Cocteau Twins - Head over Heels (1983)
mijn stem
211 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: 4AD
-
When Mama Was Moth (3:06)
-
Five Ten Fiftyfold (4:59)
-
Sugar Hiccup (3:42)
-
In Our Angelhood (2:59)
-
Glass Candle Grenades (2:44)
-
In the Gold Dust Rush (3:41)
-
The Tinderbox (Of a Heart) (4:57)
-
Multifoiled (2:36)
-
My Love Paramour (3:39)
-
Musette and Drums (4:39)
-
Sugar Hiccup * (3:41)
-
From the Flagstones * (3:39)
-
Hitherto * (3:56)
-
Because of Whirl-Jack * (3:28)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur:
37:02
(51:46)
1
geplaatst: 28 augustus 2008, 22:02 uur
HEAD OVER HEELS
was mijn tweede kennismaking met de Cocteau Twins.
Een vriend van mij had het album thuis.
Was het debuut nog een blauwdruk van wat komen ging,
dan maakten de Twins met Head over Heels een new wave plaat
Siouxsie meets de Cure (in de wetenschap dat 1+1 meer dan 2 is).
Het album opent bijzonder sterk met drie topnummers
die beiden tot mij allergrootste CT favorieten behoren.
When Mama Was Moth klinkt als een blok graniet.
Net Dead Can Dance in haar nog duistere beginperiode.
De eerste tekstregels zijn "sunburst and snowblind".
Wat een machtige metaforen zijn dat toch ...
De opener moet je in combinatie beluisteren met Five Ten Fiftyfold.
Een veel luchtiger nummer, getuige de akkoestische Cure-esque gitaar riff.
Sterke vocalen en een hoofdrol voor een jammerende sax.
En alsof het niet genoeg is, krijgt de luisteraar een overdosis schoonheid
met de quintessential Cocteau Twins "would be" hit Sugar Hiccup.
Een betoverende en bevrijdende ballad ... weg met die zorgen.
Het uptempo In Our Angelhood had van Siouxsie & Banshees
kunnen zijn: sterke vrouwen wave met Cure bas en dito gitaren.
Glass Candle Grenades doet vermoeden dat het vinylgaatje
niet exact in het midden van de plaat zit: een kromgetrokken wall of sound.
Het zijn nummers als deze die me weerhielden om 5 sterren te geven.
Op In the Gold Dust Rush is de Siouxsie in Liz Fraser terug.
De vocalen zijn bijzonder sterk op deze tweede CT langspeler,
al boort Elizabeth voorlopig de hoge registers nergens aan.
Op Head over Heels zijn de Cocteau Twins herleid tot een duo.
Dat wil zeggen dat Robin Guthrie alle instrumenten bespeelt
en zelf ook nog de productie voor zijn rekening neemt.
Het minder sterke, maar percussief hypnotiserende
The Tinderbox klinkt als één lange, jammerende mantra.
Met Multifoiled sijpelen jazzy invloeden binnen.
En op die manier krijg je als luisteraar een gevarieerde plaat.
My Love Paramour is net zoals de meeste tracks op kant 2
opnieuw een intrigerende (maar geen ijzersterke) compositie.
Musette and Drums vind ik bij de betere nummers horen.
Hier slaagt de wall of sound productie van Guthrie er wel in
om een hallucinante, onaardse sfeer te creëren ...
De EP Sunburst and Snowblind werd op de oude CD release
aan het album toegevoegd, maar niet hernomen op de 2003 remaster.
De nummers van deze EP bespreek ik daarom daar.
was mijn tweede kennismaking met de Cocteau Twins.
Een vriend van mij had het album thuis.
Was het debuut nog een blauwdruk van wat komen ging,
dan maakten de Twins met Head over Heels een new wave plaat
Siouxsie meets de Cure (in de wetenschap dat 1+1 meer dan 2 is).
Het album opent bijzonder sterk met drie topnummers
die beiden tot mij allergrootste CT favorieten behoren.
When Mama Was Moth klinkt als een blok graniet.
Net Dead Can Dance in haar nog duistere beginperiode.
De eerste tekstregels zijn "sunburst and snowblind".
Wat een machtige metaforen zijn dat toch ...
De opener moet je in combinatie beluisteren met Five Ten Fiftyfold.
Een veel luchtiger nummer, getuige de akkoestische Cure-esque gitaar riff.
Sterke vocalen en een hoofdrol voor een jammerende sax.
En alsof het niet genoeg is, krijgt de luisteraar een overdosis schoonheid
met de quintessential Cocteau Twins "would be" hit Sugar Hiccup.
Een betoverende en bevrijdende ballad ... weg met die zorgen.
Het uptempo In Our Angelhood had van Siouxsie & Banshees
kunnen zijn: sterke vrouwen wave met Cure bas en dito gitaren.
Glass Candle Grenades doet vermoeden dat het vinylgaatje
niet exact in het midden van de plaat zit: een kromgetrokken wall of sound.
Het zijn nummers als deze die me weerhielden om 5 sterren te geven.
Op In the Gold Dust Rush is de Siouxsie in Liz Fraser terug.
De vocalen zijn bijzonder sterk op deze tweede CT langspeler,
al boort Elizabeth voorlopig de hoge registers nergens aan.
Op Head over Heels zijn de Cocteau Twins herleid tot een duo.
Dat wil zeggen dat Robin Guthrie alle instrumenten bespeelt
en zelf ook nog de productie voor zijn rekening neemt.
Het minder sterke, maar percussief hypnotiserende
The Tinderbox klinkt als één lange, jammerende mantra.
Met Multifoiled sijpelen jazzy invloeden binnen.
En op die manier krijg je als luisteraar een gevarieerde plaat.
My Love Paramour is net zoals de meeste tracks op kant 2
opnieuw een intrigerende (maar geen ijzersterke) compositie.
Musette and Drums vind ik bij de betere nummers horen.
Hier slaagt de wall of sound productie van Guthrie er wel in
om een hallucinante, onaardse sfeer te creëren ...
De EP Sunburst and Snowblind werd op de oude CD release
aan het album toegevoegd, maar niet hernomen op de 2003 remaster.
De nummers van deze EP bespreek ik daarom daar.
3
geplaatst: 2 november 2025, 02:13 uur
Begrijpelijk dat Ivo Watts-Russell zijn persoonlijke ontdekking Elisabeth Frazer vraagt om Song to the Siren voor zijn This Mortal Coil project uit te voeren. Het is zijn eerbetoon aan de stem van Cocteau Twins. Het sprookjesfiguur die je steeds dieper het bos inlokt. Daar waar Robert Smith verdwaalt zorgt de zangeres voor een bedrieglijke zekerheid. Wie valt er niet voor haar kenmerkende zachtheid. Robin Guthrie creëert het benauwende sfeertje, laat de moerassen verstenen. Doornenstruiken en treurwilgen verwelkomen elkaar, buigen en scheppen een doorgang. Daartussen is een glimpje aan licht zichtbaar, veel meer eist Head over Heels niet op.
When Mama Was Moth, dan is nachtvlinder Elisabeth Frazer een schepsel welke de oorsprong in die moederlijke schoot heeft. Duisternis heerst en de zangeres doet de nodige moeite om zich hiervan te distantiëren, bevrijden. Samen met Lisa Gerrard van Dead Can Dance strijdt ze om die koppositie van gothic koningin Siouxsie Sioux over te nemen. Lisa Gerrard als de hemelse gezant, Elisabeth Frazer als de aardse stiefzuster. Of Siouxsie Sioux later bewust de Tinderbox titel leent, weet ik niet. Het zou een mooi wederzijds respect zijn. Op Head over Heels klinkt Elisabeth Frazer nog een tikkeltje schuchter dromerig en wat afstandig. De muzikale omlijsting is echter krachtig. De zangeres staat nog op de eerste treden van haar groeiproces en zal zich steeds verder ontwikkelen. Ivo Watts-Russell uit zijn vertrouwen, en dan weet je dat het goed komt, en hij heeft in dit alles gelijk.
When Mama Was Moth, dan is nachtvlinder Elisabeth Frazer een schepsel welke de oorsprong in die moederlijke schoot heeft. Duisternis heerst en de zangeres doet de nodige moeite om zich hiervan te distantiëren, bevrijden. Samen met Lisa Gerrard van Dead Can Dance strijdt ze om die koppositie van gothic koningin Siouxsie Sioux over te nemen. Lisa Gerrard als de hemelse gezant, Elisabeth Frazer als de aardse stiefzuster. Of Siouxsie Sioux later bewust de Tinderbox titel leent, weet ik niet. Het zou een mooi wederzijds respect zijn. Op Head over Heels klinkt Elisabeth Frazer nog een tikkeltje schuchter dromerig en wat afstandig. De muzikale omlijsting is echter krachtig. De zangeres staat nog op de eerste treden van haar groeiproces en zal zich steeds verder ontwikkelen. Ivo Watts-Russell uit zijn vertrouwen, en dan weet je dat het goed komt, en hij heeft in dit alles gelijk.
* denotes required fields.