Avenged Sevenfold - Hail to the King (2013)

Avenged Sevenfold is terug met een dijk van een metal album. Ok, ze hebben wat leentjebuur gespeeld, maar dat hebben ze wel goed gedaan. Bovendien blijft het album een mooi geheel vormen. Er staat geen zwakke broeder op, sterker nog de plaat staat vol met (erg) goede songs. De productie is ijzersterk: helder maar wel met een diepe bas en drum.

Het album opent met het steengoede Shepherd of Fire, wat net als het ook zo sterke This Means War een link heeft naar Metallica. Doing Time klinkt dus als de punkrock van Guns 'N Roses op Appetite For Destruction: een wereldnummer vind ik dat. Titelsong Hail to the King heeft een dijk van een gitaarsolo.

Requiem heeft (wel verklaarbaar met zo'n titel) zelfs klassieke invloeden, een mooi nummer. De ballads van deze plaat zijn zeker ook te pruimen: Crimson Day & vooral Acid Rain, met fraaie strijkers en piano.
Coming Home is een sterk nummer met Iron Maiden invloeden en Planets ligt wat lastiger in het gehoor, maar mag er ook zijn.

Alles bij elkaar een echt goede metal plaat van A7X. Ben benieuwd naar hun concert binnenkort.

Laat ik beginnen met dat ik dit niet het beste album van Avenged vind. Mede door de missende creativiteit op dit album. Is het dan een slecht album? Absoluut niet. Het zijn allemaal hele catchy songs met zoals gewoonlijk heerlijke riffs en solo's. Het probleem is dat het allemaal trucjes zijn die al eerder zijn gedaan. Waar op Nightmare nog de genialiteit van The Rev enigszins aanwezig was, mis ik dat hier. Geniale nummers zoals A Little Piece of Heaven zullen er nooit meer komen, en dat is toch het gene wat albums naar een hoger niveau brengt.

Ben ik het dan eens met al de negatievere meningen die hier langskomen. Ja en nee. Ja het lijkt heel erg op Iron Maiden/Metallica. Maar dat maakt het helemaal niet slecht. Ik ben echt superblij dat Avenged deze muziek weer op de kaart zet. Dat was weer eens nodig. Deze nieuwe lichting Hardrock/metal, wat je het wilt noemen, zorgt er misschien ook voor dat de oudere garde weer laat zien wat ze in huis hebben.

Laten we eens langs de nummers gaan. Shepherd of Fire is een lekker begin. beetje down-tempo Enter Sandman inderdaad. Ook heerlijk hoe ze daar hun liveshows mee beginnen. Hail to the King groeit nog steeds meer en meer op mij, heel simpel liedje maar die openingsriff is echt beest en natuurlijk het refrein dat super catchy is. Doing Time is eigenlijk enige echte uptempo lied op dit album, en gek genoeg vind ik het één van de mindere. This Means War heeft ook een goede gitaarriff. Goede opbouw van het nummer, je weet dat die riff gaat komen en toch knalt hij er lekker in. Ook heel erg metallica achtig dit nummer. Maar goed, dat zeiden mensen ook van Nightmare en Buried Alive. Het begin van het nummer Requiem moest ik gelijk aan het laatste album van Powerwolf denken (aanradertje), vooral het nummer Coleus Sanctus. Gaat daarna wel een beetje een andere kant op, maar ik houd van zulke intros. Daarom was Requiem na de eerste luisterbeurt van het album mijn favoriet, het nummer heeft iets mystieks. Crimson Day is een ballad en ook het slechtste nummer van album. Melodielijn is prima btw. Bij Heretic beginnen we eindelijk met een lekkere Avenged-achtige riff en horen we eindelijk de lekkere meerstemmige gitaarsound in de solo waar ze bekend mee zijn geworden. En dan het beste nummer Coming Home, Iron maiden? Ja, Fantastisch? Ja. Zulke nummers moeten ze meer maken, by far beste solo op het album en dat is precies wat dit nummer zo goed maakt. Planets heeft net zoals Requiem iets mystieks over zich heen, alleen net iets minder goed, ben wel blij dat ze toch de blazers uit de kast hebben gehaald, jammer dat ze meer op de achtergrond zijn geplaatst. Het laatste nummer Acid Rain is een ballad maar dan perfect uitgevoerd. Strijkers, heerlijke gitaar, goede melodielijn en M Shadows laat nog even zien wat hij in huis heeft. fantastisch einde van het album.

Al met al vind ik het toch een Hardrock album die heerlijk weg luistert. Het zijn ieder voor zich goede nummers ( behalve Crimson Day ). Jammer dat deze band zoveel gezeik over zich heen krijgt van de "echte metalfans". Niet terecht als je ziet waar ze vandaan komen en bij elk album een andere sound hebben. Daarnaast vind ik het heel verfrissend om eindelijk eens een nieuwe band tussen de regerende hardrock/metal bands te zien. In Nederland zijn ze dan nog niet zo groot, maar in de rest van de wereld wel. Dus uiteindelijk niet hun beste album maar memorabel zeker wel.

BTW, wordt de album cover nog een keer veranderd? of houden we de LP cover?

Naar mijn idee is deze plaat bewust een hommage aan bands als Iron Maiden, Metallica, AC/DC, Guns N's Roses en vast nog wel eentje.

Doing Time = overduidelijk Guns N'Roses
This Means War = overduidelijk Metallica
Coming Home = overduidelijk Iron Maiden.

Aan creativiteit geen gebrek bij de jongens van A7X, want dat is wel gebleken uit het nieuwste album. Dus misschien betekend Hail to the King wel stiekem Hail to the Kings of Rock/Metal en hebben we te maken met een eerbetoon..

Ik ben in elk geval blij dat ze dit album gemaakt hebben.

Met liedjes als 'Hail to the King', 'This Means War' en 'Shepherd of Fire' is de band weer verder uitgegroeid en hebben ze zeker een groter publiek gekregen en ook mij hebben ze gestrikt na dit album. Heerlijke lyrics, gitaar solo's en zang zo zet Avenged Sevenfold weer een prachtig album neer en laat de band ook met volle teugen weten dat ze zeker niet stil gaan zitten na het overlijden van The Rev of dat ze het rustiger aan gaan doen, wat ik wel erg sterk voelde bij Avenged Sevenfold - Nightmare (2010) die natuurlijk centraal stond om het overlijden van The Rev.