Mark Lanegan - Imitations (2013)
mijn stem
86 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Vagrant
-
Flatlands (3:58)
-
She’s Gone (2:09)
-
Deepest Shade (4:03)
-
You Only Live Twice (3:06)
-
Pretty Colors (2:43)
-
Brompton Oratory (4:15)
-
Solitaire (4:55)
-
Mack the Knife (3:08)
-
I’m Not the Loving Kind (3:08)
-
Lonely Street (2:50)
-
Elégie Funèbre (3:33)
-
Autumn Leaves (3:32)
0
geplaatst: 7 september 2013, 22:34 uur
Voor de volledigheid 
01. Flatlands (Chelsea Wolfe)
02. She’s Gone (Hall And Oates)
03. Deepest Shade
04. You Only Live Twice (Nancy Sinatra)
05. Pretty Colors (Frank Sinatra)
06. Brompton Oratory (Nick Cave)
07. Solitaire
08. Mack The Knife (Bobby Darin)
09. Im Not The Loving Kind (John Cale)
10. Lonely Street (Patsy Cline)
11. Elégie Funèbre (Gérard Manset)
12. Autumn Leaves
Voor Mark zal ik altijd wel een zwak houden. Het is een gast die maar bezig blijft en overal opduikt. Soms niet meer bij te houden en zo heb ik Black Pudding van eerder dit jaar nog niet eens beluisterd.
Komt nog wel eens, voorlopig eerst maar deze covers.
Zoals altijd gevaarlijk maar ik denk dat hij het er niet zo beroerd vanaf brengt. De sfeer van de nummers past goed bij zijn eigen stem en als je van z'n stemgeluid houdt is er niet zo veel aan de hand.
We hoorden hem met Isobel al van de wat lieflijker kant dus dat we dat hier ook doen is niet zo verrassend.
Imitations is een prima nummer: uiterst geschikt voor een overgang naar de herfst die zich ongetwijfeld snel zal gaan vertonen.
Je voelt de zomer nog nagloeien maar de weemoed van de herfst doet z'n intrede en zo komt dit album op me over. En covers? Alsof ze voor hem persoonlijk geschreven zijn (zo'n You Only Live Twice is toch prachtig in deze versie!).
Laat alleen het Franstalige maar achterwege (Elégie Funèbre. Het blijft tenekrommend als je het niet goed kan.
Niet ruig, niet stekelig, gewoon lekker.......
01. Flatlands (Chelsea Wolfe)
02. She’s Gone (Hall And Oates)
03. Deepest Shade
04. You Only Live Twice (Nancy Sinatra)
05. Pretty Colors (Frank Sinatra)
06. Brompton Oratory (Nick Cave)
07. Solitaire
08. Mack The Knife (Bobby Darin)
09. Im Not The Loving Kind (John Cale)
10. Lonely Street (Patsy Cline)
11. Elégie Funèbre (Gérard Manset)
12. Autumn Leaves
Voor Mark zal ik altijd wel een zwak houden. Het is een gast die maar bezig blijft en overal opduikt. Soms niet meer bij te houden en zo heb ik Black Pudding van eerder dit jaar nog niet eens beluisterd.
Komt nog wel eens, voorlopig eerst maar deze covers.
Zoals altijd gevaarlijk maar ik denk dat hij het er niet zo beroerd vanaf brengt. De sfeer van de nummers past goed bij zijn eigen stem en als je van z'n stemgeluid houdt is er niet zo veel aan de hand.
We hoorden hem met Isobel al van de wat lieflijker kant dus dat we dat hier ook doen is niet zo verrassend.
Imitations is een prima nummer: uiterst geschikt voor een overgang naar de herfst die zich ongetwijfeld snel zal gaan vertonen.
Je voelt de zomer nog nagloeien maar de weemoed van de herfst doet z'n intrede en zo komt dit album op me over. En covers? Alsof ze voor hem persoonlijk geschreven zijn (zo'n You Only Live Twice is toch prachtig in deze versie!).
Laat alleen het Franstalige maar achterwege (Elégie Funèbre. Het blijft tenekrommend als je het niet goed kan.
Niet ruig, niet stekelig, gewoon lekker.......
* denotes required fields.