The Lou Gramm Band - The Lou Gramm Band (2009)

Het tot dusver enige album van The Lou Gramm Band is muzikaal vergelijkbaar met het beste jaren '80-werk van zijn voormalige groep Foreigner, met als verschil dat nu niet de (gebroken) liefde voor een vrouw wordt bezongen, maar hoe de zanger ondanks de nodige troebelen (drugs, gezondheid) als een gelovig mens in het leven staat.
Gitarist is Donald Mancuso, zijn maatje uit hun eerste professionele groep Black Sheep. Verschenen bij Frontiers krijgen we de bij dit label passende hoge kwaliteit, ook qua productie. Opener Baptized by Fire is ijzersterk met zo'n ouderwets pakkend refrein en hetzelfde lukt met Made to Broken en Willing to Forgive, eveneens uptempo, stevig én melodieus op een warme basis van toetsen.

Verrassend is dat een cover volgt: That's the Way God Planned It (1969) van Billy Preston. Heb het liedje waarschijnlijk voor het laatst in de jaren '80 gehoord, maar wat trekken Gramm en de rest van de groep het nummer naar zich toe! Soulvolle aor is het gevolg.
En zo gaat het door: een vrouwenkoortje in Testify, So Great is eveneens stevig en Redeemer is een midtempo nummer met de zoveelste sterke melodie.
Slechts één nummer valt negatief uit: Single Vision is me qua tekst te Amerikaans-nationalistisch, wat in de muziek van het intro doorklinkt: als een halfslachtig volkslied, qua muziek te pop. Dat komt echter weer goed met Rattle Yer Bones en het slotnummer, dat dan eindelijk de verwachte ballade is. You Saved Me is echter zo doorleefd en opgebouwd met een koor in de finale, dat ik er alsnog voor val. Bonusnummer is It's Not Too Late, een vlot nummer dat niet onderdoet voor de rest.

Gramm is goed bij stem, wat een wonder is gezien de nasleep van een hersentumor in 1997. Alsof ik Foreigner in hun gloriejaren '80 hoor met een sterke balans tussen gitaar en toetsen, pakkende melodieën met als kers op de taart knallende refreinen.