The Sisters of Mercy - Vision Thing (1990)

Toffe plaat van deze vleermuizen, wanneer komt er nou toch weer eens iets nieuws van ze uit? 4*

De derde studioplaat van The Sisters Of Mercy, alweer met een volledig andere bezetting. Geen spoor meer van Patricia Morrisson. De enige constanten blijken Eldritch en Dr. Avalanche te zijn.

Dit keer laat Eldtritch zich omringen door Tim Bricheno (guitars), Andreas Bruhn (guitars) en Tony James (zie ook Generation X en Sigue Sigue Sputnik) (bass). Er doet ook bekend volk mee: Maggie Reilly on guest vocals.

Opener "Vision Thing" is als het ware een pure Black Sabbath ripp off. Er naar gewezen in interview antwoord Eldritch, "ja het is Black Sabbath, maar dan mét brains". "Ribbons" is een absolute favoriet van mij, lekker donker, "Detonation Boulevard" en "When You Don't See Me" zij wel heel erg poppy...(iets te vind ik), maar dan heb je anderzijds weer magistrale nummers zoals het slepende "More" , "Somethign Fast" en zeker ook "I Was Wrong".

"Dr jeep" is wel aardig maar niet zo speciaal..

Nieuw platenwerk.. tja, dat belooft Eldritch ons nu al 10 jaar. Er was destijds de single "Summer" die zou gaan uitkomen. Maar dat gebeurde nooit, wel speelt hij dat en andere "nieuwe" nummers zoals "War On Drugs", "Crash and Burn"... op de live optredens..

Leuke plaat ,vet tempo...
More is overduidelijk geproduceerd door Steinman (Meatloaf's Paradise en i'd do anything for love, etc..)
niet slecht, maar gewoon lekker in de auto

i was wrong is mijn topper met more

Opnieuw zijn ze op tour.. en opnieuw gaat er een gerucht dat er een nieuwe plaat uit zou komen! Dat is - als je "Screw Shareholder Value" (een pokkeherrie vol nonsense om de platen firma een neus te zetten uit 1997 dat uiteindelijk dan toch maar niet uitgebracht werd: net wat Eldritch wou bereiken) - niet meegerekend, hun vierde plaat, de eerste sinds 1990 dus !

Maar we zullen wel zien, want er is ons al zo vaak nieuw werk beloofd.. ook toen in '93 de EP "Under The Gun" uitkwam...

Deze laatste plaat van the sisters of mercy vind ik hun status onwaardig. Van de donkere sound uit de beginjaren is niets meer overgebleven; het lijkt bijna een gemiddelde pop-plaat. I was wrong is met voorsprong het beste nummer op dit verder matige album.

kreeg net te horen dat op 30 Oktober Rhino Records gaan expanded & remastered versies van drie Sisters Of Mercy albums (ook Vision Thing) dat digitally remastered zullen zijn en ook met extra tracks:

___

meer info (engels talig) onder "Latest News - October" bij:
http://www.aapa.nl/NEWS.html

gr,
T

en niet te vergeten zonder Gift (uitgebracht onder de naam de Sisterhood) maar ook dat is een album (ook al is het eigenlijk steengoed) dat je niet kan meerekenen. (Mr Eldritch beweert zelf dat hij een stand-in ingehuurd had om te zingen :s )

soit... vision thing is niet hun beste album, maar voor één van de beste groepen ter wereld is dat natuurlijk relatief? 4*

Gift: het is inderdaad ook de quasie zelfde line-up als de Sisters anno 1987 met Eldritch/ Morrison/ Dr. Avalanche, maar aangevuld met Lucas Fox (Drums), James Ray (gitaar & zang) en Alan Vega (synths & zang). Eldtrich was schrijver/producer.
- maar ik beschouw het dus niet als een "Sisters" album...

Ondertussen heb ik de remaster van Vision Thing in huis.. leuk uitgegeven, en voor weinig geld... op de live-versies van "Something Fast" en "Ribbons" na, had ik al wel alle bonustracks, maar dag geeft niet...

Ondertussen blijft Eldritch maar beweren dat er wel eens een vervolg aankomt, maar het blijft "Wachten op Goddot"..

Vond dit album na het magistrale Floodland toch wel een fikse tegenvaller. Niet slecht gedaan ofzo maar behoorlijk minder dan zijn overdonderende voorganger

Toch is dit geen zwakke plaat, je moet het alleen niet vergelijken met F&L&A en Floodland. Nummers als I Was Wrong en Ribbons zijn echt sterke nummers. Alleen Doctor Jeep doet het niet voor me, daarom "slechts" 3,5

Het was jaren geleden dat ik dit nog eens beluisterd heb...en had dit beter zo gelaten:

Ferme kutplaat van een bedroevend niveau....

Album begint sterk, maar zakt daarna in. Vooral de ellenlange versie van More is vervelend (deden ze met This Corrosion op Floodland ook al).

Vision Thing en vooral Ribbons zijn mijn toppers.

Ben ik het mee eens hoewel ''Vision Thing'' wel een van mijn favoriete songs van Sisters of Mercy is.

vind dit toch de beste van the sisters.
lekker puntig en cleane anti-grunge gitaren. en toch zo donker als de voorgangers.

Kan iemand mij vertelen waarom a) Andrew Eldritch het laatste nummer niet zelf zingt? of b) Andrew Eldritch pas op het laatste nummer van The Sisters' laatste album laat horen dat hij ook mooi kan zingen?

I love it!!

Heel fijn album dit.

Vision Thing was mijn eerste kennismaking met The Sisters of Mercy. Ik las een interview met zanger Andrew Eldritch waarin hij titelnummer omschreef als Black Sabbath maar dan met hersens. Ik moest hard lachen om die uitspraak ook omdat ik toen vaak Black Sabbath op had staan maar langzaam toe was aan een nieuwe band in mijn ontdekkingsreis langs de geschiedenis van de Rock muziek.

Ik weet het nog goed. Ik stond met een koptelefoon te luisteren in een cd zaak in Eindhoven. Het titelnummer knalde uit de boxen en het moet gezegd het leek inderdaad op Black Sabbath maar dan een stuk feller en met een zanger die behoorlijk agressief en gevaarlijk klonk. Ik was enthousiast. Met het daaropvolgende Ribbons en Detonation Boulevard had ik niet gelijk een klik en mijn aandacht dreigde te verslappen maar toen gebeurde het!

Ik hoorde de eerste tonen van de Something Fast en wist gelijk dat dit een nummer voor de eeuwigheid was. De rustige klanken en de bedachtzame tekst raakte me enorm. Op het moment van luisteren was ik nog aan het studeren en wist niet goed welke richting ik op moest. Keuzestress over het leven overmande me en op dat moment hielp het enorm om Andrew Eldritch zinnen te horen zingen als:

Everybody needs
A hand in their decision
Some of us are not so sure


Met kippenvel heb ik het nummer afgeluisterd. De koptelefoon afgezet en gelijk afgerekend. Weken daarna heb ik de plaat grijsgedraaid en ging alle nummers steeds meer koesteren. Tegenwoordig zet ik hem vooral nog op voor Something Fast. Nu 20 jaar later herhaal ik nog regelmatig de openingszin van het nummer als een soort levensmotto. Woorden die relativerend werken in een steeds veranderende en hectische wereld.

All the things
We never needed
I don't need them now