Jay-Z - In My Lifetime, Vol. 1 (1997)

Nadat Vol. 2, Vol. 3 en The Dynasty Roc La Familia teleurstellend slecht waren, had ik weinig hoop op dit album. Totdat A Million and One Questions / Rhyme No More begint. Premo verzorgt de productie en Jay flowt lekker. A Million and One Questions had wel wat langer mogen duren. De rest van het album verrast me ook, Friend Or Foe '98 knalt er lekker uit. Jigga blijft maar lekker flowen. Zelfs een zoete pop-track zoals City Is Mine kan door de beugel. De productie doet me trouwens denken aan Biggie's Hypnotize. Ook grappig dat Nas word gesampled op Rap Game. De donkere afsluiter en tekstueel hoogtepunt You Must Love Me is perfect.

4*, een van zijn beste albums.

Morgen het laatste (en volgens velen het beste) Jay-Z album wat ik ga checken: Reasonable Doubt.

Ben benieuwd

Grappig wat een paar luisterbeurten kunnen doen. De middelmatige nummers klinken al een stuk beter, en hoewel een hoop nummers qua productie , zijn ze wel gewoon goed uitgevoerd. Doordat Jay-Z er met zijn onorthodoxe flow overheen rapt wordt een nummer als Imaginary Player toch iets anders, wat helemaal niet te plaatsen is.

Want de flow van Jay-Z, die is in principe net zo goed als op Reasonable Doubt. Zijn bijdehante rapstijl is hier nog intact en dat is op nummers als Imaginary Player, Friend or Foe 98 te horen. Verder zijn Intro / A Million and One Questions / Rhyme No More, Streets Is Watching en Where I'm From ijzersterke nummers. Jammer van de smaakloze producties en lelijke refreinen van (Always Be My) Sunshine en I Know What Girls Like, doe toch wel afbreuk doen aan de algemene beleving van het album (zoals in een bovenstaande quote van Jay-Z zelf ook al te lezen is).