Gary Moore - Victims of the Future (1983)

Lekkere ouderwetse rock van een meester gitarist.
Empty rooms staat hier het mooist op (mijn mening)
3*

Het ultime Hardrock album van Gary Moore, met de uitsmijters Murders in the Skies, Victims of the Future en Shapes of Things To Come. De originele versie van Empty Rooms is vele malen mooier dan de remake uit '85, met name door de bass solo van Mo Foster, zelden zo'n gevoelig stukje op horen voeren op de 4 snaren, kippenvel!

Alleen Teenage Idol is een drol van een nummer.

Het hardste album van Gary Moore bevat zowel zijn beste als zijn minste nummers. Victims of the Future, Shapes of Things, Empty Rooms en Murder in the Skies zijn grote klasse. All I Want heb ik altijd vrij vervelend gevonden en Hold on to Love kon me ook nooit echt bekoren. Teenage Idol is zo gek nog niet en The Law of the Jungle evenmin. Gary Moore mocht graag met verschillende muzikanten werken en zo valt drummer Ian Paice op slechts vier nummers te horen. Ooit wel eens gelezen dat Moore niet blij was toen Paice in '84 naar Deep Purple vertrok, toen moest hij het toch met de minder begaafde Bobby Chouinard doen - hier te horen op de andere helft van de nummers. Op de remaster is o.a. bonus track Devil in Her Heart te vinden die ik weer ken van disc 2 van Out in the Fields - The Very Best of.

Te gek album! Victims of the future, Empty rooms, Murder in the skies, Shapes of things en The law of the jungle zijn heerlijke hardrocknummers waar ik niet gauw genoeg van krijg! Moore jankt en jaagt er heerlijk op los. En Paice op drums is natuurlijk altijd een meerwaarde! Kan me voorstellen dat Moore baalde dat ie weer naar Purple ging.

Ook hier staan weer juweeltjes op, hoor. Victims of the future, de mooiste uitvoering van Empty Rooms en natuurlijk de knaller Murder in the skies. Op vinyl.

Absolute heerlijk jaren 80 ( hard)rock album. Dit album heeft dat bekende galmende en holle geluid wat op veel rockplaten uit de jaren 80 te horen was.

Wat mij opvalt is dat het begin van Murder in the skies heel veel weg heeft van Eddie van Halen's Eruption. Misschien dat gary moore een soort ode wilde brengen aan van Halen door dit stuk in te spelen.
Deze song is met afstand wel het beste nummer op dit album. Andere toppers zijn al eerder hierboven genoemd( Empty rooms, Shapes of things en Victims of the future)

All I want vindt ik iets te simpel

Het nummer The law of the jungle heeft weer veel weg van Ozzy Osbourne. Zowel de zang als de muziek

De bonustrack Devil in her heart is ook zeker de moeite waard

Zo had ik er nog niet naar geluisterd. Vind de vergelijking met de Eddie sound bij herbeluistering niet alleen in Murder in the Skies terugkomen. Ook in de andere prijsnummers (Victims, Shapes) lijkt hij als Eddie te willen klinken, maar dan (nog) beter. En dat lukt regelmatig. Gary was een meesterlijk gitarist van de allerhoogste categorie.

Jammer van zijn stem, die ik vaak te schel vind op dit album. Op Run for Cover en Wild Frontier klinkt hij een stuk beter, maar laat hij zijn gitaar weer veel minder spreken. Als ie z'n kop houdt en alleen speelt is ie op zijn best. Parisienne Walkways (Live) op White Knuckles bijvoorbeeld. Man!!

Murder in the skies is gebaseerd op het neerhalen van een koreaans passagiers vliegtuig door 5 sovjet straaljagers in 1983. Gary Moore bekritiseerde collega's in het hard rock wereldje wel eens dat de teksten nooit eens maatschappij kritisch waren. Dit was dan ook een opzienbarend sterke track van dit victims of the future album.

Zo hoorde ik Gary Moore het liefst. Het hele blues gebeuren kan mij gestolen worden.
Dit is de Gary Moore op en top met gaaf solowerk en bloedmooie ballad (Empty Rooms).
Natuurlijk veel te vroeg overleden.

Same here

Okee, dat we zijn evolutie richting softe bluesballads niet zo waarderen hebben we al uitgebreid besproken. Maar wat vinden we van de nieuwe invalshoek? Klinkt ie nou bewust als Eddie van Halen op dit album om mee te liften op de populariteit van VH, of was het meer de algemene hardrocksound van eind jaren '70, begin jaren '80?

Moore's gitaartechniek was geworteld in de blues. EVH was meer de jongen van de vernieuwende trucjes. Allebei waren ze bloedsnel. Maar daar houdt de vergelijking wat mij betreft op.

Mocht dit gary's eruption zijn dan is het een stuk minder subtiel. Daarbij speelt hij al wat langer ( zoals bij thin lizzy) en deed hij dit live ook al wel misschien nog voordat Nijmeegs Jopie (evh dus) dat deed . Maar iinderdaad, ik had die link ook nog nooit gelegd, zitten zeker overeenkomsten in. Grappig.

Daarnaast vind ik dat GM toch meer een eigen europese sound heeft hier al helemaal tov zijn G-force tijd. Als hij het bewust heeft gedaan dan had hij ook over de ijscoman of lerares moeten zingen. Dat zie ik m nog niet zo snel doen.
Dus ik ga voor toeval en ja, in die tijd was het wel smullen geblazen voor dit soort sterk op de gitarist incl solo georienteerde hard rock. Ik ga ze niet allemmal noemen hoor haha

Volgens mij had het murder in the skies ook net zo goed Murder in diguise kunnen heten. Tenminste als je de achterliggende gedachte weet van dit nummer
"[Murder in the Skies", the latter being a protest against the Soviet Union's shooting down of Korean Air Flight 007.


Ik denk ook dat het Gary Moore zijn bedoeling is geweest om dit als synoniem te gebruiken. Al zullen we dat nooit weten natuurlijk

En wat is de disguise dan volgens jou? Het is toch duidelijk dat het over het neerhalen van dat vliegtuig door de russen gaat?

Een vergissing/ongeluk met voorbedachte rade, misschien

Weer al zo heerlijk rock album van Moore, ik ga me bijna afvragen waarom hij grotendeels juist bekend is geworden door zijn blues werk en in mindere maten door zijn rock periode?
Victims of the Future begint rustig maar gaat over in een lekker rocknummertje, niet super bijzonder misschien maar het klinkt erg catchy!
Teenage Idol volgt hier perfect op aan en doet er ook zeker niet aan onder, Shapes of Things is misschien een tikkeltje 1tonig maar onlangs dat vind ik het een prettig nummertje om te luisteren en zet het nog steeds de rock spirit van dit album voort.
Empty Rooms kende ik tot voorheen alleen nog maar vanaf een live versie, maar deze studio versie mag er zeker ook zijn! Er is hier eerder terecht opgemerkt dat de solo van Mo Foster er eentje is voor de geschiedenis boekjes, pure emotie!
Murder in the Skies doet me wat zang betreft wat minder maar wat muzikaal betreft des te meer, een heerlijke catchy en onvervalste hardrock rif is hier grotendeels de reden voor, het ligt heerlijk in het gehoor!
Vanaf dit punt lijkt de plaat opeens wel een tikkeltje inspiratieloos geworden, de 3 nummers die nog volgen zijn zeker niet slecht maar tegelijkertijd lijken het wel heel erg op fillers van dit album.

All I Want heeft een redelijke gitaar rif maar los gezien van dat doet dit nummer mij jammer genoeg een stuk minder.
Hold on to Love is een redelijke ballad maar doet mij voor de rest jammer genoeg ook niet bijster veel.
The Law of the Jungle is een redelijk rock nummer en luistert niet onplezierig weg, maar tegelijkertijd mist dit nummer iets (1tonig?) om echt een lekker hardrock nummer te kunnen zijn..

Kortom: De eerste 5 nummers zijn top! De laatste 3 nummers zijn daarentegen best wel vergeetbaar en lijken meer opvullers.

Victims of the Future, Empty Rooms & Murder in the Skies zijn voor mij persoonlijk de toppers van dit album!
4*

Hé Karma je best zo te zien een die hard fan van Joe Satriani, maar de beste 2 albums: Surfing with the Alien en Flying in a Blue dream zie ik er niet bij staan

Alle 2 vanzelfsprekend gave albums, maar niet mijn persoonlijke favorieten.

Oh oh, nu heb je gedonder met Neal Peart...

Ik kan me voorstellen dat mensen bij gary moore denken aan de sky radio hit still got the blues. Het is dan ook dat dat album veel stemmen heeft. Maar dat hij om zijn gehele blues periode bekent is geworden vind ik zelf van niet. Van die ene plaat, ok. Zo zie je maar dat iets niet altijd is wat het lijkt. Neem je ook nog wat live werk mee op je speurtocht, Karma?

Sterker nog ik ben begonnen met live concerten kijken van hem, heb 5 live concerten gezien waaronder ook zijn tribute aan Hendrix en Phil Lynott.
Ik hoop dat er de komende jaren nog wat meer live registraties het licht zien, 5 hele concerten is toch weinig voor iemand die zo lange carrière heeft gehad?
Ik zie namelijk altijd liever de opnames erbij..

@Karma, We Want Moore is ook een topper van Gary!!

Bedankt Neal! Jammer dat hier geen video opnames van zijn, het enige wat ik kan vinden van Gary in de jaren 80 zijn stukjes van concerten maar nooit een heel concert & Ja, natuurlijk zijn tijd met Thin Lizzy.
Maar We Want Moore heeft een mooie tracklist zie ik wel, ga ik dus zeker nog mee pakken!

De DVD Live in Stockholm is uit de jaren 80. Hij is alleen kwalitatief niet echt geweldig. Gary daarentegen is in topvorm.

Daar had ik nog niet van gehoord en is voor zover ik gekeken heb ook moeilijk te vinden? Heb al wel wat 80s video's gevonden van Gary maar die nog niet..

Nee, klopt. Ik had hem al als bootleg DVD maar heb hem later ook als officiele DVD gekocht, dacht dat hij gewoon in de handel was, maar blijkbaar niet meer. Je kunt hem hier wel als bootleg kopen:
GARY MOORE Live At Isstadion Stockholm Sweden 1987 (UPGRADE) DVD - rockconcertdvd.net

Interessant dankjewel, is het wel een beetje kijkbaar ook?(normaal ben ik niet zo van bootleg)

@ Karma_To_Burn: heb je een persoonlijk berichtje gestuurd omdat we ander te ver offtopic raken.