Bob Dylan - Another Self Portrait (1969-1971) (2013)

En jawel, deel 10 in de Digitaal Opgepoetste Keutel-serie van dhr. Zimmerman is een feit

Interessant. Ik ben een groot liefhebber van New Morning. Niet zijn artistieke hoogtepunt, maar wel het album dat ik verreweg het meeste draai. Gewoon omdat het zo lekker weg luistert. Ik ben benieuwd hoe de verschillende opnames op deze bootlegserie klinken.

Weet jij toevallig ook of dit nieuwe album mede centraal staat tijdens de tour waarbij hij dit najaar ook Amsterdam aandoet?

op Bobdylaninnederland las ik:

Het verhaal gaat dat vorig jaar bij Columbia ineens een band opdook met vroege takes van Self Portrait van buitengewone kwaliteit. Deze vondst zou de aanzet gegeven hebben tot verder uitdiepen van die periode. Ik heb enige twijfels. Alle opnamesessies waren al jaren keurig gedocumenteerd en ik neem aan dat Columbia geen rommelzoldertje heeft waar je zulke zaken kunt vinden. Beetje geromantiseerd, lijkt het.

Wat de Self Portait opnames betreft: er is nu vooral gekozen voor de versies zonder overdubs zoals we die kennen van het album. De kale versies zouden veel beter zijn. Daarmee wordt met zoveel woorden gezegd dat het producer Bob Johnston was die het album verprutste met zijn toegevoegde arrangementen. Eerherstel voor Dylan, de zwarte piet gaat naar Johnston. Terecht? Ik ben benieuwd naar de opnames, maar het feit dat Dylan geen eigen nummers kon bedenken en daarom maar wat aan de slag ging met evergeens en Elvis-imitaties kan toch niet aan de producer gelegen hebben.
Ik citeer nogmaals:

Naakte schoonheid? We gaan het meemaken.

En dan nog de bonus-CD in de Deluxe Editie waarvoor flink in de buidel getast moet worden: die bevat het opgepoetste Isle Of Wight-concert.

Wie de geschiedenis van het concert een beetje kent, zal weten dat Dylan hier bepaald niet op zijn best was. Teleurstellend en mat, vond het publiek het. Dylan begon te laat en hield het na een uurtje voor gezien. Ondanks de betere nieuwe mix zal het optreden nu niet ineens beter zijn. Digitaal poetswerk of niet.

Ik wil maar zeggen: de geschiedenis kun je mooier presenteren dan hij is, maar Self Portrait is en blijft een zwakke plaat van Dylan.

Wat New Morning betreft: dat is een ander verhaal. Dat vond ik een prima album en ik verheug me vooral op de opnames met George Harrison.

Dylan treedt al sinds 1988 elk jaar op en doet dit niet om albums te promoten en zal dat dus eind oktober in de HMH ook niet doen...

Heb jij al de prijzen van dit nieuwe deel gezien dan?

Ik zag op bobdylan.com dat de luxe versie ronde de 72 euro is

Amazon.com: $ 105,49 voor de box.
Amazon.de doet het voor 68,99 euro

Bedenk echter wel dat dhr. Dylan na 10 Bootleg Series een torenhoge rekening heeft bij Dr. Guff en het geld dus wel kan gebruiken...

Interessant, 'New Morning' vind ik wel een goeie plaat van Dylan, en van 'Self Portrait' zou je volgens mij ook nog wel een aanvaardbare plaat kunnen maken, als je zowat de helft weggooit..

Wel tof dat orchestral overdubs en horn section overdubs eindelijk eens als gastartiesten zijn aangeduid. Werd wel tijd, na al dat harde werk achter de schermen..

Waarom in vredesnaam toch die opname van Minstrel Boy op deze Bootleg Series ?

Is een opname uit de tijd van de beroemde Basement Tapes met The Band en heeft weinig te maken met de periode die op deel 10 staan.

Kan zijn dat het een soort van referentie is voor de live opname van het Isle Of Wight optreden, zodat je het verschil kan horen tussen de 2 opnames.

Vooralsnog beetje gek-aanstekerij voor allen die al vanaf de eerste Bootleg Series schreeuwen om de uitgave van alle originele opnames van The Basement Tapes

Bob Dylan: Another Self Portrait Vs. The Basement Box
Link

Lijkt mij ook.

Overigens een interessant stukje waar je ons naar linkt, Stalin.
Met iedere nieuwe uitgave van de Bootleg Series wordt duidelijker dat er nog heel veel materiaal in de kluizen ligt waarvan maar weinig mensen het bestaan kennen.

Amazon.fr doet het voor 55 euro...

Schitterend en uitgebreid stuk op VK.nl over deze plaat én een exclusieve stream!

Ook hierbij nog een stream van 15 nummers van Bootleg Series 10.

En ook op de website van NPR is het een en ander al te beluisteren.

Toch weer typisch dat meer dan 40 jaar geleden deze muziek vrijwel unaniem de grond is ingeschreven en nu staat de pers in de rij om haar veren in Zimmerman zijn poeperd te steken.

Greil Marcus schreef toendertijd voor Rolling Stone de beruchte "What is this shit?" recensie over Self Portrait en mocht nu nota bene de liner notes voor zijn rekening nemen

Dat is inderdaad wel een beetje ehm...vreemd.

Ik ben eigenlijk nog het meest benieuwd naar die registratie van het optreden op Isle of Wight Festival.

Zowel New Morning als Self Portrait altijd links laten liggen. Maar na het beluisteren van deze 15 nummers ben ik behoorlijk enthousiast eigenlijk.

Uitgebreide recensie vandaag op VK.nl. Het mooiste en meest ware stuk is het volgende:



Want inderdaad, hoe krijgt die man het toch voor elkaar om telkens zulk broddelwerk af te leveren terwijl de weg naar de nieuwe plaat toe toch vaak zo veel belovend is.

Klinkt mooi allemaal hoor..!
Die andere versie van New Morning... heerlijk!

De release is overigens helemaal niet op 27 augustus... ik had ze vandaag al staan.. de 2 CD versie, de cd box en de LP box... Mooi boekwerk zit er in, goed verzorgde release.

Kritiekloos gaat de Vokskrant hier mee in het trompetgeschal voor volume 10 en het afgeven op producer Bob Johnston. Ging Johnston er mee aan de haal? Nee, zo is het niet gegaan. Dylan had een reeks opnames met twijfelachtige kwaliteit (vals, uit de maat, ondermaats repertoire) aan Johnston meegegeven naar Nashville om er wat van te maken. En de man heeft er ongelooflijk veel werk aan gehad om het wat te laten lijken. De betere opnames die we nu horen heeft Dylan nu juist niet aan Johnston in handen gegeven. Dat was dus de keuze van Dylan, niet van Johnston. Maar nu lees ik dat Johnston als prutser in de hoek gezet moet worden. De arme Dylan was weer eens het slachtoffer geworden van een foute producer, de schat. Hou toch op! Zo zit het zeker niet in elkaar.

Geweldige release die mij nu pas is opgevallen. Alhoewel er diverse fans het album Self portrait niet of maar weinig kunnen waarderen, vind ik het juist een erg vermakelijke release. Nu dan een heel Bootleg series-document aan gewijd. Mooi en ga het aankomend weekend eens beluisteren.

The Bootleg Series is tot dusver prachtig, ,maar om het tiende deel nu bijna volledig te wijden aan Self Portrait, zo ongeveer de enige miskleun van Dylan in de jaren 60 en 70. Ik heb me echter later verrassen en dat is gelukt. De nieuwe versie van Self Portrait klinkt opeens heel behoorlijk. Toch het origineel maar weer eens opgezet en dat blijft een draak.

Lees mijn volledige recensie op: De krenten uit de pop: Bob Dylan - Another Self Portrait (1969-1971), The Bootleg Series Vol. 10 - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Jij behoort dus tot de groep die Self Portrait weinig waardeert . Mooie blog Erwin.

dankjewel

Erwinz, je hebt een goed inleidend verhaal geschreven over dit nieuwe Bootleg-deel. Ook ik hoor prachtige opnames voorbijkomen. Hierboven heb ik al uiteengezet wat ik vind van de smaad die Bob Johnston toebedeeld krijgt. Had hij die betere opnames in handen gehad en wat meer interesse van Dylan in het project, ach dan was de eerste Self Portrait al meteen een stuk beter geweest.
Maar waarom de geschiedenis repareren. De uitgave van 1970 ligt er en het is nu eenmaal zo.

Ik moet zeggen dat ik niet erg thuis ben in deze periode van het Bob Dylan ouevre.
Het Isle of Wight Concert had ik al eens als bootleg beluisterd en vond ik erg ongeïnspireerd. Op deze Bootleg Series herken ik dat ongeïnspireerde al een stuk minder!

Hoewel de nummers op de andere twee schijven best mooi zijn, en zeker van goede kwaliteit, vind ik het moeilijk dit te vergelijken met de 'echte' Bob Dylan.

Tja, ik vind het persoonlijk niks. Hele dag naar geluisterd in de hoop het goed te vinden maar zelfs het live optreden met The Band is slappe hap. Ik had lieverd gewild dat Sony Tour'66 zou uitgeven als Bootleg serie.

Een paar songs beluisterd in de winkel. Het hele album zojuist bij een vriend en fan. Ik ben dat niet echt maar hou wel zielsveel van een aantal Dylanalbums. De hele periode tussen Blonde On Blonde en Blood On The Tracks heeft hij me helaas nauwelijks weten te raken. Vooral New Morning en Self Portrait vond ik vlakke albums door met name zijn vocale prestaties. Er zat geen ziel in zijn stem. Ik hoorde een doodmoeie, en weinig begeesterde Dylan. Er wordt gezegd dat hij bewust zijn kont tegen de krib gooide maar dat zal mij worst zijn als luisteraar. Ik vond het een aanfluiting.

Daarom is mijn vraag: waarom juist een bootleg uit die futloze fase in zijn muzikale loopbaan? Want hoe je het wendt of keert, met weglating van alle prductiefoefjes, vind ik het nog steeds te veel een nogal vlak gezongen en braaf liedjesprogramma dat hier wordt gepresenteerd. Bootleg no.8 blijft veruit mijn favoriet.