Anthony Hamilton - Ain't Nobody Worryin' (2005)

Southern Stuff is nou weer samen met Can't Let Go de nummers die ik het leukste vind, smaken verschillen

Ja gelukkig wel. Begin zo onderhand deze cd meer te appreciëren als Comin' From Where I'm From. Maar dat zal wel tijdelijk zijn. Comin' is een cd die in elk nummer constant van hoog niveau is. Deze cd is daar toch minder sterk in.

Toch blijft Comin' From Where I'm From de betere cd van Anthony Hamilton. Op die cd is alles een 9,0 of een 10,0 waard. Op deze cd zijn er toch een paar nummer beneden dat niveau.

Een paar nummers liggen wel weer boven het niveau van Comin' From... maar die cd is constanter.

In één woord: Geweldig!!!!!!!

kijk eens aan, nog een liefhebber. Ben blij dat er meer op de site zijn.

Hmm ik denk dat iedereen wel in dit muziekgenre houdt van de stem van Anthony Hamilton. Cant Let Go vind ik persoonlijk het beste nummer, in een rotperiode maakte het nummer echt wel wat bij me los Ain't Nobody Worrying heeft ook prachtige teksten, maar zoals Reijersen zegt blijft Comin'de betere CD

http://www.clearchannelmusi...

Daar kun je hem een paar nummers zien doen! Voor de liefhebbers

Echt een zeer goed album, pass me over is echt een heerlijk nummer! Heerlijk hoeveel soul deze man heeft!
(nu heb ik wel gestemd hoor Reijersen )

Geniale muzikant. Ook al zal dit album muzikaal wat beter in elkaar steken, ben ik toch van mening dat coming where i'm from er net bovenuit komt. Toch verdient dit album ook een 4,5. Het niveau van deze muzikant ontstijgt de ruime meerderheid van de hedendaagse artiesten.

Anthony Hamilton – Ain’t Nobody Worryin’

Hoe moeilijk is het om een gevoel over te brengen op papier? Erg moeilijk kan ik je vertellen. Als ik weer eens uitgepakt heb met een meer dan positieve redenatie over Anthony Hamilton wordt mij vaak genoeg gevraagd wat ik er nou eigenlijk zo goed aan vind. Dat gaat over gevoel, wat moeilijk onder woorden te brengen is.

Anthony Hamilton is een zanger die qua genre huist in de zogeheten nu-soul. De man komt het uit Zuiden des Verenigde Staten. Net als vermaarde soulgrootheden als Sam&Dave en Otis Redding. Soulzangers van de puurdere, rauwere en meer doorleefde soul (Stax). Daarvan heeft Hamilton ook een graantje van meegepikt. Zijn muziek is het best te omschrijven als ‘Laidback’. En met zijn rasperige, rauwe stem onderscheidt hij zich van het merendeel aan nu-soul en R&B-zangers. Zijn teksten zitten vaak goed in elkaar. Verschillende thema’s van verdriet tot liefde passeren de revue. Maar wat Hamilton echt goed maakt is het geheel. Zijn albums zijn altijd één geheel. Geen nummer klinkt misvat of verkeerd gekozen. Alles klopt op zijn eigen, relaxte en laidback manier.

Where Did it go Wrong
In het leven maken mensen fouten, daar gaat dit nummer over. Anthony zingt de verses op een wat rapachtige manier. In het refrein wordt hij bijgestaan door backing vocals. De beats zijn minimaal, wat precies goed in de sfeer van het nummer past. Het nummer is het best mid-tempo te nomen. Je voelt wat hij zingt. Hij zingt als een persoon die zelf ook fouten gemaakt en meegemaakt heeft. Een man die midden in het leven staat. Het nummer bouwt zich op naar een steeds meer doorleefde climax. Geweldig lekker. Je gaat automatisch je hoofd Nodden als je het nummer hoort.

Southern Stuff
Een nummer over zijn roots. Alle specificaties uit het Zuiden van de USA komen in dit nummer aan bod. Cadillacs, Big Family’s en de dames. Dit nummer is één van de snelste nummers(evengoed mid-tempo) van het album en waarschijnlijk ook het nummer met de meeste muzikale begeleiding. Het is een nummer dat vooral lekker voortkabbelt zonder te vervelen. Precies een nummer dat perfect valt onder de algemene beschrijving van Hamilton’s muziek: laidback. Aan het eind van het nummer toont Anthony waar zijn stem tot in staat is.

Can’t Let Go
Liefde is een veelbezongen thema in de soulmuziek. Dit nummer gaat daarover. Het verliezen van een meisje, maar haar niet kunnen laten gaan. Je wilt haar altijd bij je hebben, in hart en ziel. Dit nummer is slow-tempo en was de eerste single van dit album. De clip is erg bijpassend. Rijdend op een eenzame weg, alleen, denkend over de girl waar het nummer overgaat. Vooral de muzikale begeleiding maakt dat dit nummer zo goed is. De accenten liggen precies goed en biedt veel ruimte aan de stem van Hamilton. Één van de beste en meest gevoelige nummers van dit album.

Ain’t Nobody Worryin’
De oude soul herleeft in dit nummer. Lekker rauw en laidback zingt over Hamilton over de medemens. Over het egoïsme dat de wereld meer en meer in de greep houdt. Het interesseert ze allemaal niet meer. Het is wederom een mid-tempo zong waarin je voelt dat Anthony zich kwaad maakt dat de mensen zo naïef in het leven staan. Deze woede komt naarmate het nummer vordert steeds meer ten uiting, zowel in muziek als in zijn stemgebruik. Het is gewoon één grote overweldigende climax. Hoort bij mijn top 3 van dit album.

The Truth
Een relation-song. Anthony Hamilton bezingt in dit nummer de waarheid achter het goed laten lopen van een liefdesrelatie. Het is een slow-tempo song die vooral zijn gewicht in Hamilton’s stem ligt. Geen overdreven stemacrobatiek en gewoon een zeer interessant nummer. Zowel tekstueel, vocaal als muzikaal. Heerlijk nummer voor samen met je geliefde.

Preacher’s Daughter
Het Zuiden van de Verenigde Staten is vaak erg godsdienstig onderlegd. Daar heeft Anthony Hamilton ook een nummer voor gemaakt. ‘Preacher’s Daughter’ is samen met de, voor mij toen nog onbekende, zangeres Tarsha’ McMillian.
Het nummer gaat over een vrouw die de weg naar God kwijt is geraakt, haar leven overhoop gooit en uiteindelijk weer terugkomt op de weg.
Begint met mooi pianospel en inleidende beats die het Zuidelijke gevoel kweken. Het is een mid-tempo nummer. Wel één van de snelste nummers van dit album. Het refrein is hypnotiserend lekker. De gastzangeres doet haar ding erg goed(vooral aan het eind van het nummer zingt ze geweldig doorleeft) en Hamilton zingt er weer prachtig op los. Één van de gevoeligste nummers van de CD.

Pass Me Over
Dit is zonder enige twijfel het allerbeste nummer dat Hamilton ooit gemaakt heeft. Een nummer over al de mooie momenten in het leven. De kleine dingen in het leven die vaak overgeslagen worden, maar o zo mooi zijn. Bijvoorbeeld de pracht van een mooie droom, een droom die zo mooi is dat je niet gestoord wilt worden, een droom zo mooi dat je nooit meer wakker wilt worden.
Een gitaarriff en pianospel lijden het nummer in en bepaald meteen de sfeer. In de zang van Anthony zit ongehoord veel gevoel. Iemand die dit nummer niet voelt is of gevoelloos of luistert nooit naar dit genre. Dit nummer dit de absolute muzikale ode aan Anthony’s stem. Alles wat hij met zijn stem kan (en dat is veel) toont hij in dit nummer. Geweldig gewoon. Eigenlijk kan ik alleen maar zeggen. Luisteren, luisteren, luisteren en nog meer luisteren. En dan diep buigen voor al het pracht dat je oren bereikt. Ik ga jullie vast voor

Everybody
Dit is waarschijnlijk het vrolijkste nummer van de hele cd. Een reggae-achtige zong over de medemens. “Everybody needs love in their life” klinkt het refrein.
Een onverwacht leuke afwisseling in het album. Een nummer wat je vrolijk van wordt Een nummer dat het waarschijnlijk ook goed zal doen op feestjes waar gedanst wordt.

Sista Big Bones
Schoonheid zit van binnen: daar gaat dit nummer over. Ook al zijn dames nog zo dik, zo lelijk van buiten. Je moet naar de binnenkant kijken. De bijbehorende clip is prachtig en vooral erg grappig.
Het is een funky mid-tempo nummer. Net als ‘Everybody’ een vrolijke noot op het album. Zal het dus ook goed doen bij een dansfeest. De boodschap in het nummer is tekstueel erg goed gebracht. De heze, rauwe stem van Anthony Hamilton doet de rest. Heerlijke song.

Change Your World
Dit is een song die gaat over de invloed van het verliefd worden op je leven, zowel positief als negatief. Dat hele verliefdheids-gevoel hoor je in het nummer. Een echt op-de-bank-met-je-geliefde-tegen-elkaar-aan-zitten-song. Anthony legt weer heerlijk veel gevoel in het nummer. Zijn stem is gewoonweg prachtig. Het nummer eindigt ook prachtig in een spetterende climax, onder andere met behulp van een jazzy trompetje.

Never Love Again
Het nummer gaat over de moeilijke periode na een verbroken relatie. Het verhaal dat Anthony in het nummer bezingt gaat over een man die bedonderd is door zijn vrouw. Nu de relatie verbroken is vraagt hij zich af hoe hij ooit nog van iemand kan houden na zo’n ervaring.
De term laidback domineert dit nummer. Een erg mooi een gevoelig nummer in slow-tempo. Niet simpel coupletje-refreintje, maar gewoon zingen zoals het verhaal gaat. Prachtig sfeer hangt er in dit nummer.

I Know What Love’s All AboutIn navolging op een nummer over een verbroken relatie volgt dit nummer, een nummer over een nieuwe relatie. Een relatie die totaal anders, en vooral positief anders, verloopt als gedacht. Dit nummer ademt Southern. Veel rustige uithalen aan Anthony’s kant. Lekker laidback weer. Prachtig nummer eigenlijk. Mooie afsluiter.

De kracht van dit album ligt vooral in het geheel. Het heeft een bepaalde sfeer die je ongelooflijk kan raken, maar dit kan vooral als je het gehele album beluisterd en niet zomaar een paar losse nummers. Ik ben er in ieder geval over uit dat Anthony Hamilton een zanger met een erg eigen sound. Een sound die mij heel erg bevalt. Daarom krijgt dit album van mij ook 5 dikverdiende sterren.

Niks toe te voegen aan Reijersen zn bericht. Die erg mooi is trouwens . Maar ik houd het nog op 4*. Een aantal erg sterke nrs, samen met wat mindere die ik niet zo snel meer zal afspelen.

Heb dit album vandaag bij de Bied gehaald, en meteen opgezet! Elk nummer heeft gewoon iets mooi en er is geen een nummer wat tegenvalt. Toch heeft het net niet 'dat' wat dit album perfect maakt. 4,5*

Oh my god. Deze cd is gewoon super mega geweldig, damn...
Het gevoel dat deze man over weet te brengen is ongekend.
Pass me over, Everybody en Where did it go wrong zijn mijn favo tracks van dit moment, want dat verandert ongetwijfeld komende week weer. Maar wat is Pass me over een prachtig nummer zeg, WOW.

*5

Ik ben benieuwd wat jullie de minste nummers van het album vinden. Ik vind dat er op dit album 3 mindere nummers staan, namelijk: I know what love's all about, The Truth en Change World. Het zijn misschien wel goede nummers, maar mij doen ze niet zo veel.

Dit is wel een erg lastige vraag Improvision.

Ik heb lang gedacht dat ik dit wel een goed album vond, en gaf het daarom ook 4 sterren.
Maar nu valt het kwartje ineens; ik vind het veel te kwijlerig, R.Kelly-achtig en te weinig origineel: 2 sterren.
Pass Me Over en de titeltrack blijven op mijn iPod staan, de rest gaat de prullenbak in, Soulife achterna. Blijft albumsgewijs gezien alleen zijn debuutplaat nog over.

Ik vind de vergelijking met R. Kelly totaal niet steekhoudend. Het is totaal andere muziek.

Pass Me Over

Woowwww !!
Pass Me Over
Wat een prachtige song is dat zeg !!!!

Echt 1 van de mooiste nummers die ik de laatste jaren heb gehoord !!!

nou niet alleen pass me over is een prachtige song hoor de hele cd is een pareltje. noujah, een zeer grote parel kun je beter stellen want het is gewoon dikke kwaliteit wat deze man te bieden heeft. een gigantische fraaie stem, superveel soul, lekkere beats en zeer fijne refreintjes. topcd.

Never Love Again is zo, zooo goed

wat een cd, ben zelf niet zo;n liefhebber van soul en rnb, maar deze cd is echt geweldig.

aint nobody worring, everybody, sista big bones, change your world, zijn bij mij favoriet.

Vandaag binnen gehaald, na Southern Comfort merk ik nu al, dat dit ook een pareltje is .

De beste soul (nu-soul) in jaren.

Soms klinken de beats en de muziek inderdaad wel erg of ze uit een doosje komen.
Maar bijv. Preacher's Daughter en Change Your World zitten packed met gitaar, blazers, percussie, piano en orgel.|
De gospel in Pass Me Over is ook magistraal.
Oldskool shit, dit.

En de songs met programmed beats werken trouwens ook prima.
Een beetje hip-hoppy, terwijl de soul er nog steeds vanaf druipt.

Dit is r&b zonder danspasjes, vrouwonvriendelijk geouwehoer, opschepperij over bling etc.
Dit is pure shit.

Dat deze man nog maar lang platen maakt.
Nieuwe plaat is trouwens ook fijn, alhoewel niet zo fijn als deze..

Ain't Nobody Worryin' vind ik toch wel een van de beste nu-soul albums, en misschien wel het beste soulalbum van de 21ste eeuw. Het album heeft het qua verkoop cijfers zeker niet verkeerd gedaan, hetgeen resulteerde dat het album in verschillende charts heeft gestaan. Helaas hebben, naar mijn bescheiden mening, nog steeds te weinig mensen deze plaat, of überhaupt albums van Anthony Hamilton beluisterd.

De kracht van Anthony ligt wat mij betreft voor een groot gedeelte in zijn keel. Uit dit 'instrument' komt een prachtig, warm geluid uit vol van emotie. Hij kan mooi uithalen maar blijft er nagenoeg altijd voor kiezen dit op een lage manier te doen (hij kan ook op een fraaie manier hoog zingen zoals op Never Love Again). Dit maakt het voor mij aangenaam om naar te luisteren; nergens gaat Anthony naar het overdreven toe, iets waar ik me een enkele keer aan kan storen bij soul zangers.

Nee Anthony blijft voornamelijk zichzelf en maakt muziek die dicht bij hem staat, daarnaast zijn de producties voor hem gemaakt. Deze producties zijn wellicht niet eens zo heel ingewikkeld, het geluid klinkt sterk maar bestaat niet uit tal van laagjes. Dit heeft als voordeel dat Anthony de gehele cd goed te verstaan is en dat niets in de productie als storende factor is. Een leuk uitstapje qua productie is Everybody, een nummer die meer de reggae kant opgaat qua vibe en waar hier en daar een mooie verlaten blazer klinkt. Andere producties worden veelal gekenmerkt door een fraai stukje piano en/of een beheerste drum.

Het lyricaal vermorgen van de zanger is, zeker voor het genre, niet verkeerd. Hij kaart belangrijke onderwerpen aan zonder er heel ingewikkeld over te doen. De titeltrack laat dit bijvoorbeeld zien met een tekst als: "The homeless have no where to turn, when their stomach starts to burn, cause they ain't got food to eat//How the children gonna learn, when they gotta take turns, cause they ain't got books to read." Natuurlijk is niet alles van een dergelijk niveau, maar de teksten storen mij nergens; zijn stem is daar sowieso te mooi voor.

En zo is Ain't Nobody Worryin' een verdomd mooie cd, vol met goede zang (ook de refreintjes zijn goed verzorgd), de juiste producties; nergens overheersend maar wel een fraai geluid en tot slot ook hier en daar een tekst die mij wel aanspreekt. Ja dit is soul die ik graag mag beluisteren en waarvoor ik Meneer Hamilton ten zeerste wil bedanken.

Gister bij het optreden in Marcanti in Amsterdam geweest en wat een performer is het toch!!!

Pass me over is echt een geweldig nummer! damn wat een cd is dit.

Kan dit soort muziek toch steeds beter waarderen. Eerder stoorde ik me aan de teksten, het is nog steeds niet helemaal mijn ding maar het klinkt toch allemaal zo lekker .

Edit: heeft iemand nog tips voor mij wat ik nog meer kan luisteren wat in het verlengde van Anthony Hamilton ligt. Ik ken nou al 3 platen van de man en misschien is er iets wat hier op lijkt. Deze stijl vind ik toch wel erg fijn.

D'Angelo, Dwele, Marvin Gaye