Black Sabbath - Seventh Star (1986)

Kijk dit is een plaat die, zoals eigenlijk eerst de intentie was, als soloplaat van Iommi te boek had moeten staan. Het is overigens een zeer ondergewaardeerde plaat. De bluesy Iommi met een goed zingende Hughes mag gehoord worden.

Mag zeker gehoord worden. Staan enkele steengoede songs op. Favorieten van mij zijn Seventh Star, Heart Like A Wheel en No Stranger To Love.

Heart Like a Wheel!
Verder zijn de andere nummers ook best goed. Seventh Star is gewoon een goede plaat, dat heel anders klinkt dan je van Black Sabbath verwacht.

Geweldig album, met natuurlijk Glenn Hughes op zang. Op vinyl

Ik beschouw mijzelf als een hele grote Sabbath fan maar dit album kan mij niet bekoren. Als je het cd-hoesje openslaat zie je mannen met leren jassen en uitpuilend borsthaar. Brrr... Je vreest het ergste. Helaas wordt je vrees bewaarheid met de muziek: net iets te veel jaren 80 metal. Laat dat nu een sound zijn waar ik he-le-maal niet van houd. Het nummer "The seventh Star" is wel aardig maar alleen omdat het me doet denken aan "Heaven and Hell." "Angry Heart" vind ik ook wel okay. Wat uiteinelijk alles de das om doet is - wederom zeer persoonlijk - de stem van Glenn Hughes. 'k Weet niet. Zijn stem doet me niets. Het is het gewoon niet voor mij.

Het is ook meer een Tony Iommi solo-plaat maar de platenmaatschappij wilde geloof ik dat er ook Black Sabbath op kwam te staan.

Eerste luisterbeurt.
Goede plaat totnutoe.

Wist je:
- Nooit op CD verschenen (samen met born again)
- Er een bootleg-demo-album bestaat uit 1985 met een andere vocalist?
- De tracklist op MuMe verkeerd is! track nr 4 staat er niet op!

Ik heb die cd dus een tijdje terug ontleend uit de bib met nr 4 erop.

Ja die bootleg die je bedoeld is waarschijnlijk "Star of India" met Jeff Fenholt (ooit Jesus Christ Superstar en nu al heel lang gospelzanger). Hij heeft dus meegeschreven aan de nummers op "Seventh Star", maar hoe groot zijn inbreng werkelijk was is nog maar de vraag, want de teksten zijn heel anders en de melodieën komen waarschijnlijk sowieso van Iommi af. Fenholt zou trouwens niet echt kunnen improviseren, en Iommi schijnt juist op deze manier muziek te schrijven, verder is hij een prima zanger, maar wel de reden dat hij niet de zanger werd uiteindelijk.

"Seventh Star" vind ik trouwens hartstikke gaaf!

Is het vergelijkbaar met Iommi's verdere samenwerkingen met Hughes (solo)? Want die vond ik erg goed.

Dat vind ik wat moelijk te zeggen. Ik vind "Dep Sessions" en "Fused" persoonlijk saaier, mijn voorkeur gaat uit naar "Seventh Star" omdat mij de sfeer meer aanspreekt. Ook vind ik dit album toch veel traditioneler van aard dan het nieuwere werk.

- Zal dan geen officiële release zijn
- Hier op MuMe stond track 4 niet vermeld. 5 minuten na mijn bericht was het al gecorigeerd.

Van www.black-sabbath.com:

CASS Warner Bros 4-25337 (US 1986)
LP Vertigo VERH 29 (UK 1986)
LP Vertigo 826 704-1 (NL 1986)
MC Vertigo VERHC 29 (UK 1986)
MC Vertigo 826 704-4 (1986)
CD Vertigo 826 704-2 (UK 1986)
CD Essential/Castle ESMCD335 (UK 1996) - Remastered
CD Sanctuary SMRCD076 (UK 2004)

Met de extra informatie:
This album was never formally released on CD in the US.

ik had het ook van een Engelstalige site

In Engeland, waar ie wel officieel op cd is uitgekomen, spreken ze ook Engels.

Saaie plaat. Alleen het nummer Seventh Star heeft wal wat, maar voor de rest is dit meer een standaard hardrockplaat die me aan bijv. MSG doet denken met wat extra bluesinvloeden. Hier had het label Black Sabbath beter niet opgeplakt kunnen worden.

In for the Kill
Mijn minst favoriete nummer, maar dan hebben we die wel gelijk gehad aan het begin

No Stranger to Love
Mooi powerballad, vet atmosferisch! Deze album versie heeft niet de achtergrondzang als de single versie, ik mis het helemaal niet. Dit nummer klinkt niet als Black Sabbath zoals ervoor. Mensen die (ergens terecht) dit geen BS album noemen zouden dat kunnen onderbouwen met het feit dat dit nummer ook niet als BS klinkt. Maar de andere tracks dan? Zoals:

...Turn to Stone
Deze is in de stijl van het "Born Again" materiaal maar dan met een veel beter geluid. Ook qua kaas tekst is het wel een beetje in die stijl, 'She put a spell on you!' etc. Niet echt een uitgesproken refrein, helaas, maar vaker luisteren helpt er wel bij dit goed door te komen.

Sphinx (The Guardian)
Instrumentaal

Seventh Star
Heel mooi titelnummer. De wat Oosterse riff van Iommi is briljant. Ik dacht dat de Duitse gitarist Axel Rudi Pell vooral door Rainbow geïnspireerd was, maar dit nummer heeft erg veel weg van zijn Oosterse stukken zoals "Casbah" en "Black Moon Pyramid" etc. Maar terug naar "Seventh Star", de zang van Glenn Hughes is echt zeer goed vind ik, niet zo iel als de laatste tijd en ook niet zoals in zijn beginjaren, nee veel warmer.

Danger Zone
Gewoon een goed rocknummer, en weer valt de prima zang mij op.

Heart Like a Wheel
Een bluesjam lijkt het wel. De gitaar klinkt zeer diep en hard. Ondanks het wat vele pielende gesoleer wel geslaagd, maar ik snap wel dat het op kant B kwam...

Angry Heart
Wederom gewoon een goed rocknummer met lichte Deep Purple verwijzingen door de synthesizer. Het bevat al elementen van:

...In Memory
Deze korte powerballad gaat over de dood van Iommi's vader. Ik vind het zeer mooi, nogmaals complimenten voor Glenn Hughes.

Er zijn dingen op aan te merken, dat zeker, maar albums zoals deze, waarvoor je moeite moet doen om ze goed te kunnen begrijpen vind ik zeker wel mooi!

Mooi overzichtje
Heb er ook zo eentje getypd klaar liggen op WORD van dit album (ook nr pr nummer).
Maar ik ga alle Sabbathdinges tegelijk posten.

Ik ben niet echt overtuigd van dit album, het klinkt (zoals Lupin en notsub al zeiden) als een standaard jaren '80 hardrock/metal plaat: het klinkt allemaal degelijk, maar nergens wordt het écht goed. Aan de andere kant is het ook weer niet zo dat er matige/slechte nummers op staan, en het album is op zich goed te beluisteren (mede dankzij Glenn Hughes' zang). Van mij krijgt hij een voldoende. Mijn favoriete nummers hierop zijn In For The Kill, Seventh Star, Danger Zone en Angry Heart.

Ik heb deze en Born Again wel op cd. Ze zijn heruitgebracht in 2004.
Nog een detail betreft de Seventh Star periode. Halverwege de tour
is Glenn Hughes uit de band gezet. Omdat hij teveel met z'n neus in de poeder zat. Ray Gillen heeft hem toen vervangen.

Lees het bericht van blauwe vla eens, halverwege deze pagina

Ik zie wat je bedoeld, dat had ik nog niet gelezen.

Seventh Star komt op 22 april op nieuw uit, voor de liefhebber.....

Ik beschouw mezelf als liefhebber van Black Sabbath, maar heb niks van een re-release gehoord. niet in de war met een 3cd uitgave van paranoid of zo?

Wat moet Sabbath met een keyboardspeler, vraag ik me af

Huh, goede muziek maken?
De keyboards overheersen nergens trouwens.

Glenn Hughes heeft een geweldig goede stem. Luister maar eens naar "No Stranger To Love" en "In Memory", prima rock ballads mede door zijn inbreng. Maar er zijn veel songs op dit album die gewoon niet helemaal in orde zijn. Uitzondering zijn de titelsong, "Angry Heart" en de twee eerder genoemde songs.
Het ligt dus niet aan Glenn Hughes.

Vooral bij 'Fuses', een solo-plaat die Iommi met Hughes heeft opgenomen, vind ik hem verschrikkelijk goed zingen. Beter dan hier, in ieder geval.

Ja inderdaad, Iommy speelt de blues...Dit is een hele mooie plaat (Turn to stone vind ik de zwakste). De sound en de feel doet mij trouwens erg aan Saxon denken!
Heel vroeger was ik Black Sabbath fan (t/m Masters of Reality). Maar Ozzy vind ik tegenwoordig echt verschrikkelijk en eigenlijk alleen een beetje te pruimen op de eerste drie (t/m Masters of Reality). Het materiaal met Tony, Dio en Hughes is veel interessanter (want: betere zangers). Hierbij is het werk met Hughes wel erg opvallend. Sinds een paar jaar verzamel ik het Iommy werk (zonder Ozzy).
De vocals op 7th star (de titel song) zijn echt meesterlijk. Heart Like a wheel een echte Iommy Blues!

Een halfje eraf en ik ga onmiddellijk zeggen waarom: voor mij was dit beter niet onder de naam Black Sabbath uitgekomen, mijn persoonlijke reden, het is voor mij niet duister genoeg. Reden twee: Black Sabbath heeft altijd al deftige zangers gehad, maar eens je Tony Martin gehoord hebt zoals ik weeral gisteren, valt voor mij de zang van Glenn Hughes ferm tegen. Ik onderschat zijn kwaliteiten niet, maar ik hou niet zo van zijn stem. Het titelnummer steekt er met kop en schouders uit. Angry Heart en In Memory vind ik niet bijster geweldig, "kuch".