Anathema - Alternative 4 (1998)

Waaaaaaanzinnig album. Top 20 niveau. Dit is zo'n album die het vooral in deze regenachtige tijd zo heerlijk doet. Soms een beetje loom, soms een beetje agressief en soms neerslachtig. Toppers zijn voor mij Fragile Dreams, Empty, Regret, Feel en Lost control. Eén of twee wat mindere nummers, maar één van de betere albums van Anathema. Wat ik soms lees is dat men de stem van Danny niet echt goed vindt. Ik kan me er niet zo aan storen, sterker, soms klinkt het wel erg lekker met dat platte engels.... Ik ken heel wat slechtere lead zangers....

Sinds Alt. 4 vind ik de zang (die overigens hoofdzakelijk van Vincent komt en niet van Danny) juist één van de sterkste troeven van Anathema. Naast de prachtige arrangementen en Danny's gitaarwerk.

Op Eternity was Vincent duidelijk nog niet zo zeker en overtuigend als zanger. Maar dankzij wat zanglessen beschikt hij vanaf Alt.4 over een mooie, warme stem. Alleen jammer dat hij het live niet altijd kan waarmaken.

zo, toch maar eens even op ***** gezet. KLASSE plaat!

Een van de beste platen ooit gemaakt door de meest onderschatte band aller tijden.

Fragile dreams en feel zijn mijn toppers van deze cd.

Wanneer krijgen de heren de aandacht die ze verdienen?
Voor mij het best bewaarde rockgeheim.

Ben het ermee eens. Fragile Dreams is prachtig. Zeker de akoestische versie daarvan op Hindsight....

Ik krijg van Hindsight acute jeuk, maar vind dit een prachtplaat!

geweldige plaat! Ik wil meer, suggesties anyone?

Natural Disaster of Judgement

Ik ben geen miljonair Welke heeft jouw voorkeur?

Anders neem je deze

Nice thanx freitzen

"and somethimes i despair at who've I become
i Have to come to terms with what i've done" Regret

ja echt een geweldig album. met zo als je ziet geweldige teksten.
ik ga hem nog een aantal maal luisteren maar het ziet er goed uit voor anathema

Geweldige plaat. Lost Control is een fenomenaal nummer!

Ik begin steeds meer te ontdekken van Anathema en deze behoort voor mij tot hun allerbeste werk. De zang staat hier erg centraal en eist alle aandacht op, maar ook de muziek is erg goed verzorgd en klinkt open en fris. Dit is een CD die na een paar luisterbeurten al overtuigt. Op de lange termijn kan dat een nadeel zijn, maar dat is voor later..

don't worry, dit is de enige plaat van anathema die echt nooit gaat vervelen, grandioos tijdloos!

Gisteren live in Drachten. Ik vond ze niet heel goed. Op CD doet het me allemaal meer. Voor het eerst dat ik zoiets meemaak. Desalniettemin bezorgde Fragile Dreams me toch de rillingen. Wat een allejezus goed nummer is dat.

Dit is eigenlijk het album waarmee het voor Anathema allemaal écht begon. Het typische underground-geluid van de vorige platen wordt hier ingeruild voor een kristalheldere productie en over het algemeen toegankelijkere nummers. Voor een groot gedeelte valt dit te danken aan de zang van Vincent, die vanaf deze plaat qua stemgeluid z'n draai definitief gevonden heeft. Dan zou je denken dat het het album automatisch beter maakt dan de vorige. Nee...niet zozeer. De bij vlagen wat avontuurlijke, zoekende en mystieke sound van de vorige 2 platen Eternity en The Silent Enigma is hier grotendeels afwezig. Daar krijgen we in de plaats compacte en doordachte, erg op de zang gerichte songs voor terug. En die zijn zeker niet slecht. Integendeel: Alternative 4 is gewoon een goede plaat! Maar persoonlijk één van de wat mindere. Relatief gezien dan, want deze plaat verdient nog altijd 4 dikverdiende punten.
Waar Eternity langzamerhand de overgang zou inzetten, is dit album de basis voor de definitieve koerswijziging, waarmee opvolger Judgement de perfectionering van dit album genoemd mag worden. En ondanks de veranderingen, krijgt Anathema het toch voor elkaar, om iets onmiskenbaars in hun sound te bewaren, iets wat vanaf de eerste plaat aanwezig zou zijn in hun muziek. En dit vertaald zich in uitstekende, erg op het gevoel inspelende songs. En nadat ik dit album wist te waarderen, kon het w.m.b. niet meer stuk. Judgement zou dit voor mij helemaal bewijzen, aangezien ik dat één van hun beste platen vind.

Alternative 4 is een bijzonder album van een bijzondere band. Klassiekers als "Fragile Dreams", "Inner Silence" en "Regret" bewijzen dat eens te meer.
Alleen wat moet er door het hoofd van Duncan Patterson zijn geschoten toen hij de tekst schreef voor het titelnummer?:"I'll dance with the angels to celebrate the holocaust". Ik krijg altijd een beetje rillingen zodra Vincent de grillige zanglijn inzet, waarbij dit stukje verontrustende tekst naar voren komt...

Ik heb deze op vier sterren staan, maar toen ik het pa en moe op vakantie in de auto eens liet horen klonk het toch niet allemaal even goed. De stem van Vincent is natuurlijk erg fraai; helaas geeft hij toch wel een wat te dramatische lading aan de toch al niet bijster subtiele teksten... op de volgende platen werd het gelukkig beter. En eigenlijk is hier ook maar één echt goed nummer (Regret) tegen een hoop materiaal dat eigenlijk allemaal net iets mist of juist teveel heeft. Na afloop spoken echter vooral de goede fragmenten van de plaat door je hoofd en dat is ook knap... ach, ik laat de beoordeling maar gewoon staan zo.

Wat is en blijft Better of dead toch een prachtig nummer, echt kippenvel.

Heel wat anders dan het origineel van Bad Religion... maar zeker de moeite waard!

Anathema is een van de bands die ik nooit beu geraak. zowel hun oudere als nieuwere platen blijf ik luisteren. maar ik denk toch dat deze op nummer 1 staat. Met Empty aan de top! zoveel energie in dat nummer

er valt niet te kiezen, gewoon beide kopen!

Zoals reeds vermeld, het eerste album van Anathema waar alles gewoon klopte. Voorganger Eternity bevatte ook al meer dan uitstekend songmateriaal maar ging nog al eens gebukt onder de wollige productie. Men besloot alle overbodige franje overboord te gooien en slechts de essentie van de song te behouden waarin elk instrument weer ruimte kreeg om te ademen. Oftewel een solidie basis van drums, bass en piano. Hier en daar aangevuld met een spaarzame slaggitaar of een vioolpartijtje. Het levert een staccato gebracht album over de zin en en de onzin van het leven op.

Het leeuwendeel van de songs is afkomstig van bassist Patterson en leveren een verontrustend kijkje in zijn ziel op. De overige tracks zijn van de Cavanagh broeders en die zijn er overigens niet vrolijker op.

De verhoudingen binnen de band waren op dit moment ook erg slecht, Duncan Patterson en gitarist Danny Cavanagh praatten niet meer met elkaar en hebben mekaar in de studio niet gezien. Danny weigerde zelfs gitaar te spelen op Duncans songs... Zanger/gitarist Vincent Cavanagh stond letterlijk tussen twee vuren in en hij zorgde er voor dat het album toch nog af kwam. Zijn song Re-Connect gaat ongetwijfeld over de lastige positie waar hij in zat.

Duncan kwam met het idee voor dit album na het lezen van het boek Alternative 3. Een boek waarin wordt beschreven dat er 3 oplossingen zijn om om te gaan met alle moeilijkheden die je ondervindt tijdens je leven op deze planeet. Duncan vond dat de schrijver een 4e alternatief vergeten was; zelfmoord. Duncan vertrok ook direct na de opnames. Wat de zaak nog lastiger maakte aangezien de Cavanaghs nu een album hadden te promoten wat grotendeels ontsproten was uit zijn brein.

Hoe mooi ook, ik draai Alternative 4 niet vaak meer, je moet er echt voor in de stemming zijn. En dan nog hou ik het meestal maar bij een aantal nummers. Mijn persoonlijke favorieten zijn Lost Control, Re-Connect en Regret.

Ik geef 5* omdat het een uniek album is, ik ken helemaal niks wat hier ook maar een beetje op lijkt, zeker niet qua sfeer. En vanwege het sterke songmateriaal natuurlijk. En de emotie in Vincents stem. En het mooie artwork. En...

Voorlopig kan dit album mij nog niet echt aanspreken ( samen met A Fine Day to Exit ) terwijl Judgement, A Natural Distaster en We're Here Because We're Here dat wel al vrij snel deden.

Voorlopige hoogtepunten zijn Alternative 4, Regret en Fragile Dreams.

Het heeft denk ik ook met de zang te maken die ik op de albums die mij bevallen tot nu toe veel beter vind dan op deze.

Voorlopig nog geen score; eerst maar eens langer op me in laten werken...

Voorlopig kan dit album mij nog niet echt aanspreken ( samen met A Fine Day to Exit ) terwijl Judgement, A Natural Distaster en We're Here Because We're Here dat wel al vrij snel deden.

Voorlopige hoogtepunten zijn Alternative 4, Regret en Fragile Dreams.

Het heeft denk ik ook met de zang te maken die ik op de albums die mij bevallen tot nu toe veel beter vind dan op deze.

Voorlopig nog geen score; eerst maar eens langer op me in laten werken...

Dit album heeft wel zijn momenten, zo vind ik de drums in de titelsong buitengewoon spannend. Toch vind ik het hier en daar vrij saai en mag het wat vrolijker.

3,5* voor de originele sound.

Dat is net zoiets als aan Frans Bauer vragen of ie niet eens waat kwaadaardiger teksten kan zingen.

Het is hier simpelweg veel van hetzelfde, een klein beetje tegenwicht vind ik niet weg.

Beetje vreemde redenatie. Een vrolijke song zou hier totaal uit de toon vallen.

En aan afwisseling ook geen gebrek. Fragile Dreams, Empty en Re-Connect zijn lekkere uptempo beukers, terwijl nummers als Lost Control, Shroud Of False en Inner Silence meer ballad achtig zijn.

Voor een band die begon als behoorlijk drassig (en enorm gaaf) doom/death orkestje klinkt de band op Alternative 4 afwisselender dan ooit.
Een reuzestap voorwaarts ten opzichte van Eternity. Vooral Cavanagh is ongekend gegroeid als vocalist.

En droevenis hoort bij Anathema zoals majeurakkoordenporno hoort bij Rhapsody. Ondanks de gedaantewisseling van de band is het treurige imago gebleven.
Ik moest er destijds wel wat aan wennen, maar uiteindelijk ben ik wel verkocht.