Katatonia - Viva Emptiness (2003)

Het album bestaat inmiddels tien jaar en is recent in een opgepoetste versie opnieuw verschenen. De bonustrack Wait Outside is een fijne toevoeging en het geluid van de plaat is helemaal opgepimpt. Ik had nooit zo door dat de produktie destijds een beetje brak was, maar deze nieuwe versie klinkt toch wel een flink stuk beter. Het geluid is voller en krachtiger, met veel meer detail. De songs staan in ieder geval nog steeds als een huis; dit blijft absoluut één van de beste albums van Katatonia.

De transformatie van Katatonia van een melancholische death/doom band (zoals nog op het fantastische Brave Murder Day te horen valt) naar de stijl die ik alleen maar kan bestempelen als "coma doom" begon al veel eerder, maar Viva Emptiness is het album waar de band het potentieel van hun "nieuwe" sound begon te realiseren. De combinatie van de zware gitaarriffs met Jonas Renkse's atypisch typische dromerige/spookachtige cleane zang is misschien wel een van de meest infectueuze sounds die binnen het genre te vinden is. Katatonia zijn meesters in het inzetten van geluiden - gaande van Renkse's rondspokende vocalen, de verpletterende gitaarsound tot de nostalgisch melancholische soundscapes. Deze Viva Emptiness is naar mijn mening een van de allerbeste albums van een topband.

Net in huis en ik ben nu al verslaafd aan dit album én aan deze 'nieuwe' Katatonia.

Nu ik wat vaker 'de grenzen' opzoek, ik ben geen metal liefhebber, progrock naast gothic/darkwave/post-punk verdraag ik echter uitstekend en omdat ik recentelijk deze toffe band in dit 'genre' heb ontdekt, pluk ik lekker nog een paar Katatonia platen uit de bakken.

Wat heb ik nu met een zogenaamde 'metal' band als deze, wat ik met de meeste andere metalbands niet heb? Ik heb de eerste twee Katatonia's beluisterd en deze albums zal ik dus niet snel in huis halen, ook al vanwege de 'zang'. Gelukkig voor mij wordt er nu 'mooi' gezongen, al moet je van een bepaald type zanger houden natuurlijk. Er moet een 'klik' zijn. Maar de zanger is voor mij dusdanig belangrijk, daar valt of staat een album (én een band) mee, ook al is de muziek en de sfeer verder prima in orde.

Dus geen gegrom, gebrul of gepiep, want dan trekt Alicia geheid de stekker eruit!

Sommige stukken zijn nog wel aan de stevige kant, maar dan vallen de 'rustige', sfeervolle en meer melodieuze passages/nummers ook des te meer op. Dan gaat Katatonia pas echt snaren raken zodat zij niet alleen op elektrische gitaren en trommels hoeven te beuken voor het effect.

Criminals behoort absoluut tot de favorieten, echter wat dit album betreft staan naar het einde toe de allerbeste nummers: Evidence, Omerta, Wait Outside, Inside the City of Glass...

Het folkachtige Omerta is zelfs mijn allergrootste favoriet. Schitterend!

Dit is het eerste album van Katatonia waar ik enthousiast van wordt. Jonas zingt aanzienlijk beter dan op eerdere albums, de productie klinkt ook een stuk voller en de nummers kennen meer dynamiek.