Tangerine Dream - Ricochet (1975)

Officieel schijnt dit live opgenomen te zijn maar heb toch het vermoeden dat hier nog wel aan geknutseld is in de studio. Maar ach, dat doet er niet toe... dit is de pure Tangerine Dream met een hoofdrol voor de sequencers die lekker tegen elkaar in stuiteren.

Nog steeds word dit ontzettend veel nageaapt in de traditionele e-muziek scene maar ik hoor dan toch liever het origineel.

Vond de stemverdeling wat laag, wat toch wel één van de beste albums van TD genoemd mag worden. Vooral Part II is heel sterk heeft haast een hypnotiserende werking door het gebruik van de sequencers.

Zeer zeker een goede live schijf van Tangerine Dream. Lekkere ritmes en goed gebruik van de toetsen. Echt muziek om je helemaal aan over te geven. Vooral track 2 is geniaal. Het begint met rustige piano tonen en gaande weg wordt de hele truckendoos over je heen gegooid.

Wil je weten hoe een concert uit die tijd klonk, dan is wellicht The Bootleg Box Set volume 1 een aanrader. Dit is een vreemd uitziend oranje doosje met daarin 7 cd's met opnamen van 1974 tot en met 1976.

Zover ik weet, 1 van de eerste live opnamen van TD (al hoor je dat er haast niet van af). 1 nummer, opgedeeld in twee stukken, die elk mooi opbouwen. Zuivere opname en productie. Op vinyl.

Part II is inderdaad stukken beter als Part I.

Het eerste livealbum van TD waar de heren in de studio flink aan geschaafd en toegevoegd hebben. Maar ondanks dit alles is dit de klassieker onder de livealbums van TD. Schitterende sequences prachtige gitaar lijnen en een goed opgebouwde melodie structuur. Een aanrade voor wie van goede EM houdt.

Helemaal mee eens! Klassieker. En de tijd ver vooruit. tja, meer dan 30 jaar geleden. moet je eens 1975 afzetten met 30 jaar terug, 1945. De tijdsdimensie lijkt dan veel groter. als jullie me nog kunnen volgen

Tijd is inderdaad af en toe een niet bevatten onderwerp, daarom is het goed dat bepaalde zaken tijdloos blijven. Daar is Ricochet van Tangerine Dream een goed voorbeeld van.

Ricochet is tevens een goed voorbeeld van hoe LUID Tangerine Dream wel niet was in de jaren '70. Hun controversiële optredens in menig kathedraal, moet vele glas-in-lood-ramen hebben doen trillen in hun voegen. Luister maar eens hoe heftig Part I wel niet wordt, naarmate de sequence tevoorschijn komt. Part II is natuurlijk het paradepaardje, met het minimalistische, maar o zo mooie piano-intro, gevolgt door mooie kabbelende sequences, die overtuigend hun werk doen. Af en toe zit er een bevreemdende ommezwaai in, zoals de bizarre fabrieksgeluiden, die in één keer daar zijn, maar het duurt niet lang, voordat de vertrouwde elementen terugkeren. Ricochet is Tangerine Dream in hun beste element, en is een klassieker.

Het is ook zo dat de Paus destijds Tangerine Dream heeft verboden om nog langer in kerkgebouwen op te treden. Een van de aanleidingen daarvoor was een opteden in een kerk in Rheims. Dit werd bezocht door 6.000 bezoekers terwijl dit gebouw dit bezoekersaantal niet kom verwerken.

Tja wie het Croydon concert uit 1975 bezit (Tangerine Tree Fan release) weet genoeg wat er met dit album gebeurt is. Stevig in de studio bewerkt door Franke en Froese. En het resultaat mag er zijn.
Trouwens je hoort in de echte live opnames nergens drums. De opening van part 2 is origineel langer dan op de officiele release. Al met al een grandioos album.

Gesleutel of niet, dit is inderdaad een goed album. Voor wie hier echt niet genoeg van kan krijgen is daar ook nog The Bootleg Box Set. Daar is deze muziek in de meeste pure vorm op te horen. Vooral de pure opname van dit album is erg machtig om te horen.

Juist dat gesleutel aan live albums. Dat is altijd een doel geweest van TD juist om de albums echt kracht bij te zetten. Veel van de oude opnames moesten wel bewerkt worden om het op officiele releases genietbaar te houden. Zo geldt dat ook voor dit album. Uitzondering zijn de eerste 2 tracks van Encore. Maar bovenal is dit een geweldig album.

Dan moet ik me toch écht eens een keer mezelf de tijd gunnen om die boxen eens aandachtig te beluisteren. Ik heb ze namelijk alle 2, dus dat betekent vele uren luistergenot. Gaaf dat Ricochet in z'n originele vorm op de eerste Bootleg Box staat.

Dan moet je Box 1 hebben en neem het Croydon concert dan hoor je hoe Ricochet in de concertzaal klonk. Meest hoorbaar is part 2.

Deze heb ik vandaag besteld want hij lag niet op voorraad. Dit is geen live verzamelaar volgens mij, want de 2 nummers staan niet op eerdere albums volgens mij. Is dit een regulier live album?

Zoals Tangmaster al eerder opmerkte, is dit album inderdaad verder bewerkt in de studio. Maar officiëel zijn de stukken die op dit album staan, live ingespeeld.
Wat TD vaak doet, zijn nieuwe composities live opvoeren die op dat moment nog niet eerder verschenen zijn.
Zo ook met Ricochet.

Mooi, want ik heb Phaedra en Rubycon al in mijn bezit. Volgens Gerard en Beaster heb ik dan min of meer hun trilogie in huis. Dan Tangram nog even en ik kan voorlopig wel even vooruit met TD volgens mij.

En dan even rust. De muziek leren kennen waar Ricochet min of meer model voor staat. En zodra je zo ver bent de volgende stap nemen op de tocht binnen het verhaal van Tangerine Dream.

Voorlopig vind ik het een mooi verhaal, Tangerine Dream. Maar hopen dat ik niet snel teleurgesteld word door deze band. voorlopig kan deze band bij mij niet kapot, en duurt het verhaal voort.

Je zit o.a. met dit album in de sterkste periode van de band, het wordt pas spannend als richting de latere albums gaat, staat het je dan nog aan, dat is de eeuwige vraag bij TD. Maar goed dit is een superieur album.

Wat een goed live album, je hoort niet eens dat het live is zo goed. Zal ook wel wat in de studio aan gesleuteld zijn denk ik. Deze plaat is wat melodieuzer dan Phaedra en Rubycon vind ik, ben hem op dit moment nog aan het beluisteren, maar heb zeer zeker geen spijt van deze plaat. Ik heb nu al 4 platen van TD, maar er beslist geen spijt van. Man wat een goede ontdekking eigenlijk.

Deze gelijk maar even verhoogd met 0.5* naar 4.5* nu, want na meerdere luisterbeurten kun je echt horen dat dit een supergoed live album is waar geen foutje opstaat. Niet te missen als je een liefhebber van dit genre bent. Ook als je niet van live albums houd, is dit niet te missen en hoort het in je muziekcollectie thuis als je van dit genre houdt dan tenminste.

Op deze plaat vind ik de sound toch iets anders klinken dan op Phaedra en op Rubicon vind ik. Deze is als plaat ook toegankelijker dan de eerder door mij genoemde 2 platen.

Ik vind alle 6 de TD platen erg goed natuurlijk, maar dit album steekt daat nog net iets boven uit, en ik vind dit album van TD toch echt het beste met de meeste variatie erop. Ik vind dat ik nu toch echt al een plaatsje moet gaan vrijmaken in mijn pers mu.me top 10 voor dit voor mij dan, beste TD album tot nu toe.

Ik ben deze nu even weer aan het beluisteren en heb ergens gelezen dat dit de favoriete plaat zou zijn van Koning Boudewijn van Belgie, niet dat het wat uitmaakt verder maar is toch leuk dat dit soort muziek ook in een koningshuis ergens in Belgie veel gedraaid word nog. Ik vind deze plaat van alle TD platen die ik tot nu toe heb beluisterd echt het allerbeste.

Dan zijn we in ieder geval wel goed bezig. Als dit ook in hoge kringen de cd-speler ingaat.

Wat blijft dit toch zeldzaam spannend, dreigend en bloedmooi.

soms adembenemend , spanningen in het spookhuis !!!!!!!!!!!

Ricochet:

The photography on the front cover was taken by Monika Froese on the ocean shore near Bordeaux. (bron voices in the net)

Edgar Froese die al zoveel muziek gemaakt heeft liet zich inspireren door de kustlijn bij Bordeaux om tot dit album te komen. Ook het surrealisme van Dali sluipt hier en daar ook in de muziek. Lees ik ergens bij het album Encore dat dit album Oosters klinkt terwijl het er niets mee te maken heeft. Hier wordt de Europese kustlijn in verwerkt.
De soms gave sequencer uitspattingen gaan meer over de vaak woeste aanvallen van de Atlantische ocean op de Europese kustlijn.

Puur westers dus. Nou niet denken dat dit zomaar puur uitgewerkt is. Wie Edgar Froese een beetje kent weet dat de muziek van TD of zij solo albums ergens een inspiratie bron hebben.