Camel - Stationary Traveller (1984)

mijn persoonlijke Camel-favoriet

Vertel eens, waarom?

Als het zo'n mooi album is, maak er dan ook een mooi berichtje van, krijgen we misschien een beetje discussie.

Ik vind het trouwens ook een mooi album, maar niet hun beste. Ton Scherpenzeel (Kayak) speelt trouwens toetsen op dit album.

in de jaren 80 kwam elke donderavond de lp-show van Wim van Putten en elk jaar eindige hij met een album top 25 aller tijden.

degene die in die lijst voorkwamen waren Nude, The Single Factor en Stationary Traveller.
deze 3 heb ik alleen beoordeeld omdat ik de rest niet ken en na St.Traveller Camel niet zo interessant meer vond. (waarom weet ik niet, waarschijnlijk had ik even genoeg van Symph. Rock na jaren van Marillion, Genesis, Yes, Pink Floyd ed en kregen andere albums niet genoeg, iig minder aandacht)

van bovenstaande 3 vind ik Nude te complex, waarbij het geheel en het verhaal belangrijker is dan de nummers (los vind ik nummers als beached, captured en the homecoming niet interessant), The Single Factor meer rock-georienteerd (no easy answer en you are the one zouden top 40 hitjes kunnen zijn terwijl ik meer van de stijl a la Selva hou) en Stationary een oase van rust (instrumental Stat. Trav) of heerlijke uptempo's (West Berlin) die veel meer ingetogen worden gebracht als de nummers van SF.
ik vind vooral de instrumentalisatie van St.T. lekkerder.

welke Camel springt er voor jou uit en zijn er eventueel tips voor mij?

Ik ben geen Camel-kenner/liefhebber, maar weet nog goed dat ik ooit één specifiek Camel-nummer hoorde waarvan ik dacht: dat is iets om te bezitten. Vopos van dit album. Ik weet niet meer waar het over gaat (lang niet meer gehoord) maar het is prachtig mooi melodieus en melancholisch.

aan het titelnr. heb ik hele goede herinneringen. Beetje Alan Parsons, maar dan beter.
Ettettummu: probeer the snow goose eens als je het instrumentale mooi vindt. Dit is vooral een instrumentaal album (met veel fluit). Aanrader....:)

Eigenlijk de eerste 4 albums!

Voor mij de eerste 5 albums + harbour of tears. dat laatste album is zo mooi, dat het moeilijk is om naar te luisteren.

Wat mij opvalt is dat jullie niet altijd stemmen op de albums, die jullie klaarblijkelijk wel kennen. Zo komen prachtige albums van Camel nooit in lijsten.

Overigens vind ik Stationary Traveller één van de beste Camel albums. Prachtige stem van Chris Rainbow er ook op.

Kijk, zo komt de discussie op gang!

Voor mij zijn de beste albums van Camel The Snow Goose, Nude, Harbour of Tears en Dust and Dreams.

Dat zijn, niet toevallig waarschijnlijk allemaal albums die aan een duidelijk concept zijn opgehangen. De albums die dat niet zijn, zijn naar mijn mening vaak wat wisselend van niveau.

Degelijk Camelalbum, maar Moonmadness vind ik de beste!

Nogal wat instrumentale nummers op dit album, waarvan Pressure points en het titelnummer duidelijk de beste zijn. Verder tamelijk poppy progrock. Vopos, West Berlin en Long goodbyes vind ik goeie nummers. Cloak and dagger man is een guilty pleasure . 4*

Ik heb dit album na herbeluistering toch een halfje extra gegeven, en kom nu op 4. Vanaf de eerste tonen van Pressure Points komt de dreigende sfeer van het album naar voren. Past goed in de jaren '80 (ik zeg het niet voor het eerst, maar het is leuk om dat 20 jaar na dato te zien.)

Het album is verder opvallend gelijkmatig qua niveau, ik zou geen positieve of negatieve uitschieters aan kunnen geven.

Ook ik ben destijds via de LP show in aanraking gekomen met Camel. Ik bezit niet al hun werk, maar moet zeggen dat van alle Camel albums Stationary Traveller het vaakst in de CD-wisselaar van mijn auto te vinden is. Zoals door anderen al opgemerkt is het een sfeervol album, met geen echte uitschieters in in positieve of negatieve zin. favoriete nummers Cloak and Dagger Man, Stationary Traveller en het onsterfelijke Long Goodbyes (wat een prachtig einde!!)
Gewoon van begin tot eind een geweldig concept album uit de goeie ouwe jaren 80....

ik vind stationary traveller een van de beste albums, mijn favoriete nummers zijn fingertips en stationary traveller maar het beste album vind ik trouwens mirage, die draai ik heel erg vaak ik vind Lady fantasy een heel goed nummer.

Een van de Camelplaten die ik nauwelijks nog draai. Ik vond het indertijd al matig, maar na herbeluistering blijkt het toch echt een bijzonder flauwe hap. Rechttoe rechtaan, zonder fraaie melodielijnen, tempowisselingen of al die andere zaken die Camel voor het vertrek van Peter Bardens zo spannend maakte (met uitzondering van Nude, dat imo dan weer wel een klassieker is).

Alleen het titelnummer en Vopo's zijn nog wel aardig, de rest kan me echt gestolen worden.

2*

Over smaak valt niet te twisten... maar ze hadden hier blijkbaar iets rechttoe rechtaans te 'melden'. Dan heb ik graag dat ze dat ook doen en niet dat ze het alsnog volweven met tempowisselingen omdat dat toevallig zo 'hoort'...

Ze moeten het ook vooral niet doen omdat het zo 'hoort' maar omdat ze, mijns inziens, nu eenmaal een stuk interessanter zijn als symfoband dan als AOR-band. Ik hou sowieso niet van AOR en daarbij zijn er genoeg bands die dat een stuk beter kunnen dan Camel.

Termen als rechttoe rechtaan, en zeker AOR herken ik absoluut niet bij Camel, of dit album. Maar goed, dan gaan we het weer over hokjes hebben, en daar komen we toch niet uit.

Nuja, toevallig had ik vandaag Moonmadness nog in de cd-speler... daar steekt deze toch tamelijk "rechttoe-rechtaan" bij af.
Overigens waardeer ik beide met 4*

Heerlijk, zoveel aandacht voor Camel. Wat een band! Mijn favorieten blijven Moonmadness en Rain Dances. Stationary Traveller vind ik ook wel fraai, maar ik heb nooit kunnen wennen aan de overgang van Andy Ward op drums naar bijvoorbeeld Paul Burgess. Alsof ze een houthakker hebben ingezet als metronoom. Ik moet direct toegeven dat het live heus wel sensationeel was, maar de subtiliteit en virtuositeit van Ward is ver te zoeken. Maar genoeg geouwehoerd, luisteren weer die waanzinnige muziek. Op The Single Factor speelt trouwens ex-Genesis Anthony Phillips mee, die een hele lading solo-albums heeft geproduceerd waar af en toe ware juweeltjes op staan...

Favorieten: Mirage, Moonmadness en the Snowgoose. Van Stationary Traveller geef ik het titelnr. 5 sterren.
Camel is inderdaad wel een blijvertje, alhoewel ik het niet veel draai. Ligt beetje op niveau Rumours - Fleetwood Mac.

Mooie nummers op dit album vind ik vooral 'Refugee', 'Vopos'. 'The Cloak and Dagger Man' en 'West-Berlin'. Zowel instrumentaal (ook dankzij Ton Scherpenzeel) als vocaal erg sterke Camel songs. Op naar de 20 stemmen ....

Camel anno de zeventiger jaren is beter...veel beter!

Sterk onderbouwde mening, daar houd ik altijd wel van.

@ dynamo d: ik begrijp dat jij hem ook al een tijdje in de gaten houdt, tot hij 15 stemmen heeft en naar het bekende topic mag?

Haha ja he Casa! Nee maar ik meen het echt. Ik vind Camel in de jaren '70 een veel gedurfdere band dan de wat gladde jaren '80 Camel. En daarnaast hou ik niet van de jaren '80 sound en ja die hoor ik ook terug bij Camel.

Tja, gedurfd en goed zijn niet per definitie hetzelfde. Ik vind dit album op één lijn met de betere jaren '70 albums (Mirage, Moonmadness). Beide hebben vele mooie momenten, maar bij vlagen vind ik ze ook wat stuurloos (dat zal dan wel zijn wat jij gedurfd noemt ). Hier zijn de songs vaak wat puntiger, wat ik zeker niet per definitie een nadeel vindt. Nuja en toevallig houd ik ook van de jaren '80 sound...

Ja is het stuurloos, zou best kunnen hoor.
Toch vind ik de jaren '80 wat meer 'bedacht' klinken en '70 meer hupakee (symfo) rocken!

Ja ik heb dit album wat zitten luisteren op Bol en het zijn korte stukjes maar dit is toch geen Camel meer? Foute AOR!!

tja als 'fout' bij jou een vast epitheton ornans bij 'AOR' is, houdt het wat op, denk ik, maar verder is het misschien zinvoller je oordeel op enkele complete luisterbeurten te baseren in plaats van op enkele bolflarden...

Ik geef dan ook geen stem aan het album omdat ik dan het album inderdaad in zijn geheel dien te beluisteren. Maar je hebt gelijk ik hou absoluut niet van AOR. Dus ik zal mijn mond houden verder.