Bryan Ferry - Let's Stick Together (1976)

Laat ik hier ook maar de melding maken dat in 2015 zes albums van Bryan Ferry in Japan zijn herverschenen als SHM-SACD (de eerste afkorting staat voor Super High Material en is een soort van plastic). Het gaat hier om directe transfers van de mastertape, dus hier weinig tot geen tussenkomst van een master engineer die ihk van de huidige Loudness Wars zijn remasterings veelal verkl**t.

Niet alle albums zijn door deze transfer geluidstechnisch verbeterd t.o.v. eerdere releases, maar 'Let's Stick Together', 'The Bride Stripped Barre' en 'These Foolish Things' klinken niettemin beter. Het album 'Boys and Girls' echter wat scheller, dus slechter.

Dit heb ik altijd -al vanaf het moment van uitkomen- Ferry's meest bizarre album gevonden.
Dat kwam door de vreemde mix van covers, eigen werk en oude Roxy Music nummers in een nieuw jasje
(sort of - director's cut).

Eerst een groot compliment: Ferry zingt op de toppen van zijn kunnen. Van ingetogen (Casanova) tot opzwepend (The Price of love en de titeltrack)

Let's stick together werd een terechte monsterhit een nr.1 in diverse landen. En nog steeds zal het menig seventies party naar hogere sferen brengen.
Jerry maakte na haar cover appearence op de hoes van Siren nu ook haar clip-debuut in de bijpassende videoclip, wulps kirrend in een tijgervel bracht ze menig mannenhart op hol.
Ook in de Price of love clip figureerde ze nog alvorens over te stappen op een leven als Mw. Jagger.

De nieuwe bewerkingen van vintage Roxy nummers (vier van het debuut album) heeft mij altijd bevreemd.
'Sea breezes' vind ik niets toevoegen in deze vorm. 2HB klinkt voller en is mooier geproduceerd, waardoor er iets voor te zeggen valt.

Maar ' Chance meeting' is altijd een favoriet van mij geweest op het debuut. Die vind ik daar dus ook beter passen en ik hoor ook niet een significante verbetering...

'You go to my head' heeft een spannende bewerking gekregen d drum en de blazers hebben prominente rollen en Ferry zingt heel ontspannen.

'The Price of love' opent met een vette trompet en heeft ook weer een swingend koortje en laat Ferry op mondharmonica horen.
Re-make/Re-model is een uiterst zwakke rip off van het origineel, een volledig overbodige nieuwe versie!
Luister na deze versie eens na de versie die het debuutalbum van Roxy Music opent, in die laatstgenoemde wordt je volledig uit je stoel geblazen, de band speelt daar super op elkaar ingespeeld, met ieder een solo en Brian Eno tovert de meest bizarre geluiden uit zijn synthesizer en Ferry zingt super daarbij is die finalen het nummer hoogst origineel.

Ten slotte, ook de enige hoes waarop Ferry voorzien is van een snor, het geeft hem iets louche, afwijkend van het dandy imago, meer nachtclub...
maar kort daarna werd hij steeds meer de stylish gentleman, de rol die hem past als geen ander.