Klaatu - Hope (1977)

Omdat er lange tijd onduidelijkheid was over de identiteit van de groepsleden is lange tijd gedacht dat de Beatles hierachter zaten, maar het waren gewoon een stelletje Canadezen met inderdaad een duidelijk hoorbare voorliefde voor the beatles. Dit is een soort van conceptplaat over de eenzaamheid van het vuurtorenwachtersbestaan, voorwaar een bepaald origineel thema dacht ik zo . 3,5*

Volgens mij komt dat concept toch pas opduiken vanaf de track The Loneliest Of Creatures? Tenminste, zo hoor ik het wel.

Dit is correct, en het is ook deze plaathelft die ik destijds grijs heb gedraaid.
Prachtig.

Dit klopt helemaal ! Heb hem jammer genoeg nooit volledig gehoord, kan dus geen stem uitbrengen.
Moeilijk te vinden platen, die van Klaatu!

De eerste twee nummers zijn wat zwakjes. Vanaf track 3 heeft elk nummer toch zijn charme. 4*

De officieel uitgebrachte versie van Hope is feitelijk versie 2 van het album want er was nog een eerste versie. Het verhaal achter die versie is dat de band het album Hope af had en daarbij gebruik had gemaakt van een Engels symfonie-orkest maar toen ze de plaat afleverden bij hun label, wilde deze hem nog niet uitbrengen omdat het debuut nog zo goed verkocht. Vervolgens ging de band terug de studio in en heeft veel van de orkestpartijen vervangen door synthesizer-partijen en ook is het geheel compleet opnieuw gemixt. Persoonlijk vind ik de Symphonic Hope versie misschien nog wel net zo mooier.

Kant 2 van dit album (zeg maar vanaf het 5e nummer) is van een hemelse schoonheid, de rest bevalt mij veel minder. Als totaal is het toch wel 3,5 sterren waard.

Een heerlijke plaat, vooral 'kant 2', dus vanaf nr. 5. Polizania is daarentegen 'n nummer dat ik altijd doorspoel.
Ik deze CD als 2CD met de eerste CD van Klaatu. Maar deze blijft mijn favoriet.

Dit album bevat heel veel dirigeer momenten, u bent gewaarschuwd,
heerlijke symfo muziek

en het einde van Hope, bevat toch wel een typisch kerst sfeertje

Het jeugdhuis destijds had deze op elpee. Ik heb de plaat helaas nooit meer teruggevonden op cd, ik vind dat vreselijk jammer, ik ben ook niet echt een internetkoper, dus waar kan ik nog terecht...?
Jij hebt ze op één staan, ik veronderstel dat je de plaat gewoon toch op cd hebt gevonden??

Hoi Father Mckenzie ( uit Lovely Rita toch ?)

de cd van Hope is gewoon verkrijgbaar
ik heb de enkele versie
maar is inmiddels in cominbatie met de
eerste album ook al te koop

tenminste als een cd shop het nog heeft
in de bakken

@ musicfreak1960; bedankt voor de info, mocht ik de plaat nog vinden, ik zal niet aarzelen;
Father McKenzie is een "figuur" uit het nummer Eleanor Rigby (All The Lonely People...) en dus niet uit Lovely Rita. Het is maar omdat je dat zou weten, jawel!!

Net het plaatje weer eens op de draaitafel gelegd, wat een veelzijdig album is dit toch. Van Genesis-achtige stukken (vooral de zang) naar folky samenzang, via regelrechte popklassiekers naar psychedelische intermezzo's in sterke composities. 4*

Hoewel ietwat over de top zijn Around the Universe in Eighty Day , Long Live Politzania, The Loneliest of Creatures en Prelude toch echt weergaloos!

Ja je hebt helemaal gelijk, vooral het tweede gedeelte van de plaat vind ik erg sterk, halfje erbij.
Soms is bombastisch gewoon leuk!

Hoewel de titel het niet doet vermoeden, brengt "The Loneliest Of Creatures" mij altijd in een opgewekte stemming. Dit komt door het prachtige meerstemmige gezang, dat zeer aanstekelijk werkt!

Bijzonder album van Klaatu, kort na hun net zo speciale debuutalbum. Beide albums staan in de Oor jaarlijst 1977. Dit op nr, 40, en het titelloze debuut op 43.
Je moet er even voor gaan zitten, maar hoe vaker ik het draai, des te meer ik ontdek. Vooral de nummers 5 t/m 8 zijn top.

2e album van Klaatu en waarvan enige tijd werd gedacht dat dit The Beatles onder een andere naam waren.
De associatie is er net als het debuut zo nu en dan, en op de opener (tevens het bekendste stuk) hoor je het wel uitdrukkelijk, en ook op het fraaie titelstuk- afsluiter, lijkt het of George Harrison de studio is binnen geslopen.
Het album is vooral heel georchastreerd en doet hier en daar wat pretentieus aan.
Vooral het lang uitgesponnen Long Live Politzania is nogal over de top. Het is bijzonder knap wat de heren neerzetten...daar niet van, maar met name de zoetgevooisde fragmenten in die song geeft mij het verkeerde gevoel.
Het wordt halverwege ook conceptueel en dan gaat het de symfonische kant op.
De opener vind ik echt goed. Heel frivole art-pop en de perfecte keuze voor een single. Volgens mij was het ook een klein hitje hier en daar.
Madman is dan wat verdwaald en maakt weinig indruk.
Around the Universe in Eighty Days is alleraardigst, maar dan is het een poosje 'too much' voor mij om echt onder de indruk te blijven.
Klaatu is geen band die je de ene na de andere tempowisseling voorschotelt, maar de pretenties slaan af en toe wat te veel door.
Maar de twee afsluiters redden de plaat naar mijn idee.
So Said the Lighthouse Keeper is bijzonder fraai en mysterieus en het al eerder gememoreerde Hope is Beatlesque, maar van een verbluffende schoonheid.

Kom ik net als het debuut op een zeventje uit.
Ik denk als Klaatu wat songmatiger te werk zou gaan mijn waardering hoger zou uitvallen.
Deze gasten konden echt wel wat, maar draven door hun enthousiasme zo nu en dan wat te veel door.
Maar de prijsnummers zijn daarintegen absoluut de moeite waard.

Ja, ik herinner mij ook goed nog goed het gespeculeer of het wel, dan niet de Beatles zouden zijn die hier op geheimzinnige wijze aan het werk zijn. De heren wilden, wat ik mij herinner, in de eerste jaren beslist niet op de foto, als achterkant van de hoes bijvoorbeeld en er werd over het algemeen heel geheimzinnig gedaan.

Ik kan mij goed vinden in de beschrijving van bikkel2, af en toe wat pretentieus, maar verzorgd en goed doordacht. Wat er destijds ook al over geschreven werd, hoor ik ook heden ten dage nog dat de heren stuk voor stuk uitmuntende muzikanten zijn, met geweldige vocalisten.
Ik heb dit album veel meer gedraaid dan het debuutalbum. Waar het prachtige Calling Occupants of Interplanetary Craft op staat, waar de Carpenters de heren nog een grote boost gaven in hun naamsbekendheid door dit te coveren en als single uit te brengen, overigens is dat naar mijn smaak ook de beste uitvoering van het nummer.

Ook ik hoor op dit album nog wel Beatlesinvloeden, met name George Harrison, die altijd wat in de schaduw stond van het bekende tandem L&McC.

Wel een album dat de tand des tijds goed doorstaan heeft!

Klopt inderdaad Roxy6, de heren waren van mening dat de muziek het belangrijkste was en niet zozeer de makers. Dus de namen en foto's werden vermeden.
Zo werd het inderdaad wel wat mysterieus.
Mooie produktie trouwens.

Sympathiek uitgangspunt.