Mijn recensie voor iO Pages
KingBathMat is een naam die nooit echt op de voorgrond is getreden in de progwereld, maar die menigeen wel kan aanspreken. De reden hiervoor is waarschijnlijk het brede amalgaam aan invloeden die deze plaat rijk is. Het geheel loopt van neoprog à la Lifesigns tot heavy metal zoals Black Sabbath, gemengd met een portie grunge van Foo Fighters en occasioneel overgoten met een geut Pink Floyd-psychedelica. Zanger/componist/gitarist John Bassett heeft een aparte stem voor de ene, maar een wat eentonige nasale stem voor de andere, wat pijnlijk goed te horen valt in de vocale harmonieën.
Sleutelwoord van deze plaat is variatie, wat meteen te horen valt in opener Sentinel. Anderzijds kan dit brede klankenpalet ook net een minpunt zijn voor velen. Hoewel men duidelijk diep heeft nagedacht over het concept, is daar muzikaal niet altijd evenveel van te merken. Zelfs na meerdere luisterbeurten heb je dikwijls het gevoel van het kastje naar de deur te worden verwezen – het klinkt vaak vergezocht, langdradig en te gekunsteld. Zes lange tracks laten bovendien weinig ademruimte toe. Het kortere Reality Mining is ook geen hoogvlieger. Het geheel wordt wel deels goedgemaakt door de epische afsluiter Kubrick Moon, waar “kortere” tracks als Superfluous en Parasomnia nergens lijken heen te gaan.
De identiteit van deze plaat wordt voornamelijk gevormd door de afwezigheid ervan. Of ze is te vinden in het intellectueel hoogstaande onderwerp. De plaat handelt over psychologische obstakels die inwendig door onze eigen onzekerheid worden gecreëerd en uitwendig door de invloed van massamedia die onze perceptie op de dingen kneden. Overcoming The Monster wil de luisteraar boven deze ongewenste controle- en manipulatiemonsters verheffen. Ongetwijfeld zeer boeiende stof, maar niemand koopt een album louter op basis van teksten.
KingBathMat draait al een tiental jaar mee in het wereldje en is een ambitieus viertal, maar valt ten prooi aan de weidse invloeden van datzelfde wereldje.