepaald een vrolijk tafereeltje. Die gehele sfeer bevalt me wel en zorgt voor een intense luisterervaring. Ook het ontbreken van een echt grote hit trekt me aan aan dit album. Het klinkt als een consistent geheel. Ik vind alle Steely Dan albums, vanaf hun debuut tot aan "Gaucho" in 1980 goed, maar "The Royal Scam" is wat mij betreft net even iets sterker.

Het is in ieder geval de meest swingende Steely Dan plaat. Het is echt een heel groovy geheel.
maar songmatig ook zeer coherent.
Zeker één van hun beste werkjes. Wel al wat gladder en geraffineerder dan voorheen, maar het muzikale kunnen is werkelijk geweldig.
Ingewikkelde structuurtjes, al klinkt het heel luchtig allemaal.

Heeft Steely Dan überhaupt slechte albums gemaakt?/ Antwoord NEEN
Dit album is een topper en heb ik hoog zitten (geen zwak nummer), maar daarna volgden nog AJA en GAUCHO . Die zijn misschien nog wel beter. Steely Dan is een topgroep die muziek maakt die je op elk moment van de dag kunt opzetten.
Ik heb ook LIVE werk van ze, maar dat verschilt weinig met de studioalbums.
Tegenwoordig zitten ze een jaar in de studio met topmusici.
Ben benieuwd wanneer dat moment weer gaat aanbreken.

Nee, Steely dan heeft geen slechte albums. Klopt als een bus.
Gaucho vind ik wat routinieus, Aja is gewedig. Mijn favoriet ook trouwens.

Larry Carlton is een geweldige gitarist. Mooi album, ik twijfel nog maar denk dat dit inderdaad hun beste is.

Geen slechte albums? De overgang naar de 21e eeuw heeft de heren Steely Dan geen goed gedaan, die hebben echt wel een millenniumbug opgelopen hoor. De 2 laatste worpen zijn ver ondermaats vergeleken bij alles wat ze daarvoor hebben uitgebracht, inclusief Gaucho.

Dit was hun finest hour(tje), daar ben ik het dan wel weer mee eens. Topplaat zonder zwakke momenten. Ik hoor hier geen funk in, maar voor mij kan hier maar 1 score aan toegekend worden. 5*

Hé Tony dan nog is het wat minder misschien, maar slecht?? Never hun muziek staat nog steeds als een huis

Royal Scam is mijn "reserve" Dan fave. Can't Buy A Thrill vind ik in de breedte nèt wat sterker kwa komposities en is een regelmatige bezoeker van mijn psoonlijke Top 10.

Ik denk dat bij AJA het nipt gaat winnen....

En die staat bij mij dan weer helemaal onderaan bij de 70s albums, waar ik voor het gemak Gaucho ook dan maar bij meereken .........

Can't Buy A Thrill is een fijne plaat, maar wel zo eentje waar de band nog wat naar de juiste vorm zoekt.
Aja gaat veel meer richting jazzrock met een funky poppy twist, maar het grooved als een gek en de nummers zijn zonder uitzondering allemaal uitstekend.
Gaucho is hier en daar wat zielloos. Bouwt echt op een paar krakers (Babylon Sisters, Third World man en Hey Nineteen.)
Wat die plaat betreft eens met Droombolus.

Hé bikkel 2 en wat is jouw mening over het top(!) product AJA???

Mijn favoriet dus.

Dacht ik wel. De mijne ook

The Royal Scam staat in mijn top 3-albums van Steely Dan. Ieder nummer op dit album is beter dan elk nummer op Katy Lied. Ik houd van de variatie. Met Haitian Divorce verkennen Fagen en Becker reggae, terwijl The Fez duidelijk een discoplaat is. Green Earrings had wel 20 minuten mogen duren en dan nog zou dit nummer niet vervelen. The Caves of Altamira is een oude demo met een toegevoegd derde couplet, één van mijn favoriete SD-songs. Bij het begin van Don't Take Me Alive heb ik het idee dat ik vooruit ga in de tijd, wat een tijdloos liedje. Kortom, 5 sterren. Het liefst meer, maar dat is het maximale wat ik hier kan geven.

Green Earrings nog gespeeld met mn bandje vroeger. Dat is dus liefde voor t leven.

Ook muzikant zaaf ??

yep.... bas en zang jarenlang sturm und drang.
nu niet meer hoor.

Ik drummer, maar Steely Dan nummers speelden we (toedertijd) niet (veelal eigen nummers