Jay-Z - In My Lifetime, Vol. 1 (1997)

Dit album valt een beetje tegen in vergelijking met Reasonable Doubt, The Blueprint en The Black Album.

Luckey Me vind ik wel een erg goed nummer. Een beetje jammer ook dat Puff Daddy en Lil' Kim meedoen.

De beats en de productie zijn niet zo goed, maar Jay-Z blijft een relaxte rapper!

3 sterren.

Het meest onderschatte album van Jay-Z. Er staan natuurlijke commerciële rotnummers op zoals I know what girls like en Sunshine, maar de rest van het album is zowel tekstueel als qua beats van hoog niveau. De beat-switch in de intro van Premier is geweldig, alleen jammer dat het maar zo kort duurde, ik had liever gezien dat hij twee aparte nummers van beide beats had gemaakt.

Nummers zoals Streets is Watching en You must love me zijn gewoon klassiekers.

Ik zou ook de DVD van Streets is Watching checken, want daar staan een aantal nummers van Vol.1 in videoclipvorm in de film geïntegreerd.

4 sterren

@ L2K, Ja er staan wat leuke nummers op en daarom raad ik iedereen aan hem in een aanbiedingsbak te kopen en er nooit meer dan 10 euro ervoor te betalen. Het is een leuk album om je verzameling compleet te maken maar er staan een aantal verschrikkelijke "skip" nummers op. Sushine lijkt me daar het sterkste voorbeeld van, met Babyface die met ze zoetsappige stemmetje de plaat verkracht en dan nog maar over de bijbehorende videoclip te zwijgen. Dit heeft hem alles behalve street cred. op geleverd. Wat was dit een ruk plaat destijds, in het zelfde jaar kwamen er duizenden andere artiesten met een dopere plaat terwijl Jay voor het geld ging...

2,5 ster vind ik nog teveel voor zo'n waardeloos album van Jay-z kwaliteit, een smet op ze reputatie met wat kleine uitblinkers en dus een 2*

Redelijk leuke cd.
The City Is Mine vind ik errg goed
3,5*

Nàh, vanaf hier ging het bergaf met hem (tot Blueprint dan), hier kan ik nog een paar tracks waarderen (de intro, imaginary player, where i'm from), maar Vol 2 en Vol 3 zijn imo pretty wack! 3*

You Must Love Me is zeker 1 van zijn beste nummers.

Voor mij een van de beste rap-albums van de jaren '90 (afgezien van een setje commerciele bagger, het nummer met Puffy is echt dramatisch).

zwaar onderschatte cd

als je nrs. als sunshine en i know what girls like negeert, houd je gewoon een dope album over

Zoals al vaker is gezegd is dit een sterk album, alleen wordt het niveau van dit album heel negatief aangetast door een paar nummers die gewoon echt vreselijk zijn. Jammer dat Sean "Puff Daddy" Combs zich met dit album heeft bemoeid, want deze keer heeft hij het verpest. I Know What Girls Like dat is toch gewoon niet normaal meer, niets maar dan ook echt niets aan dat nummer is leuk.



"it was this close to being a classic, but I put like, a few songs on there that ruined it."
Daar heeft Jay-Z helemaal gelijk in, het is zo jammer dat de slechte nummers hier ook meteen echt heel slecht zijn, vervang je die paar slechte nummers voor goeie nummers dan heb je een hele mooie cd aan deze.
Voor de mensen die het nog niet was opgevallen, in het nummer "Rap Game / Crack Game" zit een sample uit Represent van Nas tijdens het refrein.

Heb er het enigszins geniale nooit in kunnen ontdekken, werd eigenlijk altijd wat afgeschrokken door de commerciële nummers zoals Sunshine.

Bij dit album had ik een hele dikke mwa. Erg middelmatig album van Jay-Z. Teveel producties klinken te gemakkelijk en weinig nummers schieten er bovenuit.

3 sterren.

De eerste Wishing On A Star Remix is echt geniaal, die beat en dan die tekst, ik vind dat toch wel het hoogtepunt van deze cd...

Street is watching klinkt toch wel erg goed,lekkere beat van Ski,hij begint toch een van mijn favorieten producers ooit te worden.

dit is toch wel een van jay-z's mindere albums vind ik. nadat biggy was vermoord was het een beetje de taak van jigga om zijn plaats in te nemen, dus ging tie de commerciele kant op met puf daddy enz. i know what girls like is echt verschrikkelijk slecht. nummers als streets is watching, wishing on a star, friend or fo, rap game/crack game en where I'm from (zeer sterk nummer) maken dit album toch nog tot een een 3.

Ik snap niet waarom biggie wel weg komt met een paar commerciele nummers op zn album en jay-z niet.

Ik vind dit album op gelijke hoogte staan met It Was Written, Wu Tang Forever en Life After Death, toevallig ook allemaal hele dope albums die een classic moesten opvolgen, maar daar volgens de meesten niet in geslaagd zijn.

Had a sparkle when you started but now you're just garbage

Fell from top 10 to not mentioned at all
Til your bodyguard's Oochie Wally's verse was better than yours

Uhh, maar dat gaat niet over Jay, hoewel het wel mooi op hem van toepassing was ook, totdat hij Blueprint dropte

MSN-taal bericht verwijderd.

Nadat Vol. 2, Vol. 3 en The Dynasty Roc La Familia teleurstellend slecht waren, had ik weinig hoop op dit album. Totdat A Million and One Questions / Rhyme No More begint. Premo verzorgt de productie en Jay flowt lekker. A Million and One Questions had wel wat langer mogen duren. De rest van het album verrast me ook, Friend Or Foe '98 knalt er lekker uit. Jigga blijft maar lekker flowen. Zelfs een zoete pop-track zoals City Is Mine kan door de beugel. De productie doet me trouwens denken aan Biggie's Hypnotize. Ook grappig dat Nas word gesampled op Rap Game. De donkere afsluiter en tekstueel hoogtepunt You Must Love Me is perfect.

4*, een van zijn beste albums.

Morgen het laatste (en volgens velen het beste) Jay-Z album wat ik ga checken: Reasonable Doubt.

Ben benieuwd

Damn waarom is deze zo slecht? Ik snap dat niet, iemand zet een jaar eerder een classic neer en dan komt ie met deze crap aankakken xD

Een woord voor deze plaat:
SAAIHEID

Hahaha je hebt zijn discography in tegengestelde volgorde geluisterd! Volgens mij ben je niet teleurgesteld met Reasonable Doubt

Redelijk album met idd een paar vreselijke missers.
De Intro vind ik briljant, You Must Love Me en Where I'm From vind ik ook van uitzonderlijk hoog niveau. Voor de rest hier en daar wat aardige nummers en een paar mindere. Heb Sunshine en I Know What Girls Like inmiddels wel met een grote boog uit mijn iTunes getrapt.

3,5 sterren, vooral dankzij een aantal geniale nummers.

De beat van A Million and One Questions wordt in een RTL4 reclamespot gebruikt.

Leuk albumpje, maar de echte stijl van Jay-Z kan ik nog steeds niet voelen zoals velen doen.

Laatste goede album van Jay. Zonde dat hij te commercieel werd (wat overigens niet betekent dat ik dar geen respect voor heb; chapeau voor hoe hij zijn hele empire heeft opgebouwd!)

Jij vindt The Blueprint en The Black Album ook niet goed?

Minder goed dan deze en Reasonable Doubt ja. Hier was hij nog verfrissend, nieuw en origineel.

The Blueprint en The Black Album worden beide gedragen door enorm sterke producties (die tegenstrijdig genoeg wel weer van frisse en vernieuwende producers af kwamen).

Jay-Z zelf vind ik erg herkauwd op beide platen. Zijn teksten zijn totaal niet bijzonder en blinken niet uit in iets origineels of unieks. Het heeft voor mij een hoog gehalte van been there, done that.

streets is watching is een prachtig nummer
spijtig van de cleane versie

Where I'm From vind ik toch één van de gruwelijkste nummers van Jay-Z. Daarnaast nog wel een paar goede nummers, niet het beste album van Jay-Z, maar zeker ruim voldoende.

Matige plaat. Er staan natuurlijk een paar ijzersterke nummers op, maar vooral middelmatige (commercieel op een storende manier) nummers en een stel verschrikkelijke nummers. Als die vreselijke nummers er niet op hadden gestaan hadden de middelmatige nummers wellicht wel beter geklinkt, maar dat kan ik niet zeggen.

Grappig wat een paar luisterbeurten kunnen doen. De middelmatige nummers klinken al een stuk beter, en hoewel een hoop nummers qua productie , zijn ze wel gewoon goed uitgevoerd. Doordat Jay-Z er met zijn onorthodoxe flow overheen rapt wordt een nummer als Imaginary Player toch iets anders, wat helemaal niet te plaatsen is.

Want de flow van Jay-Z, die is in principe net zo goed als op Reasonable Doubt. Zijn bijdehante rapstijl is hier nog intact en dat is op nummers als Imaginary Player, Friend or Foe 98 te horen. Verder zijn Intro / A Million and One Questions / Rhyme No More, Streets Is Watching en Where I'm From ijzersterke nummers. Jammer van de smaakloze producties en lelijke refreinen van (Always Be My) Sunshine en I Know What Girls Like, doe toch wel afbreuk doen aan de algemene beleving van het album (zoals in een bovenstaande quote van Jay-Z zelf ook al te lezen is).