Jay-Z - Reasonable Doubt (1996)
mijn stem
421 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Roc-a-Fella
-
Can't Knock the Hustle (5:17)
met Mary J. Blige
-
Politics as Usual (3:41)
-
Brooklyn's Finest (4:36)
-
Dead Presidents II (4:27)
-
Feelin' It (3:48)
met Mecca
-
D'Evils (3:31)
-
22 Two's (3:29)
-
Can I Live (4:10)
met Memphis Bleek
-
Ain't No Nigga (4:03)
met Foxy Brown
-
Friend Or Foe (1:49)
-
Coming of Age (3:59)
met Memphis Bleek
-
Cashmere Thoughts (2:56)
-
Bring It On (5:01)
met Big Jaz en Sauce Money
-
Regrets (4:34)
-
Can I Live II * (3:57)
met Memphis Bleek
-
Can't Knock the Hustle [Fool's Paradise Remix] * (3:57)
met Meli'sa Morgan
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
55:21
(1:03:15)
0
geplaatst: 6 december 2007, 04:34 uur
Hoe kon ik dit ooit toch 'gewoon goed' vinden?? Dit album is fan-tas-tisch. Ik ken dit album al jaren en vond het altijd al erg goed album, maar niet super, maar nu is het kwartje gevallen.
De beats vond ik altijd al erg goed, maar buiten de flow van Jay-Z vond ik de teksten niet spectaculair. Maar eens je jezelf echt volledig in het concept inleeft van de crimineel die innerlijke onrust en wroeging krijgt en stilaan aan zijn daden begint te twijfelen, dan zijn de lyrics écht top. Formeel DIK in orde: een redelijk originele flow en heerlijke rhymes, maar allemaal passen ze perfect in het plaatje van de cd in zijn geheel.
De evolutie door Nas, Raekwon, AZ,... paar jaren hiervoor gestart, wordt hier geperfectioneerd. Je krijgt op sommige momenten zelfs psychologische teksten, lyrics die je jezelf in bepaalde situaties doen inbeelden. De Gangsta-rap van hierna mocht eigenlijk de boeken toedoen, want op dit album was alles al gezegd en alle aspecten van het karakter van de "gangsta" al geïllustreerd.
En ja, de beats... Met Ski en Premo behind the boards in '96 moet het echt al tegenvallen mocht dat geen dope werk opleveren. De beats geven de perfecte sfeer weer waarin de innerlijke ontrafeling van de gangster, die de luisteraar moet doen, perfect in een bepaald daglicht wordt gesteld.
Je kan dit album oppervlakkig en vormelijk beoordelen en appreciëren zoals ik lang deed. Gewoon de beats en de flow horen en daar van genieten. Maar eens je het album, dat eigenlijk als een soort film is, écht voelt dan opent dat plots veel perspectieven en merk je dat écht alles zo goed in elkaar zit als geheel. Het eerste vers van 'Regrets' bijvoorbeeld is gewoon dé perfecte beschrijving van een situatie (gevoelens incluis) onder de vorm van een raptrack.
Misschien ben ik nu te impulsief, maar ik zet hem voorlopig op 5* (komt van 4*) en bekijk of mijn huidig enthousiasme een langer leven beschoren is.
De beats vond ik altijd al erg goed, maar buiten de flow van Jay-Z vond ik de teksten niet spectaculair. Maar eens je jezelf echt volledig in het concept inleeft van de crimineel die innerlijke onrust en wroeging krijgt en stilaan aan zijn daden begint te twijfelen, dan zijn de lyrics écht top. Formeel DIK in orde: een redelijk originele flow en heerlijke rhymes, maar allemaal passen ze perfect in het plaatje van de cd in zijn geheel.
De evolutie door Nas, Raekwon, AZ,... paar jaren hiervoor gestart, wordt hier geperfectioneerd. Je krijgt op sommige momenten zelfs psychologische teksten, lyrics die je jezelf in bepaalde situaties doen inbeelden. De Gangsta-rap van hierna mocht eigenlijk de boeken toedoen, want op dit album was alles al gezegd en alle aspecten van het karakter van de "gangsta" al geïllustreerd.
En ja, de beats... Met Ski en Premo behind the boards in '96 moet het echt al tegenvallen mocht dat geen dope werk opleveren. De beats geven de perfecte sfeer weer waarin de innerlijke ontrafeling van de gangster, die de luisteraar moet doen, perfect in een bepaald daglicht wordt gesteld.
Je kan dit album oppervlakkig en vormelijk beoordelen en appreciëren zoals ik lang deed. Gewoon de beats en de flow horen en daar van genieten. Maar eens je het album, dat eigenlijk als een soort film is, écht voelt dan opent dat plots veel perspectieven en merk je dat écht alles zo goed in elkaar zit als geheel. Het eerste vers van 'Regrets' bijvoorbeeld is gewoon dé perfecte beschrijving van een situatie (gevoelens incluis) onder de vorm van een raptrack.
Misschien ben ik nu te impulsief, maar ik zet hem voorlopig op 5* (komt van 4*) en bekijk of mijn huidig enthousiasme een langer leven beschoren is.
0
geplaatst: 10 december 2007, 14:16 uur
Best een goed album van Jay-Z. Alle nummers zijn gewoon sterk, het enige nadeel zijn de gastoptredens van Foxy Brown en Memphis Bleek. Maar dit haalt het album als geheel niet echt naar beneden.
3,5 ster.
3,5 ster.
0
geplaatst: 17 december 2016, 19:22 uur
Reasonable Doubt het debuut album van Jay z. Een album die lekker weg luistert en de beste album dat Jay ooit heeft gemaakt, vind ik.
Dit zijn de hoogtepunten:
Can't Knock the Hustle
Politics as Usual
Brooklyn's Finest
Dead Presidents II (ik vind het nogsteeds jammer dat de single version van Dead Presidents nooit op de album is gekomen omdat ik die vééééél beter vind)
Feelin' It
D'Evils
22 Two's
Can I Live
Ain't No Nigga
Friend Or Foe
Dit zijn de hoogtepunten:
Can't Knock the Hustle
Politics as Usual
Brooklyn's Finest
Dead Presidents II (ik vind het nogsteeds jammer dat de single version van Dead Presidents nooit op de album is gekomen omdat ik die vééééél beter vind)
Feelin' It
D'Evils
22 Two's
Can I Live
Ain't No Nigga
Friend Or Foe
* denotes required fields.