Flotsam and Jetsam - Doomsday for the Deceiver (1986)

Heb nu maar eens de remaster gedownload. Is nog iets beter te pruimen. Snap wel waarom dit een klassieker genoemd wordt, het heeft hét gewoon, alles wat een klassiek/thrash metalalbum moet hebben, inclusief (en met de nadruk op) openende genreklassieker. Hammerhead!

Wat is er zo speciaal aan het getal 1986? Behalve het geboortejaar van de eersteling van Flotsam and Jetsam is het een voor mij belangrijk jaar in Metal met een stortvloed aan fantastische Metal albums. Dit album werd toen bijzonder goed ontvangen.

Flotsam and Jetsam zal vooral bekend blijven voor Jason Newsted, de belangrijkste songschrijver op dit album. Later plukte dat andere groepke, hoe heten ze weer… Metallica, hem weg om Cliff Burton te vervangen na diens schielijk overlijden in een busongeval. Er is meer aan de hand zoals hier te horen valt. Kenmerkend voor dit glorieus debuutalbum zijn het superstrakke samenspel, de supersnelle basslijnen van Mr. Newsted en de soms tegen het valse aanleunende gitaarsolo’s. Dit gaat snel vooruit, is dit nu Thrash Metal of Speed Metal, een beetje van beide werelden volgens mij. Fade to Black vind ik iets minder, Doomsday for the Deceiver zelf is een kanjer. De chorus van Der Führer blijf ik misplaatst vinden spijts de duidelijke afwijzing van dat duivels crapuul zijn daden in de bijhorende teksten. Kelly David-Smith is een kanjer van een drummer.

Nog iets over die bonustrack Flotzilla, een combinatie van Flotsam en Godzilla. Dit instrumentaal nummer verscheen na dit album als single met I Live You Die als tweede nummer. Later verscheen I Live You Die op hun tweede album. Ik heb die single ooit zien liggen voor een te stevige prijs, jammer dat dit niet in 1986 ook op deze elpee verscheen maar enkel op de (voornamelijk Amerikaanse) cassetteversie. Latere heruitgaven hebben dit euvel opgelost maar op mijn vinylversie ontbreekt dit wel. Dedju enerzijds maar aanwezig op de peecee anderzijds. Meesterwerk. Eentje van zesentachtig en hij is prachtig.

Wat een fenomenaal jaar was 1986 toch in metal-land. De reuzen Metallica, Slayer, Iron Maiden, Megadeth en Queensrÿche kwamen allemaal met topplaten voor de dag, maar ook (nog) wat minder bekende groepen als Dark Angel, Candlemass, Crimson Glory, Kreator, Metal Church etc. dropten in dit jaar van de beste muziek uit hun carrière. In die laatste categorie ook deze jongens met hun verschroeiende debuutplaat, waar ik ondertussen bijna 20 jaar van geniet en die met de jaren steeds beter rijpt.

De razendsnelle opener Hammerhead staat al jaren te boek als een persoonlijke favoriet, maar eigenlijk heeft dit album geen missers. De teksten zijn af en toe misschien wat knullig, maar AK is een dermate overtuigende zanger dat hij er allemaal mee weg komt. De energie en agressie spatten er vanaf, mede met dank aan een uitstekende ritmesectie en een glansrol voor Jason Newsted vlak voor zijn overstap naar Metallica. Geen wonder dat ze hem in huis wilden gegeven dit werkstuk.

Het titelnummer en Metalshock bewijzen dat deze groep zich ook prima uit de slag kan trekken met meer uitgesponnen composities van 8-9 minuten. Zorgvuldig neergezette akoestische en melodische passages zorgen op een paar songs voor de nodige ademruimte tussen het furieuze ge-thrash.

Inclusief het instrumentale Flotzilla gaat dit album 54 minuten door, toch wordt het nergens saai of repetitief ondanks de relatieve eenvormigheid. Knappe prestatie van deze jonge honden. Dit album mag wat mij betreft probleemloos schouder aan schouder staan met de output van de rest van bovengenoemde groepen in hetzelfde jaar.