Linda Ronstadt - Heart Like a Wheel (1974)

Rondstadt kan als geen ander songs van anderen goed interpreteren. Op dit album een mooie selectie songs:

"You're No Good" - Clint Ballard Jr.
"It Doesn't Matter Anymore" - Paul Anka
"Faithless Love" - J.D. Souther ( zingt ook mee in close harmony)
"The Dark End of the Street" - Chips Moman/Dan Penn
"Heart Like a Wheel" - Anna McGarrigle
"When Will I Be Loved" - Phil Everly
"Willin'" - Lowell George
"I Can't Help It (If I'm Still in Love with You)" - Hank Williams
"Keep Me from Blowing Away" - Paul Craft
"You Can Close Your Eyes" - James Taylor

Deze plaat opent met 'You're no Good' een geheide nummer 1 hit (in States) voor Rondstadt.
Ik vind het persoonlijk het meest te pruimen Rondstadt album.

Linda is een singer; no songwriter, en in deze periode kon ze soms een flinke (rock) keel op zetten. Later in haar loopbaan is het mij vaak te zoet en te veel over de ( country and western) top.

Het prijsnummer van deze plaat is 'Heart like a Wheel' wat alleen in de uitvoering van Anna McGarrigle zelf, met zus Kate, nog wordt overtroffen.
Haar uitvoering van 1 van mijn favoriete alternatieve country songs ever: Willin' , van de onvolprezen Lowell George van Little Feat, is ook zeer de moeite waard.

Ik moet nog steeds werk maken van deze zangeres. Dat ze een prachtige stem heeft wist ik al lang, maar vooral haar oudere werk ken ik niet. En de 10 schrijvers van deze songs zien er erg interessant uit! Zelfs een nummer van James Taylor.

Altijd wel geweten dat er meer is dan It's so Easy, ook haar samenwerking met La Parton en Emmylou Harris vind ik echt prima te luisteren. Je hebt me nieuwsgierig gemaakt, scheet, hier ga ik achteraan

Rondstadt blijft een dijk van een zangeres, dat staat buiten kijf, ik vermoed dat dit album je wel zal bevallen.

Een terecht pleidooi voor de zangeres Linda Ronstadt van Oldfart.
Tevens mooi van hem dat hij de aandacht vestigt op 2 andere klassiekers nl. de werkelijk schitterende debuutplaat van Kate & Ann McCarrigle en het Little Feat album incl. het onovertroffen Willin' : Sailin ' Shoes.

Dank je George, overigens Willin' stond ook al op de 1e van Little Feat, maar ik denk dat ze zelf ook vonden dat het beter kon, en dat ze het daarom op 'Sailin'Shoes' nog een keer hebben opgenomen.

En inderdaad ook Anna en Kate MacGarrigle's debuut is een juweel om in te lijsten.
Het is alleen soms zo, hoe zeg je dat, frustrerend?, dat muziek waar je zelf al zo lang van geniet, nu zo lijkt te verdwijnen in de tijd.
Of heb ik nu weer last van oldfardisme?
Je zou het wel willen uitschreeuwen: kom op kids luister hier ook eens naar.
Maar ja: Time Fades Away, zei een andere dinosaurus al eens.

Ja , dat herken ik 'dat verdwijnen in de tijd'.
Maar wij geven de moed niet op , Oldfart ! En we moeten ook eerlijk zijn , denk ik , de jeugd van nu heeft uit zo'n enorm muzikaal en gevarieerd aanbod te kiezen : zoiets lijkt mij ook niet altijd simpel.
Misschien nog eens een berichtje besteden aan de gezusters ?

Mijn opmerking is ook geenszins kritiek naar 'de jeugd van tegenwoordig' , maar meer een moment van overpeinzing,en een beetje melancholies ook wellicht.

Nou , dan zet ik nog maar een bluesplaatje op.

toepasselijk

wel ff de bril erbij op.

Countryrock optima forma dit, maar ze heeft meer goede albums gemaakt hoor. Ik noem maar even Prisoner in disguise, waar ook een nummer van Little Feat op staat nl. Roll Um Easy, Simple Dreams en Feels like home. Stuk voor stuk albums die de moeite waard zijn.

Dit is een van de platen die ik perse op cd wilde hebben en dus ook maar de japanse persing van gekocht, titels in het japans maar gelukkig is er een tekstboekje bijgevoegd en ik weet zo wel wat de titeltracking is

in ieder geval teveel goede nummers op het album, onweerstaanbare interpretaties van redelijk bekende nummers, dankzij Linda Ronstadt zijn singer songwriters als Karla Bonhof, John Hiatt bekender geworden in Amerika

Helaas gebeurt dit natuurlijk wel steeds meer. Zelf ken ik ook (nog maar) bijzonder weinig uit de jaren '60/'70/'80/'90, maar dit album is gelukkig wel op mijn pad gekomen.
Want dat Linda Ronstadt een goede stem heeft staat vast, maar er is meer nodig om een goede plaat te maken. Op deze CD valt alles precies goed in elkaar, en de nummers zijn dan ook zeer goed gekozen. Ik vind hem beter dan Simple Dreams, en ik had eigenlijk niet verwacht dat er nog een beter album in haar oevre te vinden zou zijn omdat, voor zover ik mij bewust ben, Simple Dreams altijd als hèt album van Linda Ronstadt wordt aangeschreven.

Heart Like a Wheel kende ik al in z'n originele uitvoering maar ik moet zeggen dat ik de uitvoering van Linda nog net een stuk sterker vind, en dat vanwege de toevoeging van de droevige viool. Met absolute stip m'n favoriet op deze plaat.
You're No Good is weer echt een meezinger zoals we die op Simple Dreams in de vorm van It's So Easy en Poor, Poor Pitiful Me vinden, en laat Linda vocaal op haar best zien.

Er is eigenlijk niks aan te merken op deze plaat. Van het onheilspellende Dark End of the Street naar het mooie Keep Me from Blowing Away. Van It Doesn't Matter Anymore naar You Can Close Your Eyes. Alleen maar goede nummers op deze plaat, terwijl er op Simple Dreams nog 1 of 2 mindere tussen zaten. Vandaar welverdiende 4* voor dit album.
Simple Dreams heb ik inmiddels aangeschaft, maar deze zal ongetwijfeld snel volgen.

Ik kende Linda Ronstadt totaal niet, maar dit album is wel een leuke verrassing! Linda heeft een ontzettend lekkere en goede stem! Ook de nummers zijn inderdaad erg goed! Al met al een lekker album en de tot nu toe 1e mooie ontdekking van 2012 (voor mij althans)!!!

"You're no good" is één van mijn all-time favorieten.
Hoewel ik 'zot' ben van Linda, wil ik hier ook es een lans breken voor Andrew Gold.
Het zijn volgens mij de muzikale guitarstukjes van Gold die deze song een superniveau bezorgen. Prachtige productie.

Dit is gewoon een magistraal goed album!
Heb het eigenlijk pas ontdekt.
Ik was vooral bekend met Simple Dreams en de best of albums.
Dit album spreekt me net iets meer aan dan Simple Dreams denk ik...
Stuk voor stuk geweldig mooie liedjes....
4,5*

Perfecte songkeuze, perfecte arrangementen, perfect geluid – ik heb af en toe nog wel eens moeite met die snik in Ronstadts stem, maar déze plaat is grijsgedraaid. You're no good is natuurlijk een briljante opener, maar mijn persoonlijke favorieten zijn It doesn't matter anymore (een postume hit voor Buddy Holly) en I can't help it (if I'm still in love with you) dat met die tweede stem van Emmylou Harris het origineel van Hank Williams naar de kroon steekt.
 

Top album! Zonder meer haar mooiste.

Mooie vrouw ook......... die ogen..... wauw !

Zeker, een prachtvrouw in haar jonge jaren. Kijk maar niet naar recente foto's. Zingt ze nog wel eens wat?

Nee, parkinson helaas. Ze zit in de rolstoel

Ai.....triest.

mooiste album van linda is volgens mij canciones de mon padre. werkelijk schitterend. Heel andere muziek. Mexicaanse folk.

Vind You're No Good zo sexy....en de rest van het album mag er ook wezen en wat heeft ze toch een prachtstem en repetoire keuze is meer dan goed,

De muzikale carrière van Ronstadt bestaat hoofdzakelijk uit covers ,niet altijd geslaagde covers ,maar meestal ook wel mooie versies ,zoals bv Hurt so Bad uit '80
of Blue bayou uit '77
Maar haar mooiste is toch te vinden op dit album You're No Good ....Super!

Misschien wel Linda's mooiste, alleen sterke songs. Titelsong fraai en natuurlijk Faithless love met J.D. Souther, bijna zo mooi als hun duet op een ander album: Prisoner in disguise.

Samen met 'Linda Ronstadt' uit 1971 haar beste album tot dusver. Chique hoes ook. Wat is het titelnummer toch een prachtige song.

het vijfde solo album van Linda Ronstadt betekende haar commerciële doorbraak. het up-beat "You're No Good" werd in de States haar eerste nummer 1 hit en het eveneens up-beat "When Will I Be Loved" (Phil Everly) bereikte daar een 2e plaats in de hitlijst. haar cover van het traditionele country liedje "I Can't Help It" (Hank Williams) werd een hit in de "country charts".

los van deze oude standards waaronder ook de ballad "It Doesn't Matter Anymore" (Paul Anka), viel de keuze op nummers van destijds "hedendaagse" songwriters, zoals "Willing" (Lowell George),
"You Can Close Your Eyes" (James Taylor) en "Faithless Love" (John David Souther) dat hij 2 jaar later zelf zou opnemen op het album "Black Rose" (1976).

stuk voor stuk schitterend uitgevoerde en prachtig gezongen ballads. ook het veel gecoverde "The Dark End Of The Street" een klassieker van Dan Penn & Chips Moman en "Keep Me From Blowing Away" van de country singer/songwriter Paul Craft vallen in die categorie. dit nummer verscheen eerder in 1973 op het album "Act Two" van het bluegrass gezelschap The Seldom Scene met John Starling die op dit nummer meespeelde op akoestische gitaar.

een consistent country (pop) rock album met teveel hoogtepunten om op te noemen, maar de titeltrack "Heart Is Like a Wheel" (Anna McGarrigle) hoort hier zeker bij.

een hele waslijst aan sessiemuzikanten speelde mee, o.a. haar oude Stone Poneys maatje Kenny Edwards, Andrew Gold, David Lindley, Sneaky Pete Kleinow, Russ Kunkel, J.D. Souther, Herb Pedersen en Jimmie Fadden. Don Henley en Glenn Frey die prominent meespeelden op 1 van de voorgaande albums "Linda Ronstadt" speelden op dit album alleen mee op de afsluiter "You Can Close Your Eyes".

Album werd geproduceerd door Peter Asher

deelcitaat uit de liner notes (Barry Alfonso)

"Released in November 1974, "Heart Like A Wheel" pulls together the disparate influences and inflections of Ronstadt's music into a synergistic whole. Asher's production approach deserves some credit. Val Garay's clean, intimate engineering and Andrew Gold's Beatles-influenced instrumental arrangements further enhance the album's appeal. Ultimately, though, Ronstadt's deeply emotional delivery of the songs are what make "Heart Like A Wheel" great. Even beyond the hits, this album is loaded with outstanding, diverse material"