Tony Joe White - Closer to the Truth (1991)
mijn stem
69 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Blues
Label: Polydor
-
Tunica Motel (4:17)
-
Ain't Going Down This Time (5:06)
-
Steamy Windows (3:54)
-
(You're Gonna Look) Good in Blues (5:10)
-
Love M.D. (3:34)
-
The Other Side (5:50)
-
Bi-Yo Rhythm (5:15)
-
Cool Town Woman (4:16)
-
Bare Necessities (3:47)
-
Undercover Agent for the Blues (4:44)
-
Main Squeeze (4:16)
-
Closer to the Truth (6:33)
3
geplaatst: 18 december 2025, 01:56 uur
na een lange stilte van 8 jaar verscheen deze opvolger van het wisselvallige "Dangerous" waarop TJW iets teveel meeliftte op de destijds populaire disco en funk genres.
dat blijft gelukkig achterwege op dit album met 12 eigen nummers waarvan hij er 3 samen schreef met zijn vrouw Leann White. fraaie mid-tempo (blues) rockende nummers zoals de sterke opener "Tunica Motel", "Steamy Windows", "Love M.B." en "Bare Necessities" worden afgewisseld met de slow blues ballad "Ain't Going Down This Time" en het merendeels akoestische folky "Cool Town Woman", 1 van de prijsnummers samen met het aanstekelijke "Bi-Yo Rhythm".
een aantal nummers "Good in Blues", "The Other Side" en het titelnummer neigen mij iets teveel naar mainstream. met name op die nummers mis ik het rafelige, rauwe randje zoals te horen valt op mijn persoonlijke favoriet het gelijknamige "Tony Joe White" (1971).
"Closer to the Truth" is een stuk consistenter dan zijn voorganger. de sound hiervan werd voortgezet op de albums "The Path of a Decent Groove" en "Lake Placid Blues". met het album "One Hot July" (1998)
zou hij deels terugkeren naar zijn Louisiana roots. de sound daarvan is meer "down to earth" en minder gepolijst dan de 3 eerder genoemde albums.
Album werd geproduceerd door Tony Joe White
Recorded at Muscle Shoals Sounds, Alabama
Tony Joe White: guitars, harmonica, whomper, "swamp box"
Roger Hawkins: drums
David Hood: bass
Steve Nathan: keyboards
Spooner Oldham: Wurlitzer piano
Harvey Thompson: horns
Mickey Buckins: percussion
dat blijft gelukkig achterwege op dit album met 12 eigen nummers waarvan hij er 3 samen schreef met zijn vrouw Leann White. fraaie mid-tempo (blues) rockende nummers zoals de sterke opener "Tunica Motel", "Steamy Windows", "Love M.B." en "Bare Necessities" worden afgewisseld met de slow blues ballad "Ain't Going Down This Time" en het merendeels akoestische folky "Cool Town Woman", 1 van de prijsnummers samen met het aanstekelijke "Bi-Yo Rhythm".
een aantal nummers "Good in Blues", "The Other Side" en het titelnummer neigen mij iets teveel naar mainstream. met name op die nummers mis ik het rafelige, rauwe randje zoals te horen valt op mijn persoonlijke favoriet het gelijknamige "Tony Joe White" (1971).
"Closer to the Truth" is een stuk consistenter dan zijn voorganger. de sound hiervan werd voortgezet op de albums "The Path of a Decent Groove" en "Lake Placid Blues". met het album "One Hot July" (1998)
zou hij deels terugkeren naar zijn Louisiana roots. de sound daarvan is meer "down to earth" en minder gepolijst dan de 3 eerder genoemde albums.
Album werd geproduceerd door Tony Joe White
Recorded at Muscle Shoals Sounds, Alabama
Tony Joe White: guitars, harmonica, whomper, "swamp box"
Roger Hawkins: drums
David Hood: bass
Steve Nathan: keyboards
Spooner Oldham: Wurlitzer piano
Harvey Thompson: horns
Mickey Buckins: percussion
* denotes required fields.
* denotes required fields.