De Jeugd van Tegenwoordig - "Ja, Natúúrlijk!" (2013)

Waanzinnig goed album. Geniale gekheid zowel muzikaal als tekstueel. Verwacht je een rap krijg je een abstracte zang en wanneer je denkt dat een nummer eindigt gaat nog instrumentaal solerend verder. Het vormt een geheel als album, waardoor je een soort trip meemaakt. Je hoort vaak iets bekends, maar het lijkt nooit op een specifike artiest. Eigenzinnig, genre overstijgend en gewoon heerlijk om naar te luisteren.

Wie herinnert zich het optreden van De Jeugd van Tegenwoordig in Top of the Pops 2005 nog? Eén zwarte sinterklaas en twee witte pieten die 'Watskeburt?!' ten gehore brachten? Leuk, maar morgen ook weer vergeten dacht TV kijkend Nederland massaal. We hadden het fout. Acht jaar verder heeft De Jeugd van Tegenwoordig zich dubbel en dwars bewezen als een solide hitmachine. Na De Lachende Derde, géén moeilijke vierde. Hoewel de rappers Willie Wartaal, Vieze Fur en Faberyayo de dertig gepasseerd zijn, lijkt de puberteit nog steeds voort te duren en dat resulteert opnieuw in een sterk album. Volgens Faberyayo is "Ja, Natúúrlijk!" zelfs het "Kid A momentje van de jeugd" geworden.

Mwaah, na grondig luisteren kunnen we ons niet helemaal vinden in deze absurdistische en licht misplaatste opmerking van Yayo. Kid A momentjes blijven namelijk uit. Wel komen De Jeugd-fans ruim aan hun trekken. "Ja Natúúrlijk!" is een typische DJVT plaat geworden zonder in herhaling te vallen. Dat betekent: ouderwets dansbare, synthesizer overgoten, hitgevoelige tracks met even onzinnige en melige als briljante teksten. Dat briljante uit zich vooral in de mooie taalvondsten of geinige woordspelingen.

Hits zijn ook weer aanwezig (zei het niet van het kaliber van 'Sterrenstof' of 'Get Spanish'). De singles 'Een Barkie' en het in fijne teringherrie eindigende 'De Formule' zijn daar uiteraard twee voorbeelden van, maar er is meer. Ook het luchtige 'Het Mysterie Van De Koude Schouders' en de onvervalste goed foute 'Op Een Sexuele Wijze' zijn erg sterk. Het iets serieuzere 'De Toneelacademie' verdient eveneens een pluim. Hoe geweldig de raps ook mogen zijn, het is toch de moddervette (bijna Lcd Soundsystem-achtige) beat van Bas Bron die het meeste lof krijgt. Het mag duidelijk wezen dat de "Neger Des Heils" toch wel de grootste held is van "Ja Natúúrlijk!". Bron maakt weer ijzersterke, flink in de jaren '80 ondergedompelde beats, waarin hij ook uitgebreid de tijd neemt om te soleren. Het sterke 'Dromen Van Karton' bereikt daardoor zelfs bijna de tien minuten grens.

Toch zijn niet de volle 70 minuten even boeiend. 'Bewuste Sabotage' en 'Er Zijn Weer Dingen' zijn vrij matig en 'Issook' en 'Slechts Een Bendtkabouter' zelfs ondermaats. Het zijn twee fillers met totaal geen toegevoegde waarde. Maar hé, dat hoort ook een beetje bij De Jeugd van Tegenwoordig. Elk voorgaand album kende zwakke momenten en laten we eerlijk wezen: deze zijn relatief weinig te vinden op "Ja Natúúrlijk!" en de sterke momenten maken dit ruimschoots goed. De Jeugd kan inmiddels een dubbelalbum vullen met hits. "Ja, Natúúrlijk" is opnieuw een uiterst vermakelijke plaat. Vier albums verder en nog geen spoortje van verval.

Van: Daan's Muziek Blog

Volgens last.fm heb ik dit album nu zo’n veertig keer beluisterd. Dat is ongetwijfeld een onderschatting, want niet alle keren dat ik de cd gehoord heb, heb ik het gescrobbled. Daarmee is “Ja, natúúrlijk!" een van de albums die ik het meest gehoord heb het afgelopen jaar.

Na De Lachende Derde, die me verrassend goed beviel, was ik benieuwd naar dit album. “Ja, natúúrlijk!" heeft die verwachting meer dan waargemaakt. Het album heeft een ontzettend retrogeluid, alsof Bas Bron per ongeluk in de jaren ’80 is beland en nooit weer teruggekomen is. Bas Bron krijgt regelmatig veel ruimte om z’n ding te doen. De Formule eindigt op een of andere sirene. Ik kan me voorstellen dat dat irritant kan zijn, zo is het ongetwijfeld ook bedoeld, ik vind het erg mooi gevonden. Ook Dromen van Karton wordt erg mooi afgesloten door Bron.
Maar goed, ik had vooral veel van dit album verwacht vanwege de tekstuele vondsten. Ben niet teleurgesteld. Veel mooi geformuleerd geouwehoer, maar hier en daar wordt de Jeugd ook wat serieuzer. Als dat eindigt in nummers als Dromen van Karton, dan klaag ik niet.

Eigenlijk staan er maar twee mindere nummers op dit album: Psychantisch en Issook. Daartussen staat dan weer een van de beste nummers: De Toneelacademie. Prachtige snobbenschets. Herkenbaar, hoewel ik uiteraard geen toneelspeler ben. Maar goed, de goede nummers zijn sowieso niet dun gezaaid hier: De Formule, Bewuste Sabotage, Een Barkie, Er Zijn Weer Dingen, en dan uiteraard nog De Toneelacademie en Dromen van Karton. Dat laatste nummer is meteen het hoogtepunt van het album.

Uitstekend album dus. “Ja, natúúrlijk!" staat al zo’n beetje sinds ik het album kreeg (het moest eerst nog uit Nederland komen) op mijn mp3-speler, dus het zal ongetwijfeld nog erg vaak voorbijkomen de komende jaren.

4.0*