Saga - Silent Knight (1980)

Casartelli verkent Saga. En het valt me eigenlijk nogal tegen. Waar andere symfo/aor-bands met een sterke popinslag (Asia, Journey) me nog wel kunnen bekoren, klinkt dit me wel erg nep in de oren. Synthesizers doen wat aan Angel denken, maar waar het bij hen nog wat avontuurlijks had, klinkt het hier vooral gedateerd. Voorlopig houd ik het op 2*

Schitterend album van deze Canadese Progrockers... ben het dan ook volkomen oneens met Casartelli, maar dat zal hij me wel vergeven hoop ik

"Don't be late"!!! Prachtsong... maar er staan natuurlijk nog meer juweeltjes op dit album.... Gedateerd of niet, live klinkt het alleszinds nog okselfris hoor, getuige de recente uitvoering van alle chapters, waaronder dus ook "don't be late" en "too much to lose"....

Casartelli: vooralleer je opgeeft, probeer ook eens Generation13 ...

Ja hoor, we hebben altijd de Simple Minds nog...

Geef je even wat ruggesteun c-moon. Puik album van de Canadezen met als hoogtepunt 'Careful where you step'

[/quote]
Puik album van de Canadezen.[/quote]

Mee eens. Silent Knight en het titelloze debuut zijn de beste platen die Saga gemaakt heeft.

Op aanraden van wat oudere collega's
naar Saga geluisterd.

en ik moet me toch achter de mening van Casartelli scharen.
Don't be Late is een fantastisch nr en in mindere mate ook Careful where you step. Maar de rest vind ik echt vreselijk gedateerd klinken.

het doet me nog het meest aan slechte eurovisie songfestival muziek denken.

Dat gedateerde is inderdaad jammer.
Neemt niet weg dat de nummers op dit album bijna zonder uitzondering tot het betere werk van Saga behoren.
Uitschieter is natuurlijk het geweldige Don't Be Late, met als goede tweede Careful Where You Step.

Nieuw Saga album Saga - The Human Condition (2009)

Ondanks dat volgens criteria/meningen er genoeg gespeculeerd kan worden over dit fantastische werkstuk met dikke lagen keyboards-hi-hat ritmes,en veel accenten verkocht saga,indertijd met dit album ongelooflijk.

De pathetische klanken met de donkere bas-lijnen van,ego-tripper),michael sadler(ook zang,keyboards),en de duidelijke dialecten die in nummers als:don't be late,someone should,heerlijk in het gehoor liggen.

Vooral het eerste nummer is een klassieker(en zoals elke band zijn mega-klassiekers heeft),is juist het florisante nummer:carefull where you step(luister ook eens naar de tekst),fantastisch en spectaculair wat ook uitgegroeid is tot een klassieker.
Het nummer:whats it gonna be(wat over de prositutie gaat,enigzins aan de sombere tekst laat denken van het nummer:roxanne,the police),maar sadler zingt gemarineerd en met veel soustaine.

Het heerlijke gitaar-werk van ian crichton is met de fabelachtige,keyboards/toetsen en het heerlijk gedoseerde vocals van,sadler dat de band op top-hoogte zou brengen.

Omdat op alles een verhaal in chapters is verteld wat je ook terug-zag op eerdere albums al en wat nog door zal gaan,too much too lose(chapter seven),het klinkt allemaal tijds,dynamisch en zelfs poetisch.
Om te zeggen dat dit te gedateerd zou klinken,onzin,na 29-jaar blijft dit album een mijl-paal in de geschiedenis.

goede productie van:paul gross,en fraai art-work,saga is zonder twijfel samen met rush,marillion,de vaandel-drager van het nieuwe,symfo-tijdperk...

Tuurlijk klinkt dit gedateerd, productioneel gezien. Maar dat wil niet zeggen dat het geen klassieker is

[quote]sander.h schreef:
Tuurlijk klinkt dit gedateerd, productioneel gezien. Maar dat wil niet zeggen dat het geen klassieker is [/quote

Ik snap dat (gedateerd niet): komt over alsof het bij wijze een keer uit de middeleeuwse putten is gedregd dat het dan nu minder klinkt of overkomt dan als het een aantal jaren geleden was opgenomen,echt gelul,het klinkt nog steeds als,29-jaar geleden,geniaal,en dan de mindere productie maar voor lief nemen,heb je wel een goede versterker/of l.p./c.d.,die ik beide heb,waarbij zelfs de l.p.nog beter en glanzender aandoet.

Als je nou echt op die digitale klasse of productie c.q.achterhaald wordt of is,veel wordt weer geremastered,opnieuw heruitgebracht b.v.een band als gamma ray heeft dat ook gedaan op b.v.blast from the past,waarin kai hanssen(gitaar/zang)alle nummers van eerste twee 3-albums opnieuw ingezongen heeft toen indertijd (ralph schepers) -(tyran pace,primal fear), ze ingezongen had.

Ik vind Silent Knight en de twee ervoor echt heel anders klinken en minder uitgebalanceerd, dan zeg Generation 13 of de platen Full Circle en verder.

Paul Gross is in mijn opzicht echt niet zo'n producer. De gitaar had iets vetter gemogen. En pas met Rupert Hine als producer is Mike wat steviger gaan zingen.

Hier klinkt hij nog steeds als een koorknaapje (vind hijzelf ook, dus het is geen dis).

Ik heb van Saga alles altijd op elpee en cd gehad. De officiele elpee heeft natuurlijk het geluid dat de band voor ogen had. En he tklinkt nu eenmaal gedateerd. Van het trio vind ik trouwens Images at Twilight nog het vetste klinken.

Okay,alleen ik blijf erbij dat het vuur op zijn schenen ligt en dat bepaalde nummers toch een bepaalde kracht nog steeds hebben,zoals,carefull where you step,dont be late en compromise.

Vanwege bepaalde geloofs-fantataci had ik indertijd de totale collectie van saga door toe-doen van deze weggedaan,2x- vanwege alleen al het mysterieuze art-work van de band,de atmosferische,mysterieuze schemering,-(totaal gebainwashed...en dan toch ten derde male niet met de bijl uiteindelijk net als je verharde porno onder het bed e.d. verstoppen), wat op het hele album drapeerde en ook de zware bombastiek van de zware baslijnen rondom,sadler/crichton het gitaarwerk op subtiele wijze gewezen wordt...okay en,( onbekende paul gross), in mindere mate dan ,(rupert hine maar ):toch voor een audenthiek geluid is gezorgd...
Gedateerd okay ik blijf bij mij zelf en het uitstekende images at twilight,wordt wel erg overgedoseerd (vindt ik): met veel toetsenwerk/keyboards,simpele passages en bepaalde kinderachtige teksten...echt een beetje mijn kleine broertje met de porseleine-knikkers...

Je snapt inderdaad niet wat ik bedoel.
Het is geen diskwalificatie. En het gaat ook niet over de geluidskwaliteit: die is namelijk gewoon prima.

Maar je kunt moeilijk ontkennen dat er bijvoorbeeld keyboardgeluiden gebruikt worden die met name eind jaren '70 en begin jaren '80 populair waren. Net zoals de drumsound heel anders is dan tegenwoordig. Met andere woorden: je hoort gewoon uit welke periode deze plaat komt. Dat bedoel ik met gedateerd.
En nogmaals: dat bedoel ik dus niet negatief.

Gelukkig dat ik niet onder-doe aan diskwalificatie wat bij een ander wel zo wordt gerangeerd door steeds maar terug te komen op futloze herhaling van wartaal gebruik en dat ik niet weet waar ik dan ook nog eens over praat.

Nu begrijp ik trouwens ook wat je bedoeld, moet je nagaan dat niet altijd alles duidelijk kan zijn hoe goed je er ook over praat.-enigzins klopt ook wat je zegt over de keyboard-sound van de jaren,'70 en '80.

...en nogmaals,bedankt voor je positivieve reactie...

Onleesbare reactie verwijderd.

De eerste drie platen, vormen een beetje een een trilogie.
Eigenlijk hoort Worlds Apart er ook bij, maar die valt productioneel en qua artwork een beetje buiten de boot.

De eerste drie platen, zijn allemaal opgenomen in de Phase One studios en zijn geproduceerd door Paul Gross.
Dit is de eerste plaat met Jim Gilmour en de sound van Saga is nu echt uit gekristalliseerd.

Toegegeven. Gregg Chadd en Peter Rochon hadden al hun duellen met Ian Chrichton, maar ik vind de geluiden die Gilmour kiest in vergelijking met het gitaargeluid van Ian, toch het beste klinken...

Een Humble Stance kan nooit overtroffen worden, maar het eindstuk van Don't Be Late is toch ook wel uniek.

Careful Where You Step wordt een livefavoriet, met erg puntig gitaarspel en zeer gave drumpartijen..

Ik vind verder What's It Gonna Be, Someone Should en Time To Go geweldige tracks die eigenlijk te weinig of nooit live worden gespeeld.

Help Me Out heeft ook zo'n waanzinnig Saga-esque finale...

Silent Knight is één van mijn favoriete Saga platen.
Het artwork straalt iets dreigends uit. Wanneer gaan de insect-aliens de aarde veroveren?
Als je dan het artwork bekijkt van het vorige album, lijkt dit zich dan eerder in de tijd af te spelen.
Een beetje zoals de chapters die ook niet in de juiste volgorde op de albums zouden verschijnen.
Don't Be Late, Compromise, Someone Should en uiteraard afsluitend hoogtepunt Careful Where You Step zijn de klassebakken. De andere songs zijn ook erg goed trouwens. Hier konden we Saga nog niet echt betrappen op een "vullertje".

Saga hield de speelduur van de elpees nogal kort. Pas met Generation 13, hadden ze een lange speelduur.

Gek eigenlijk, dat de nummers van de in 1997 uitgebrachte Phase One, zo onwijs goed zijn, en dat ze nooit eerder gebruikt zijn.
Ik noem Hangman, Old Man, Don't Step Out of Line....

Ik had Phase One ooit en vond er eerlijk gezegd niet zo veel aan...

Probeer het nog eens... Er staan alternatieve versies op van de krakers Hot to Cold, Mouse in a Maze en You're Not Alone.

Verder een vullertje en een aantal tracks die niet hadden misstaan op het debuut of Images at Twilight...

Don't Step Out of Line had zo op Silent Knight gekund...

Nochtans heb ik die beluisterd in een tijd dat ik nog Saga-gekker was dan nu.
Als ik 'm ooit nog eens tegenkom voor een prikje, schaf ik 'm wellicht weer eens aan.
Hetzelfde geldt voor Pleasure & The Pain en Behaviour. Van die laatste heb ik enkel de
originele tape. Die klinkt anders wel super op mijn oude stereo maar als daar ooit het bandje breekt, heb ik er niets meer aan.

Ik blijf vinden dat 'What's It Gonna Be?' langer had mogen duren. Die fade-out in die eindsolo vind ik erg jammer.

Ik denk dat de song net als bijvoorbeeld 'Sleeping World', 'Framed', 'Pitchman' en 'Catwalk' een spetterende eindsolo heeft, maar dat er voor gekozen is het nummer na 4 minuten te laten aflopen.

Ben nooit zo een fan van fade-outs.

Careful Where You Step is een goed nummer, de rest doet me toch wel wat minder. Dit klinkt geweldig eighties allemaal, ik neem die kitsch er graag bij tegenwoordig. Die overdreven toetsen leveren mooie momenten op. Dit is daarom een leuke CD, die niet direct heel sterk is, maar wel een glimlach losmaakt.

notsub

Ik ben wel blij met wat nuance want ik geef Saga altijd extreem hoge cijfers voor hun platen.

Als je deze een 3* geeft, wat is dan je favoriet van deze band? Of ken je niet meer platen.

Nuance? Saga is voor mij een doorsnee band waarvan ik van elk ouder album wel een nummer meer dan gemiddeld leuk vind. Generation 13 is voor mij hun sterkste album. Live is In Transit erg goed. Ik ken niet alle albums. Het zijn er voor mij ook te veel, hun "trucje" ken ik nu wel. Als band hoor ik in de loop der jaren meer herhaling dan vernieuwing, waardoor echte interesse nooit is ontstaan. In mijn ogen worden ze op alle vlakken overklast door met name Rush, die ik vrijwel altijd hoge cijfers geef.

... Ik ben altijd benieuwd hoe het nummer werkelijk afloopt. Verschrikkelijkste fade out: Little Wing van Jimi Hendrix...

Doorsnee, gaat een beetje ver. Maar je zegt het zelf: je kent niet genoeg platen.

Wat ik bedoelde met nuance: omdat ik de band torenhoge cijfers toeken, hebben hun platen hoge waarderingen. Als mensen wat minder enthousiast stemmen, gaan die gemiddelden omlaag, en uiteindelijk hebben we dan een goede eindscore.
Ik bedoelde er verder niets mee.

Ik vind trouwens Rush en Saga niet echt vergelijkbaar. Saga zit wel erg aan de popkant en de synths van Saga zijn fenomenaal. Daarbij is Ian Crichton een ander soort gitarist dan Alex Lifeson en is Michael Sadler ook een veel veelzijdiger zanger.

Rush is ritmisch wel onwijs veel beter. Compositorisch vind ik Saga weer beter. Maar Rush heeft wel 4 jaren 80 platen gemaakt, met goede songs...

Ik zou eerder de vergelijkingen bij Queen en Gentle Giant zoeken. Alleen hebben die ook niet van die synth-duels.

Eigenlijk was Saga best vooruitstrevend met de synthsolo's en de synth/gitaar-duels.

Inderdaad, ook voor mij een van de beste cd's van Saga. Heerlijke nummers, stuk voor stuk goed. En ondanks dat het geluid enigszins gedateerd klinkt kan ik Silent Knight toch iedereen die progrock een warm hart toedraagt aanbevelen.