Ritchie Blackmore's Rainbow - Black Masquerade (2013)

Erg leuk dat ze van deze tour een live opname op de markt brengen. Kan ik weer eens van Blackmore genieten zoals ik hem graag hoor. Jammer dat er DP nummers gespeeld werden tijdens de tour, daar rainbow voldoende mooie en goede nummers heeft gemaakt om de setlist mee te vullen en ook wel door Doogie vertolkt hadden kunnen worden.
Vreemd ook dat het zolang heeft moeten duren, net zo goed dat het vreemd is dat er nog geen live opname is van een show met JLT.
Er gaat overigens een gerucht dat the man in black open zou staan om tijdelijk terug te keren aan het rock front zo valt te lezen op thehighwaystar.com Zal helaas wel bij een gerucht blijven, ik geloof namelijk dat Ritchie het wel best vindt om een beetje te touren met z'n meisje in middeleeuwse sferen.

Dit zou toch moeten zijn met Doogie White tijdens de toer voor het album Stranger in Us All? 1995? 1996? Nog gezien in Vorst Nationaal, met een schitterende versie trouwens van Perfect Strangers. Als mijn hersencellen me niet bedriegen - de kaarten heb ik jammer genoeg niet meer - toerden Rainbow en Deep Purple in hetzelfde jaar want in een korte tijdspanne mocht ik van beide groepen een prachtige versie van Perfect Strangers meemaken.

Deep Purple speelde 23 maart 1996 in Vorst Nationaal. Ben erbij geweest. Rainbow was: 1995 Nov 01 Brussel, Vorst Nationaal. Heb ze niet live gezien, maar heb wel belang bij dit album.

Heb een bootleg van dit concert (en had tevens ook de uitzending van Rockpalast op VHS) en het is een behoorlijk goed concert. Ik ben ook erg blij dat ze dit eindelijk eens officieel uitbrengen.

@ Sweet Lucy: Er is wel een live-dvd met JLT "Live at Budokan, Tokyo"

Ja, dit zijn opnamen van het optreden voor WDR Rockpalast in 1995. Met Doogie White dus. En heel veel nummers van het m.i. prima Stranger In Us All album. Het zijn geen onbekende opnamen, maar het is goed dat ze eens via officiele kanalen worden uitgegeven. Want ik vond dat ze toen in goede vorm verkeerden.

De oudere perioden zijn redelijk onderbelicht. Moest nu uit de Dio-periode werkelijk uitgerekend Long Live Rock N Roll opgerakeld worden? Maar ja, daar is al meer dan genoeg livespul van voorhanden. Since You've Been Gone vind ik dan wel weer een leuke keus. Het enige lichtpuntje op het Down To Earth Album. Die Deep Purpletracks zullen toegiften zijn geweest gok ik. Verder kan White gewoon lekker schitteren in bijvoorbeeld Hunting Humans en Ariel.

Ik tel 4 nummers uit de Dio periode. Niet onderbelicht dus. Een nummer als Temple Of The King werd met Dio zelfs nooit live gedaan.

Ik zie niks van Rising. Dus onderbelicht

Temple Of The King is wel een mooie keus inderdaad. Overigens gaat het voor wat betreft Still I'm Sad hier over de versie van Stranger In Us All. Dus die telde ik niet mee.

Rising is helaas altijd al wat onderbelicht geweest. Zelfs op On Stage moesten we het doen met slechts een klein stukje Starstruck.

Wat de songkeuze betreft, het lijkt erop dat ze elke periode uit Blackmores loopbaan wat aandacht wilden geven. Classic Purple met Smoke On The Water. Daarnaast de Coverdale periode met Burn. De verschillende Rainbow periodes komen allemaal aan bod. De Purple reunie wordt ook niet overgeslagen middels Perfect Strangers. Het is eigenlijk een aaneenschakeling van hoogtepunten, naast de nieuwe songs natuurlijk. Prima setlistje hoor

Dit is inderdaad het Rockpalast concert dat ik al een paar jaar ken. Ik ben niet zo dol op de toetsenist - zijn solo had wat mij betreft weggeknipt kunen worden. Maar ik ben wel een fan van Doogie White. Hij kan zich prima meten met Dio - zingt Temple of the King wat mij betreft zelfs beter dan het wat vlakke origineel uit 1975. Het helpt ook dat Blackmore weer eens zijn gehele gevoel in dat lied legt. Dit concert bevat mijn favoriete versie van Perfect Strangers. Gillan werd natuurlijk nooit meer de oude na zijn stembandenoperatie. Ook zingt White JLT weg in twee openers.
Ik vind het nogal geneuzel om te klagen over welke albums teveel en welke te weinig aan bod komen. Het gaat er om hoe goed de liedjes zijn. Burn en Smoke on the Water zijn om voor de hand liggende redenen niet mijn favoriete versies, maar beslist genietbaar. Ariel en Hall of the Mountain King (Blackmore nam dit al eens op in 1967 of 1968, voor Deep Purple) zijn klassiekers.
Het concert is niet perfect - Wolf to the Moon is geen zeer sterk nummer, Blackmore komt pas in de tweede helft echt op stoom (daarvoor is hij "alleen maar" erg goed), de ritmesectie is onopmerkelijk. Maar als geheel is dit een waardige afsluiting van Blackmore's hardrock/metal carriere.
Ik had het concert al als bootleg (je kunt het op YouTube vinden) maar ga dit wel aanschaffen.

"Black Masquerade (2013)", een live album van wellicht de beste Rainbow bezetting. 'k Wist niet van het bestaan van dit live album, kan ik 'm al kopen .

Hier is ook een nieuwe DVD van? Eagle Rock is meestal erg sterk in DVD van een mooi boekje voorzien en met zorg alles doen verder, weet ik alleen niet of dat ook voor deze opgaat. Ik heb het concert ook op de WDR gezien lang geleden, het was allemaal heel degelijk uitgevoerd en het geeft een mooi overzicht van wat Ritchie Blackmore belangrijke nummers vind, bijvoorbeeld ook die van Deep Purple. Ik vind deze line up een beetje flets op het podium overkomen, geen echte persoonlijkheden. Zo is Doogie White een goede zanger, maar het lijkt toch wel een beetje om Blackmore te gaan hier, wat ook niet echt raar is eigenlijk...

Lijkt me leuk deze versie eens te horen. Waar ben je 'm tegen gekomen?

Domme vraag Hans! Vanaf maandag 26 augustus. Dat is heel mooi want volgende week maandag word ik 55 jaar. Al die cadeaubonnen die ik ongetwijfeld weer ga krijgen op mijn geboortedag kan ik ruim een week later dus mooi uitgeven om o.a. "Black Masquerade (2013)" op cd en wellicht ook op dvd te kopen .

Daar gaan we dan eindelijk want deze cd is dus 17 jaar telaat maar beter dat dan nooit
Na de intro krijgen we een goeie uitvoering van spotlight kid en too late for tears
Long live rock n roll is met dat meezing gedoe al valt het hier nog mee
De nieuwe nummers zijn best wel te pruimen want Stranger in us all was best wel goed maar de ouwe klassiekers still I m sad ,man on the silver mountain en temple of the king zijn altijd goed
net zo als since you've been gone en perfect strangers
Greensleeves is meer een grap en hall of the mountain king is een van de beste rainbow nummers die ik ken en dus hier op aanwezig (Blackmore nam dit eerder op met de Lancasters met als titel satan's holiday)
Burn en smoke zijn gewoon goed al ken ik betere versies

Vandaag heb ik "Black Masquerade (2013)" als een verlaat verjaardagscadeau van m'n baas gekregen. Ik hoor Ritchie weer als vanouds gitaar spelen. Rainbow in nagenoeg dezelfde bezetting als op het laatste studio album "Stranger in us All". Live opgenomen voor een WDR Rockpallast uitzending in Düsseldorf, Duitsland. "Stranger in us All" vind ik persoonlijk één van de betere Rainbow studio albums. Nummers van dit laatste studio album komen live zeer goed tot hun recht. Maar ook de oude Rainbow nummers en zelfs oude Deep Purple nummers mogen worden gehoord. Al met al ben ik erg te spreken over deze live dubbel cd. Vooralsnog 4,5****.

CD opent met de bekende introductie gevolgd door Spotlight kid en too late for tears. (Onder spotlight kid loopt nog een of ander irritant geluidsspoor van een zingende dame. heel vreemd) Dan begint het publiek long live r&r te zingen en of ze het spontaan inzetten of dat het gepland was weet ik niet, maar met het walsende stuk met we zijn op tv erin gaat de song behoorlijk de mist in. De volgende 2 songs gaan prima maar dan krijgt de toetsenist 5 minutes of glory (waarvan 4 teveel) en in Still I'm sad de drummer (chuck Burgi) ook nog eens. Hierdoor is CD 1 verre van vlekkeloos en het concert "hapert" zal ik maar zeggen. CD 2 Is van voor tot achter wel een lekkere concert registratie en luistert heerlijk weg. De mannen hebben er plezier in en Ritchie probeert geen 666 minuten lange solo neer te zetten. Doogie White zingt goed (tis geen dio hoor) maar lult af en toe teveel. Het is dan ook een live registratie van de gehele show en dat heeft ook zijn charme. Hadden ze het een dag later opgenomen dan had de setlist waarschijnlijk er weer net iets anders uitgezien (itt iron maiden concerten). Hoogtepunten Ariel en Perfect strangers. CD1 3* en CD2 4.5*

Op YouTube.

YouTube - Ritchie Blackmore 1965 The Lancasters - Satan's Holiday

Het is erg leuk te horen hoeveel en tegelijkertijd hoe weinig zijn spel is veranderd.

Thanx, erg gaaf om eens te horen

Doogie white krijgt veel ruimte gedurende dit concert. Nou vinden er wel een drum- en toetsensolo plaats, maar de lange instrumentale improvisaties van vroeger blijven uit. En dat is ook logisch, wil heden en verleden zo breeduit mogelijk binnen een tijdsbestek van 100 minuten gepresenteerd worden zonder in medley's te vervallen. Er staat heel wat moois op de gevarieerde setlist en met drummer John O'Reilly vervangen door Chuck Burgi, heeft de traditionele bezettingswijziging ook weer plaatsgevonden. Aan eerder genoemde solo's heb ik me niet gestoord, vond ze zelfs wel goed. Jammer van die vreemde stoorzender in Spotlight Kid, maar het is niet anders; of anders Finyl Vinyl maar opzetten voor dat nummer.

De zingende dame is Judy Garland. Tijdens 'Spotlight Kid' zette iemand uitgerekend die avond per ongeluk de outro-tape met 'Somewhere Over The Rainbow' aan.