Gary Moore - Corridors of Power (1982)

Erg fijne plaat van Gary. De opener zet meteen de toon met hemelsbrede gitaarpartijen en ook de zang is een vooruitgang ten opzichte van de eerdere albums. Productie is inderdaad wat iel , maar de composities en de drive vergoeden veel zo niet alles. Zoals al gezegd , een droom van een opener en als we dan toch 1 zwak kindje moeten aanwijzen dan valt de keuze op Falling In Love With You , die wel erg simpel is.Voor de rest is het er vol op en ben ik aangenaam verrast. 4 sterren met groeipotentieel.

Geen fijn geluid om naar te luisteren. Schel. Ook de nummers vind ik zwak, Alhoewel het gitaarwerk niet slecht is, integendeel.

Klinkt wat mij betreft nog even relevant als toen op mijn zolderkamer. Dus tijdloos wat zeker niet voor alles geldt omdat ik het in mijn jeugd zo goed vond. Ik vind en vond de opvolger net iets beter. Dus dan moet er 1/2 sterretje af wat eigenlijk weer geen eer doet aan het album op zich. En ja, inderdaad niet de beste zanger maar wel heel eigen met de nodige beleving en dan een “goede” zanger/buitenstaander het laten inzingen zou alleen maar afbreuk doen aan het geheel. Dus dat hij hier toch een gastbijdragen heeft geeft geen meerwaarde.

Mooi album , met het laatste nummer als absolute uitschieter