Saga - Silent Knight (1980)

Ik heb al hun albums nog eens geluisterd, maar dit vind ik toch Saga 's beste album. Er wordt ijzersterk gemusiceerd op een collectie uitgebalanceerde symfonische meesterwerkjes vol prog en jazzrock. Inclusief hun beste twee tracks, nl de opener en de afsluiter. Krachtig, uniek, overtuigend, urgent, magisch. Schitterende muziek!

Saga heb ik in de jaren tachtig volgens mij door de lp-show van Wim van Putten leren kennen. Iedere donderdagavond van 11-12 uur als ik me goed herinner. Ook had ik diverse live opnames van de radio opgenomen van diverse concerten. De plaat Silent Knight had ik al die tijd op een bandje staan en heb hem later tweedehands een keer gescoord. Nummer 622. Volgens mij was de band wel aardig op zijn hoogtepunt bij deze plaat. Het zijn in ieder geval bijna allemaal sterke nummers en het is een evenwichtig album. Ook was het echt moderne symfonische rock voor die tijd. Met veel vette synthesizer geluiden. Op video zag ik dat ze diverse memorymoogs en oberheims gebruikten. Dat zijn hele mooie synthesizers als ze het doen. Maar ze waren in die tijd ook heel onbetrouwbaar. Vooral de memorymoog kon echt een rampenbak zijn die nauwelijks zuiver te stemmen was. Er zat zelfs een autotune functie op, maar dat was desondanks nog steeds geen garantie dat hij ook zuiver gestemd was. Toch heb ik daar bij Saga nooit iets van gemerkt. Ik kan me niet herinneren dat ik bij Saga ooit live een valse synthesizer heb gehoord. En ik kan me niet voorstellen dat ze daar geen last van hadden.