Maria Mena - Weapon in Mind (2013)

Veelbelovend nieuw album van Maria Mena.

F*ck you en I always liked that zijn al echte toppertjes,

Interesting en F**k You zijn gewoon ronduit irritante nummers. De herhalingen zijn doodsaai en helpen de nummers om zeep.
All the Love is al een hele verbetering, en vanaf I Always Liked That gaat het de goede kant op met het album. Al blijf ik I Always Liked That het sterkste nummer van het album vinden.
Al met al valt het album me toch wat tegen als ik het vergelijk met eerder werk van deze Noorse.

Maria Mena..
Urban en Elektronische invloeden op deze plaat. Ik moet er heel erg aan wennen. De teksten zijn weer uitstekend, even laten bezinken dit. Madness is een sterk nummer alvast.

Ik vind I always liked that een mooi nummertje, ik ben benieuwd naar de rest van het album.

Op een aantal songs klinkt het alsof mevrouw Mena flink aan de helium heeft gezeten, vreselijk.

Benoem dan welke?

Eigenlijk zijn alleen I Always Liked That en Lover Let Me In te trekken. De rest gaat behoorlijk over de top.

Het is geen slecht album op een paar nummers na, maar vind dit album toch minder sterk dan haar voorgangers.
Ze ging iets totaal anders doen met haar nieuw album en dit heeft ze voor een deel ook gedaan. Weer sterke lyrics zoals we van haar gewoon zijn, maar sommige nummers doen het toch niet bij mij.
I Always Liked That vind ik samen met Madness de sterkste nummers, deze nummers leunen ook meer aan bij haar vorige albums.
Dit gaat jammer genoeg het eerste album zijn van haar dat ik toch niet in huis haal, jammer.

Helaas, ook ik ben niet gecharmeerd van dit album (terwijl menig album hiervoor juist pareltjes zijn). Teveel een poging om dingen anders te doen en hoe wel dapper geprobeerd, niet geslaagd. Veel te kitscherig. In plaats dat het album groeit, begin ik me er juist bij elke nieuwe luisterbeurt meer aan te ergeren.

Jammer, volgende keer beter...

Mijn interesse in Maria Mena was de laatste jaren wat afgenomen. Ondanks dat ik haar twee keer live heb gezien en drie van haar albums in huis heb weet je het op een gegeven moment wel met haar. Ze borduurde constant voort op hetzelfde concept. Daarom was ik wel nieuwsgierig toen ik las dat ze met dit album een andere richting op is gegaan. Maar het enige wat ik dacht toen ik dit album beluisterde was 'what was she thinking'. Ik schoot daadwerkelijk in de lach tijdens 'All the Love', plotseling snapte ik de helium opmerking van james_cameron.
Ik vind het goed van haar dat ze eens wat anders probeert maar waar de elektronische invloeden op het vorige album nog redelijk goed uitpakten is het hier wel zoeken naar momenten waar het subtiel wordt aangedragen. Als al het gevoel er wordt uitgezogen door een beat die klinkt als elke platte willekeurige Avicii plaat dan kunnen de teksten wel nog zo mooi zijn, het resultaat blijft zeer onder de maat (zie 'You're All Telling Stories'). Er staat geen nummer op dat mij pakt zoals haar oudere nummers dat deden. Ik wil haar ook niet vertellen wat ze wel en niet kan doen maar uitspraken als 'Fuck you' en 'Shit just got interesting' passen gewoon niet bij haar. Bovendien heeft ze haar verhaal over haar slechte jeugd nu wel verteld. Tijd voor wat anders, maar dan wel iets waar beter is over nagedacht.

Vanuit het niets zag ik dat deze week dit nieuwe album was uitgekomen. Haar vorige album Maria Mena - Viktoria (2011) vond ik op zich wel aardig klinken, al ging dat meer de ietwat melancholische kant op.

Dit album is iets vrolijker en het luistert wel aardig weg, ondanks dat het nergens al te bijzonder wordt. Opmerkelijk is de track 'Fuck You', had ik niet echt verwacht van zo een lief meisje. Desondanks klinkt het nummer zelf wel lieflijk.

3,0 Sterren.