John Mayer - Paradise Valley (2013)

Ik ben hier weer erg benieuwd naar. Born & Raised vond ik een erg lekker zomeralbum, en hopelijk doet John Mayer dat dit jaar nog een keertje over. Paper Doll klinkt aardig, maar niet al te bijzonder.

Wildfire is lekker hoor!

Call Me the Breeze, een ode aan J.J. Cale. Helaas recentelijk overleden.

Dat nummer waar je nu dood mee wordt gegooid op 3FM vind ik maar erg matig. Weinig verfrissend. Toch krijgen nieuwe albums van John Mayer altijd wel een luisterbeurtje. Er kan zomaar een pareltje op staan

Het nummer "Paper Doll" hoor ik bij regelmaat op Radio 2. Ligt het aan mij of is het inderdaad zo'n zeiknummer?

Tot zover klinken de nieuwe tracks als een nieuwe Born and Raised. Spijtig dat John deze richting begint uit te gaan. Hoewel Born and raised een goeie luisterplaat was mis ik wel de elektrische klank van Continuum en Heavier things... Net zoals velen.
Maar zoals Mctijn zegt: altijd een luisterbeurt waard...

Net volledig beluisterd op een sneakpeak via iTunes. Weer een compleet nieuwe sound! Kan nog niet alles op dit album waarderen maar dat komt meestal met tijd. Voor nu een 3.5

Compleet nieuwe sound zou ik niet willen zeggen. Maar wel (nog) meer countrysound dan me lief is! Soms zelfs in lijn met Ryan Adams (& The Cardinals). Waar op zich niets mis mee is. En dan ineens weer 'bluesy'. Maar bovenal erg 'poppy'. Al is dat uiteraard niets nieuws bij John Mayer. Maar ik vind dit album té gladjes. Bij 'Call Me the Breeze' - waarvan chevy93 schrijft dat het een ode aan J.J. Cale is - klinkt Mayer ineens erg als Clapton, wat dan qua associatie wel weer leuk is en knap is gedaan. Maar ik mis het meer frisse 'zomerse' geluid waar user 'Gloeilamp' over sprak. Het is teveel van alles maar uiteindelijk te weinig van iets.

Ik mis de sound van nummers als 'Clarity' (op Heavier Things) en 'No Such Thing', 'Your Body Is a Wonderland', 'Neon' en 'Back To You' van z'n debuut 'Room For Squares'. Het laatsgenoemde album vind ik samen met de akoestische demo/ ep 'Inside Wants Out' nog steeds het beste van Mayer.

Dat wist hij nog niet toen hij het op nam neem ik aan

Verder is deze cd een immens saaie plaat. Nou dan het John Mayer Trio maar weer eens opzetten.

Net binnen!!

Gelukkig kon ik de cd al een aantal dagen draaien via het internet en ik ben zeker enthousiast!

Mooie hoes!

Wat is er mooi aan de hoes? vind de cover in ieder geval spuuglelijk

Bedoel ook cover!

Lelijk? Mooie foto bedoel je!! Nee spuuglelijk is echt overdreven. Als het je smaak niet is.. ok maar je kan niet zeggen dat het spuuglelijk is.

Weer 'n heerlijk cdtje van john mayer!
Ligt in het verlengde van zijn prima voorganger!(born and raised)
Luisterd weer fijn weg,lekker in't gehoor liggende americana/folk,bluesy,roots muziek.

Het album ademd 'n lekker relaxte zomerse sfeer uit.
Heb hem nu diverse keren op 3 voor 12 beluisterd.
Veel eric clapton/jj cale invloeden.

Prachtige hoes!

vind hem voor alsnog iets minder dan zijn prachtige voorganger(born and raised).
Moet nog groeien,maar erg verglijkbaar!

Niet mijn favoriete JM periode, maar desalniettemin een prima plaat.

Popmuziek. Blueshelden moeten zich daar niet aan wagen.

Ik luister het album nu voor het eerst. Paper Doll vond ik weer een waardeloos nummer. Wildfire vond ik echter wel lekker. Deze stijl houdt hij een beetje aan gedurende het hele album, lijkt het. Rustig, ongedwongen. Geen geweldige teksten en al helemaal geen bijzonder gitaarspel.
"They Call Me The Breeze" is lekker. Inderdaad 'frappant' hoe deze ode aan J.J. Cale op dit album staat, zo vlak na het overlijden van J.J. (Geen conspiracy theory hier hoor!) Wel jammer dat het zo plotseling eindigt.

Ik denk dat deze een stukje beter is als Born & Raised, dat op zijn beurt weer nèt iets beter was dan Battle Studies. Dat neemt niet weg dat John Mayer tegenwoordig een aanfluiting is voor zichzelf.

Ik vind hem ook spuuglelijk. Waarom zou je dat niet kunnen zeggen? Afijn, ik zal dit album wel een keer opzetten, alleen gezien de bovenstaande reviews, verwacht ik er niet al te veel van.

Nooit (blind) afgaan op de mening van anderen. Jij kan juist meer hebben met deze country-pop, terwijl ik hem liever ongepolijste blues hoor spelen!

Net als velen erg uitgekeken naar de nieuwe John Mayer.
Helaas kom ik niet verder dan termen als gewoontjes en verre van verrassend.

Paper doll en Who you love zijn wat mij betreft niet doordacht en kabbelen voort.
Zal maar niks zeggen over Katy Perry. Badge and gun en On the way home ook.

Eerder commentaar spreekt over de sound van John Mayer, maar die is op Paradise Valley maar lastig herkenbaar. Hoewel we wel eerder country lijntjes tegen kwamen, zoals op Half of my heart. Als je houdt van Gravity, Who says, Neon en Your body is a wonderland dan zal dit album toch anders binnen komen.

Wild fire is voor mij het beste nummer, Call me the breeze is goed gedaan maar haalt het niet bij JJ en de country van You're no one boeit mij niet zo...

Hoog ingezet maar zakt naar een 3.

Net als "Born and Raised" is "Paradise Valley" wederom een goed album van John Mayer. Since "Continuum" heeft de beste man geen slechte platen meer afgeleverd. Ok, ik vind "Battle Studies" iets minder, maar ik kan me heel erg goed vinden in het geluid waar John Mayer voor heeft gekozen vanaf "Born and Raised". Op "Paradise Valley" wordt die lijn voortgezet. Wederom prachtige liedjes diep geworteld in de rootsmuziek en americana, met her en der een snufje folk, country, blues en soul. Verwacht geen vlammend, gierend en hard gitaarwerk van John Mayer op "Paradise Valley". Daarvoor moet je bij zijn John Mayer Trio zijn. Dat wil overigens niet zeggen dat het gitaarwerk op "Paradise Valley" niet deugt. Net als op de voorganger is het gitaarwerk voornamelijk ingetogen en functioneel, maar voor de scherpe luisteraar toch vooral warm en gloedvol. Als je er de moeite voor neemt hoor je ook regelmatig een prachtige gitaarsolo voorbij komen. "Paradise Valley" bevat mooie liedjes die vergezichten oproepen als je ernaar luistert. Liedjes als "Wildfire" en "I Will be Found (Lost at Sea)" werken heel visualiserend en je krijgt er het weidse gevoel bij dat ook de hoes van dit album uitstraalt. De cover van J.J. Cale is heel smaakvol met goed gitaarspel van John Mayer, en blijkt achteraf een mooie ode aan de overleden Cale. Wie weet verrast John Mayer ons nog eens door met vlammende bluesplaat te komen in de stijl van "Try!" van zijn eigen John Mayer Trio, maar tot die tijd vind ik het muzikale palet van "Born and Raised" en deze "Paradise Valley" heel mooi en voelt het aan als een warm bad waarin ik me met veel plezier laat onderdompelen.

Voor mij blijven de albums "Heavier Things" en "Continuum" zijn beste albums. Hij is nu meer de country kant opgegaan. Van mij mag hij wel weer een album maken die de oude sfeer zo goed weer gaf.

Na 6 nummers houd ik het voor gezien met dit album. Net als zijn twee voorgaande albums kan ik dit totaal niet waarderen. Waar JM al meer op de commerciële toer is gegaan trek hij deze lijn op deze plaat lekker door. Ter illustratie, enkele "oh oh" en "la la's" verwerkt in zijn nummers, wat we momenteel te vaak zien in popnummers, tevens zijn zijn composities eenvoudiger dan ooit.

In al zijn "eenvoud" een prima album...

Een lichte verbetering t.o.v de voorganger,maar nog steeds een beetje te mellow en soft naar mijn smaak.Gelukkig heeft de gitaar weer een iets prominente rol in het geheel.De composities zijn ook iets beter,met als uitschieters Waiting On The Day en I Will Be Found (Lost At Sea).Ook met Call Me The Breeze komt ie weg.3 sterren met lichte kans op verhoging.

Mooie nummers, maar zit toch te wachten op gitaarwerk.

Ben benieuwd naar het album, als de muziek in het verlengde ligt van Born & Raised hoor je mij niet klagen.

Nog meer de richting op van Country. Daar ligt niet mijn voorkeur. Ik vond Born and Raised nog redelijk bluesy maar kan me hierin niet meer echt vinden. Geef mij maar de John Mayer die indruk maakte met zijn blues op zijn dubbelde live cd. Nee, niet mijn genre.

Zijn eerste single van dit album, Paper Doll, vind ik echt een draak van een nummer. Hopelijk is dit niet representatief voor de rest van het album..

Na het luisteren van deze plaat verlang ik meer en meer naar zijn continuum tijd, deze voorspelbare country trek ik niet. "less is more" heeft mayer het altijd over, dit is mij te weinig muzikale uitdaging en verassing..

Ik kan best begrijpen dat jij dit misschien helemaal niks vindt, dat is persoonlijk, ieder zijn eigen ding. Maar geef dan geen 1* aan dit album, omdat het niet op een eerder album van hem lijkt (continuum), want dat is totaal onverdient! Stem dan gewoon helemaal niet.. Jammer dit

Tja, aardig plaatje, kwalitatief in lijn met zijn vorige 2 albums. Als je van veilige laid-back Americana houdt, ga je dit plaatje wel waarderen. Ik heb alleen geen enkel memorabel moment kunnen bespeuren. Zelfs de "topper" (gezien het aantal stemmen hier) Call me the Breeze is een standaard blues riedeltje, zoals er al duizenden zijn gemaakt.

Toch is de flow van het album best aardig en is zijn stem plezierig. Ik heb geen moment het gevoel gehad om 'm af te zetten, noch zal ik behoefte hebben om 'm vaker te draaien.