Toad the Wet Sprocket - New Constellation (2013)

Een nieuwe Toad! Die had ik niet zien aankomen, fijn bandje al moet ik eerlijk zeggen dat ik ze na 1995 uit het oog verloren ben.

“New Constellation” is het comeback/reünie album van Toad the Wet Sprocket dat 16 jaar na het vorige studioalbum verschijnt (“Coil” 1997). Na de tour van dat album besloten de high school vrienden, tot mijn ongenoegen, dat het na 12 jaar samen muziek maken tijd was om ieders eigen weg te gaan.

Belangrijkste songschrijver en leadzanger Glen Phillips begon een solo-carriere (met wat meer akoestisch gerichte nummers). Todd Nichols en Dean Dinning startte de rockband Lapdog.
Maar het bloed kroop waar het niet gaan kon en na enkele reünie-tours samen en het in 2011 verschenen album ‘All You Want’ met oude nummers opnieuw opgenomen is er dan nu een volwaardig nieuw studioalbum. En wat voor een!

De tijd lijkt stil gestaan te hebben als de eerste klanken van het titelnummer door mijn speakers klinken. Het nummer had zo op “Coil” kunnen staan. En het volgende nummer (‘California Wasted’) is een typische aanstekelijke Toad popsong met mooie samenzang in de lijn van hun geweldige album “Dulcinea”.

Dan komt mijn favoriete nummer van deze plaat, en absoluut een van de beste songs die de band ooit maakte. ‘The Moment’ is een pakkende track over keuzes maken in je leven met geweldige vocalen. De eerste keer dat het refrein wordt ingezet (0:28) is kippenvel. Ook de tekst is erg sterk met o.a. deze regel: “There is nothing but the moment, don’t you waste it on regret”.

Het eerste rustpunt komt met ‘Rare Bird’, al komt het nummer in het tweede deel gelukkig wat meer los.
‘I’ll Bet On You’ is muzikaal een remake van het nummer ‘See You Again’ van Lapdog’s debuutplaat "Near Tonight", maar dan met een compleet nieuwe tekst.

‘Golden Age’ is een akoestisch nummer rondom gitaar en piano zoals er met name op ‘Dulcinea’ ook enkele staan.
‘Get What You Want’ en ‘Is There Anyone Out There’ pakken de poprock kant van de band weer op en voor het eerst hoor ik het vergelijk met een band als Matchbox Twenty.

Bij de laatste 3 nummers van de basisversie gaat het tempo weer wat omlaag. ‘Life Is Beautiful’ en ‘The Eye’ zijn prima ballads maar geen uitschieters voor mij. Afsluiter ‘Enough’ is een wat zwaarder aangezet nummer en bevat een orkest, mooi.

Ook de bonustracks zijn sterk. ‘Friendly Fire’ is zo’n typisch Toad midtempo nummer en ‘Last to Fall’ een sterke akoestische track.
Het album sluit af met twee toppers waarvan ik niet goed begrijp waarom deze niet op de gewone versie staan. ‘Finally Fading’ had ik het liefst gezien als opener van het album en behoort tot de betere tracks van de plaat.

Als geheel ben ik erg blij dat deze (helaas te onbekende) band een doorstart heeft gemaakt die ze bezegelen met een sterke 4* plaat!

Ha fijn, een nieuwe Toad, dat had ik niet meer verwacht.
Bezit alle albums van ze tot en met "Coil" en inclusief "In Light Syrup", wat ik ook als een volwaardig album beschouw.
Ga dit album eens even op m'n gemak op me in laten werken, hopelijk benaderen ze af en toe het niveau van "Fear", wat een baasplaat is dat nog steeds.

Wat klinkt dit toch weer goed!
We hebben even moeten wachten op een nieuwe plaat van de Toad, maar hij was het wachten meer dan waard.
Heerlijke melodieen , prachtig gespeeld en vooral die stem van Glenn Phillips doet het hem
Kan het derde nummer, The Moment, wel de hele dag draaien, verveelt geen moment.
Prachtplaat!

Eind jaren '90, na het uitstekende album Coil, viel het doek voor deze band met één van de meest onwaarschijnlijke namen in de pophistorie. Toch bleef men min of meer aktief op de achtergrond en nu is er dan een heus comeback-album. Aan het geluid is weinig gesleuteld; de band klinkt onmiskenbaar als zichzelf. Het album luistert prettig genoeg weg maar het songmateriaal behoort grotendeels niet tot het beste dat men ooit schreef, met als uitzondering het prachtige The Moment, dat zich direct ontpopt als onverwoestbare klassieker. Met die ene song bewijst Toad in ieder geval op overtuigende wijze nog steeds bestaansrecht te hebben.

Toad is toch wel een zeer leuk bandje met toch wel zeer leuke muziek. De nieuwe plaat is dan wel weer lekker niets aan hand maar voor mij toch wel iets te veel niets aan de hand want het heeft een hoog kabbelgehalte.

I'll Bet on You en The Moment vind ik overigens de beste nummers.

Ik heb altijd een zwak gehad voor de sympathieke tunes van Toad. Ik vind dit absoluut geen niets aan de hand muziek, dit is een band die bij elkaar past als "hand in glove" om maar een Smiths term te gebruiken. Ze bereiken op deze plaat toch wel een heel hoog niveau met maken van de perfecte popsong. Ze hebben een beetje een zelfde soort chemie wat de mannen van Crowded House ook hadden (hebben). Een groep vrienden die elkaar op een unieke manier muzikaal haarfijn aanvoelen. The Moment is inderdaad een prachtig nummer maar er staat eigenlijk geen slecht nummer op dit album. Misschien niet ieders kopje thee maar ik kan hier toch wel een grote pot thee van leegdrinken.

Een heel coherent album die over de hele linie een dikke voldoende scoort. The Moment is zeker een geweldige song, ik zou daar zeker ook nog California Wasted en The Eye aan toe willen voegen.

Ik zie dat op mijn CD exemplaar 4 bonusnummers staan welke hier niet vermeld staan. Het zijn de nummers:

12. Friendly Fire
13. Last To Fall
14. I'm Not Waiting
15. Finally Fading

Naar mijn weten hebben ze altijd al op deze site gestaan. Klik wel op bonustracks onderaan de tracklist.

Ik zag het later ook

Hier sluit ik me graag bij aan, Toad blijft voor mij altijd heerlijke achtergrond muziek bij allerlei activiteiten eigenlijk. Maar ik betrap me er ook geregeld op dat ik het op zet zo aan het einde van de week, als ik na alle drukte van werk en gezin in m'n eentje aan de keukentafel een, naar eigen mening, welverdiend pilsje drink.
Het nummer New Constellation behoort tot mijn favorieten.

Niet zon goed album. The moment is heel sterk, maar verder leidt dit album een beetje aan het bekende syndroom van deze band, de meeste songs zijn gewoon niet zo heel sterk. En dat is jammer, want ze kunnen het wel hebben ze bewezen met prachtige tracks als Walk on the ocean. De conclusie moet dan helaas ook zijn dat dat incidenten zijn. Jammer. 2,5 ster

Een redelijke comeback waarbij duidelijk wordt dat Glenn nog steeds fraaie melodieën uit zijn hoge hoed weet te toveren. Een euvel waar dit plaatje echter tegen aanloopt is een gebrek aan peper en avontuur. De band is al nooit te betrappen geweest op het verleggen van grenzen of het verwerken van inventieve details in de songs, maar New Constellation klinkt bij vlagen wel erg alledaags. Phillips heeft daarnaast een redelijke stem maar na een half uurtje wordt het mij allemaal te zemelig. Voor nummers als The Moment, The Eye, California Wasted hoeven de heren zich echter alleen niet te schamen, dit blijven oorwurmen. Zo hink ik bij deze plaat altijd op 2 gedachten; enkele absolute pareltjes maar ook een rits nummers waarbij ik een geeuw niet kan onderdrukken.