Solo - Solopeople (2006)

Op de speciale site www.solopeople.net[/url] staan 3 nummers van dit album en dat smaakt naar meer.

Ik vond het debuut al erg goed, maar deze songs doen er absoluut niet voor over.
Dat debuut haalde net mijn top 10 van dat jaar niet, maar als ik het zo beluister is dit dus wederom een kanshebbertje voor dit jaar.
Nu al ja

Mwoah, hier word ik dan weer niet heel enthousiast van. 't Is wel héél erg luchtig. Al had ik dit wel ongeveer verwacht na die tussendoorsingle.
Ik weet trouwens ook niet wat ik van die hoes moet vinden

Ik vraag me vooral af hoe 'pop/rock' "Satie" klinkt.

Vrijdag iets van een cd presentatie in cafe bitterzoet, spuistraat, Amsterdam. Als je naar binnen wilt (gratis) kun je je aanmelden bij concerto in de Utrechtstestraat.

Nou, hier is dus niks meer over van dat sympathieke bandje met die mooie liedjes. Het is vervelende, saaie, zielloze en vooral veels te gladde behangpop geworden. Bah.

Echt? Niet te vergelijken met de vorige cd?

Moet ik echt mijn biertje morgenmiddag ergens anders gaan drinken

In ieder geval zijn de nummers minder sterk. Maar het grootste verschil is dat er niks meer achter zit, het is zo nietszeggend.
Maar goed, jij was over die drie nummers redelijk positief dus het kan ook aan mij liggen.

Inderdaad, maar heb ze al een tijdje niet meer gehoord
Ach ik hoor het wel: hoe dan ook ga ik Solo binnenkort toch maar weer eens live aanschouwen. Die oude nummers blijven mooi wat mij betreft: en wat ik van de nieuwe vind hoor je snel genoeg.

Na 1 luisterbeurt kan ik Toine wel redelijk volgen. Het klintk niet echt met passie, beetje stijfjes allemaal. Maar ik ga deze cd zeker vaker proberen.

op de luisterpaal!

Ben benieuwd, de single bevalt me wel.
De hoes niet trouwens.

Opener Satie deed me heel erg denken aan Aqualung of Maximilian Hecker. M.a.w. we hebben het allemaal al eens gehoord.
Toch vind ik het niet bepaald een straf om Solo het dan ook nog eens te horen doen, hoe onorigineel ook.
Opportunities is een prima popliedje. Simpel, maar doeltreffend.
Bij Onandon gaat het een beetje fout bij mij: de enorme synthesizerlaag die Simon Gitsels aan de prachtige, warme stem van Michiel Flamman (J. Perkin) toevoegt vind ik geen verrijking. Het stoort me, het maakt het nummer lelijk. Weg breekbaarheid en intimiteit. Ook dreint het ietwat te lang door.
Come Back to Me is weer een prima popliedje. Het had zo één van de vrolijkere noten van het debuut kunnen zijn.
Everything Goes valt een beetje in de categorie Coldplay. Ook hier weer een sterke Maximilian Hecker/Aqualung-echo. Zo wil ik ze horen. Zo stonden ze ook op het (nog steeds) prachtige debuut.
The Vanity of Our Affairs vind ik vocaal gezien erg mooi: het is harmonieus en komt mooi samen met de instrumentatie die redelijk spaarzaam is gebleven op dit nummer, terwijl het toch allemaal best opgewekt klinkt.
Over the Country daarentegen raakt me dan weer een stuk minder. Hierin sluit ik me een beetje aan bij de opmerking dat het lijkt of de passie een beetje ontbreekt. Het is hier meer de automatische piloot. Een minpuntje die ook de cd van J. Perkin af en toe zijn vlakke kanten gaf.
Too Much is wat meer up-tempo. Ook hier weer meer synthesizer. En nogmaals; ik vind het niet mooi. Het geeft de nummers een te schel en vooral kil geluid.
Don't Change is weer wat warmer. Beetje ene oor in andere oor uit, maar ik denk dat veel luisteren dat euvel wel zal verhelpen. Gelukkig heeft de piano hier weer de hoofdrol.
Wonderboy, Wiseman, Prophet gaat mooi en intiem van start. Wat jammer toch dat ik telkens het gevoel had van "wanneer zet die vermaledijde synthesizer nu in?"
Wat een opluchting als aan het einde van het liedje blijkt dat dit niet het geval is, dat hier sprake is van een klein gehouden intiem liedje, dat er sprake is van een persoonlijke favoriet.
Better Man krijgt wederom bijval van electronica, maar hier vind ik het wel goed uitpakken. Er is sprake van een sterke popsong met een mooie opbouw.

Ik kan me voorstellen dat anderen het "gladde behangpop" vinden of de "passie missen/het stijfjes vinden klinken". Ik ervaar het niet helemaal zo. Het lijkt allemaal wat vluchtiger en minder diep dan de voorganger. Maar zoals wel vaker is het misschien slimmer om voorgangers los te laten en onbevangen een nieuw album aan te horen.
De nieuwe sound in de vorm van synthesizer-toevoegingen is in mijn oren een beetje een mislukking.
Gelukkig blijft er nog genoeg moois over, want het blijft beperkt tot enkele nummers.
Ga ik het vergelijken met het debuut (wat ik dus eigenlijk niet mag doen van mezelf) dan haalt Solopeople het zeker niet bij Songs 'n Sounds.
Dus op zichzelf bekeken moet ik zeggen dat het een prima pop-album van eigen bodem is. Helaas is het aanbod op dit gebied iets te groot, waardoor het waarschijnlijk niet echt zal gaan doorbreken vrees ik.
Dat is jammer, want er zit een hoop talent in deze sympathieke band, en ze verdienen het gewoon om meer bekendheid te krijgen. Ook met deze cd, want ik denk dat er best een groot publiek voor is.
Als Coldplay en consorten het kunnen, waarom dan niet Solo?

Gisteren het optreden gezien in bitterzoet. En ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast was. Waar ik de twee eerste luisterbeurten als redelijk voortkabbelend had ervaren, hoorde ik nu toch soms erg mooie nummers. Vooral het nummer wonderman, wiseman, prophet is erg goed. Het nummer gaat over een poppentheater speler, die zijn carriere beeindigd, om zich te gaan wijden aan God. Waardoor hij een eenszaam bestaan krijgt. Volgens de zanger gaat het nummer ervoor Don't change over Morrissey....dat moet ik verder nog maar even gaan onderzoeken. 3,5*

Vandaag speelde ze bij Plato in Utrecht. Het klonk prima!

Ik vind t wel een goeie cd

Ik snap dat deze misschien wat gladjes klinkt vergeleken bij de vorige. Maar ik denk dat de jongens zo graag willen doorbreken (zeer terecht trouwens) dat ze daarom wat toegankelijkere en "hitgevoeligere" nummers maken.
Maar zielloos zeker niet.
De vorige cd had ook zulke overweldigende reacties overtref dat maar eens.
Wat mij als eerste nableef was dat deze cd niet zo eentonig is als de vorige, die was errug rustig deze heeft iets meer afwisseling: prima!

Nu op de 3voor12 Luisterpaal.

Prima katerplaat.

http://www.planettrash.nl

Geluisterd en dit vind ik zeer interessant klinken. Moet het vaker luisteren, naar denk dat dit album potentie heeft om heel groot te worden! 3,5*

Dan kun je beter naar de voorganger luisteren musicfriek: die is een stuk beter en werd (helaas) niet groot

Het zal wel, maar ik vind dit steeds beter worden! Ken het vorige album niet en ook niet echt zin om daar naar op zoek te gaan. Deze een halve erbij.

dit album wordt echt steeds beter. Ik was een groot fan van het vorige album, maar deze is zeker niet slechter. Meer gericht op een bandje, maar je kunt de albums makkelijk achter elkaar draaien. Ben stiekem best trots op ze dat ze het weer geflikt hebben.

ben (nog) niet overtuigd. Te vaak eerder gehoord zo lijkt het

Ik ben lichtelijk verbaasd over de negativiteit over dit album. Zielloos, gladde behangpop?
Qua thematiek zijn veel liedjes op Solopeople toch behoorlijk donker en melancholisch. Het geluid is vrij commercieel, maar is dat erg? Ik vind van niet. Solo wil eruit halen wat erin zit en dit album doet naar mijn mening recht aan die ambitie zonder dat de heren zichzelf verloochenen.
Een enkele keer stoor ik me aan Michiel Flamman's uitspraak, maar dat mag bijna geen naam hebben. 4*

Ik heb het album laatst kado gehad, en vind het een lekker album. Waar reactie's als: vervelende, saaie, zielloze en vooral veels te gladde behangpop, vandaan komen weet ik niet. Maar ik kan wel zeggen dat het een waardeloze omschijving is van het album. Hoewel ik het album niet dooddraai, moet ik wel steeds eventjes een nummertje van hun draaien. Een heerlijk tussendoortje.

En het synthesizer nummer ( Onandon ) vind ik eigelijk ook heerlijk. Wel valt dat nummer naar mijn idee een beetje buiten de boot als je het vergelijkt met de rest van het album. Maar ik ga het album zeker nog veel draaien en ervan genieten dus naar mijn idee gewoon een prima: 3,5

Goede plaat. Ik vind niet alle nummers even overtuigend, maar zielloos; nee, dat hoor ik er niet in terug. Het optreden een paar weken geleden in Vera was erg goed en de band maakt een sympathieke indruk (vind ik toch niet onbelangrijk).
Onandon vind ik trouwens een van de leukste nummers op de plaat...

aardige muziek, maar zal het niet blijven draaien, daarvoor boeit het me te weinig. inderdaad wat te gladjes, en nergens een uitsteker.

Leuk album, staan inderdaad wel een aantal nummers op die me wat minder boeien maar dat buiten beschouwing gelaten is het inderdaad een prima album.. Het optreden in Poppodium Romein was leuk te noemen. ..... Weet iemand ook of het nummer dat ze samen met Charlie Dee deden ook is opgenomen?? Ik hoor het wel

Ik heb ze live in een kapel bij ons in het dorp gehoord; toch wel erg sterke band. De stem van Michiel Flamman heeft met vlagen wat weg van Tom Barman en ook van Stef Kamil Carlens; dus goed naar dEUS geluisterd.
Dat ervaar ik hier toch wel als een pluspunt.
'Songs 'n Sounds' heb ik ook; maar om nu te zeggen dat die zoveel beter klinkt?
Ikzelf vind beide albums qua nivo vergelijkbaar.

Gister gezien in het voorprogramma van Spinvis.. een akoestisch concertje. heel mooi met veel gevoel. In zo'n schouwburg krijg ik meteen het goede sfeertje bij hun ''intieme pop''

Idd, dat had ik nou ook. Gisteren in Schouwburg als voorprogramma gecheckt van Spinvis, en ze hebben mij zeer overtuigd!! Gevoelig en breekbaar gebracht; pure pracht!!