Cypress Hill - Cypress Hill (1991)

Ik heb dit album nooit zo geweldig gevonden. Het was origineel voor die tijd, maar er staan een hoop nummers op die het niveau naar beneden halen. Er staan natuurlijk ook een aantal echte klassiekers op, vandaar een 3,5.

toch blijft dit wel het beste album van ze...

How I Could just Kill a Man blijft geniaal.

Top cd.

Dit blijft gewoon één van mijn favoriete hip-hopalbums. 4/5

Vind dit langzamerhand toch wel het beste album van de groep, heerlijke nummers als Pigs en How I Could Just Kill A Man

...saai...

ook een geweldig album... net als Black Sunday. Ik heb ze allemaal , behalve Los Grandos Exitos En Espanol en dit is ook één van de betere.. 4*

lekker vrolijk album

Lekkere album, met vele klassiekers.^o^
Ik geniet nog elke keer van deze album als ik 'm luister.

Ik geef 'm 5 sterren.

Here is something you can't understand

"All I wanted was a Pepsi!"

toen hiphop nog leuk was ...

Is nog steeds leuk hoor! Je moet alleen beter zoeken.

ik denk dat je gelijk hebt

ik had moeten schrijven

"toen hiphop nog overzichtelijk was"

Word.
Ik twijfel tussen 4,5 en 5.
Maar dit album staat bomvol klassieke tracks.
In tegenstelling tot veel andere albums uit deze tijd (bijv. van Ice Cube, PE, LL etc.) klinkt het ook niet echt verouderd vind ik.

ik heb me pas recent terug wat in de hip-hop richting gesmeten en dit album is samen met fear of a black planet van public enemey enorm in mijn achting gestegen. kan ook moeilijk als je de oude werken vergelijkt met de achtergestelde hip-hop en r&b zever van de huidige generatie. het is echt hard zoeken naar goeie vernieuwende hip hop deze dagen

verhoogd naar 5 sterren. veruit de beste hip-hopplaat die ik ooit heb gehoord met pigs, hand on the pump, light another, real estate en psyckobettabuckdown als hoogtepunten

Om een of andere reden zie ik nooit de classics zoals iedereen ze ziet in die Cypress Hill albums. Het is allemaal wel leuk maar echt super wordt het nooit voor mij.

Behalve dat ene Spaanstalig nummertje dan. Tres Equis, wat zoveel betekent als XXX. Man man man, geweldig nummer is dat. En dat omdat het Spaans is

Quando le meti... grito... Papiiiieeee

Om een of andere reden vind ik Spaanse tracks altijd zo vet. Ik moet echt wat meer Spaanse albums downloaden.

Ik hoor wel dat dit uitstekende producties zijn naar '91-maatstaven met een overvloed aan samples, een hoog tempo en veel fun, swing en funkiness. Het probleem zit vooral bij B-Real. Ik vind zijn stemgeluid, flow en teksten - meer dan zou mogen - irritant.

Er zijn meerdere hiphop-albums met teksten die gaan over pistolen, weed en stoer doen die ik fantastisch vind, met als enige voorwaarde dat de teksten vormelijk lekker ineensteken en aangenaam klinken. B-Real articuleert niet genoeg, heeft weinig te zeggen, zegt wat hij zegt niet op een originele of leuk geformuleerde manier en heeft gewoon vooral een erg irritant stemgeluid dat in mijn gehoor op sommige momenten gedegradeerd wordt tot een irritant hoog zoemende vlieg die nergens de productie eer aandoet. Vooral op de nummers met een snel tempo gaat B-Real voor mij de mist in. Op de tragere producties brengt hij het er beter van af. Misschien vergroot ik mijn negativiteit wel net iets té veel uit, maar dit album kan me niet lang boeien.

DJ Muggs doet hard zijn best om het niveau hier hoog te houden en slaagt daar meestal ook in. Maar MC's als Ice Cube doen zijn swingende producties veel meer eer aan. Productioneel is dit dan ook een erg goed album en in de Westkust zelfs een regelrechte klassieker, wat mij betreft.

De sterke producties plus de leuke nummers met klassieke status zorgen ervoor dat "Cypress Hill" een voldoende krijgt. Dit album heb ik al jaren in mijn bezit, maar ik luister er zelden of nooit naar en dat is toch wel een teken aan de wand. Hoogtepunten zijn de eerste 6 nummers en "Stoned Is the Way of the Walk".

3*

Waarom zijn zoveel debuutalbum vaak ook het beste werk van artiesten? Dit is er weer zo een. Hoewel Cypress Hill nog albums heeft geproduceerd die zeker de moeite waard zijn, staat deze voor mij toch op eenzame hoogte. Alle nummers inclusief de halve nummers/interludes zijn een kwestie van genieten. Ja, ik begrijp dat er mensen zijn die het schrille, hoge stemgeluid van B-real niet kunnen waarderen, maar voor iedereen die dit wel kan is het vooral een album om van te genieten. Op het gebied van productie is Muggs hier zeer sterk en kan zich meten met de betere producers uit die periode (en daarvoor en daarna). Het tempo verlaagt niet en er is voldoende afwisseling zonder dat het album zijn consistentie verliest. Ik ga zelfs zover om dit een moderne klassieker te noemen.

Zo modern is hij nu niet, hé...

Nee, maar ik vind dat je pas voor 1988 kan spreken van een niet-moderne klassieker. Maar goed, dat is gewoon een persoonlijke termijn die ik min of meer aanhou. Laten we het erop houden dat ik het een voor de hiphop-geschiedenis memorabel album vind.

How I could just kill a man is wel een classic en staat dan ook op menig mixtape. Hand on the pump is ook bekender maar vind ik zelf minder. Voor de rest degelijk maar niet zo goed als de 2 albums die volgen. 3*

Ik ben hier no zo weg van, klinkt allemaal wel leuk, maar dat is het.

Maarja het is de eerste keer dat ik het luister, als ik het een keer overnieuw luister kan het zijn dat ik het veel mooier vind, of veel slechter

Met voorsprong de beste CD van Cypress Hill. Alles wat er na kwam kon nog niet in de schaduw staan. 4 sterren voor deze schjf!

Dat is voor mij nog altijd Black Sunday. Maar deze is ook wel dope.

Slechts 1 :54 lang maar Tres Equis slaagt er altijd in mij aan het dansen te brengen met die veel te lekkere groovy bass-lijn



Dat is wel een beetje kort door de bocht. Op alle platen tot Cypress Hill IV staan heel goede beats en flows en de 3de worp is niet voor nix de hoogst geratede op musicmeter. andere sfeer maar zeer hoog niveau van begin tot einde waar er op de eerste 2 albums wel skipnummers staan naar mijn mening.

Keihard album, eindelijk eens origineel aangeschaft. Black Sunday blijft voor mij het classic Cypress Hill album, maar deze en Temples of Boom komen dicht in de buurt.

Blijft een feestje om dit te luisteren. Een 5*-en klassieker zal het bij mij nooit worden omdat ik vind dat hij na Stoned is the Way of the Walk iets wegzakt. Real Estate en How I Could Just Kill a Man de beste nummers op dit album.