Anathema - Alternative 4 (1998)

Compositorisch is er genoeg afwisseling te bespeuren, het gaat mij om het emotionele vlak. Droevenis 'hoort erbij' vind ik ietwat te makkelijk. Bij een nummer als 'Fragile Dreams' vind ik de tekst iets te droevig voor de bijbehorende muziek. Daar komt het me geforceerd over, ze lijken daar vriendjes te willen blijven met de doomscene.

Enigszins bekend met de geschiedenis van Anathema?

Dat blijkt he, ik refereer er aan.

Aah wacht, ik las op de een of andere manier 'worden' ipv 'blijven' =p

Zelf vind ik Fragile Dreams niet al te vrolijk klinken. Tuurlijk is de tekst nog een stuk donkerder dan het nummer zelf, maar het past zeker wel bij elkaar. Ook lijkt het me sterk dat ze zulke donkere teksten hebben geschreven om hun fans te behouden; de echte doompuristen waren hier toch al afgehaakt. Het is gewoon een prachtige overgangsplaat in de evolutie van deze band.

Geweldige plaat, wat een sfeer en wat een emotie. Zowel in de zang als in de muziek. De prachtige productie helpt ook nog eens om de songs helemaal tot hun recht te laten komen. Anathema laat hier horen een geweldige band te zijn die bestaat uit geweldige artiesten. Puur genieten.

Het begin van dit album is echt om te smullen. Fragile Dreams is sowieso een prachtnummer, maar ook Empty vind ik geweldig. Een nummer dat vol zit met pit en het niet moet hebben van één krachtig stukje in een voor de rest zouteloos nummer.

De rest van het album pakt me nog niet, maar ik ga ervan uit dat dat nog wel zal komen. Progressieve muziek is voor mij altijd al typische groeimuziek gebleken.

Ik heb gelijk gekregen Het was even wennen aan de wat tragere nummers, maar uiteindelijk kon ik toch niet om hun kwaliteit heen.

Alternative 4 is een erg sterk album, maar wel een met duidelijke sterkere en zwakkere nummers. Fragile Dreams, Empty en Regret zijn zonder enige twijfel mijn favorieten, terwijl Feel en Alternative 4 me amper kunnen boeien. Niemendalletjes als Shroud of False en Destiny vind ik dan weer wel goed te pruimen.

Hoe dan ook: Alternative 4 is een goed album. En daar horen 4 sterren bij. Niet meer, omdat er een paar zwakkere nummers op staan. Niet minder, omdat het een prachtig geheel is.

Erg sterk album. Zanger zit hier duidelijk nog vol van agressie, haat, depressie, angst enz. Dit hoor je goed terug naar mijn idee. De albums hierna worden steeds minder agressief en somberder. . .

Een van de laatste albums van Anathema die ik miste om mijn collectie van de band compleet te krijgen. Ben backwards gegaan met deze band. Aangetrokken door de laatste cd's in het oeuvre gedoken en zo prima de ontwikkeling kunnen horen die de band heeft doorgemaakt. Alternative 4 is wellicht het album waarin de band afscheid nam van Doom Metal en muzikaler werd. M.n de openers van dit album laten dat goed horen. Ruime voldoende.

Met name de openers? Want de rest van het album heeft nog wel doom metal invloeden?

Voorganger Eternity, wat als een typisch overgangs-album gezien wordt, is muzikaal gezien anders ook al behoorlijk Doom Metal-loos. Alleen de sfeer verraad nog enigszins dat de band uit de hoek van de Doom Metal afkomstig is.

Alternative 4 klinkt somber en druilerig, maar tegelijkertijd mooi. Echter zijn er geen Doom Metal-invloeden meer op te bespeuren.

Het klinkt idd op dit album allemaal een stuk opener en transparanter. Aan het begin van het album hoor je nog wat heavy gitaarwerk op tracks als Fragile Dreams en Empty. Tweede helft is lekker mellow.

De band schijnt dit te zien als het album waarop ze hun geluid hebben gevonden en daar zit zeker wat in.

Daar zit zeker wat in, al is het allemaal nog wel wat hoekiger en minder glad dan op hun laatste paar albums. Als ze hetzelfde over Judgement hadden gezegd, had ik het nog wat beter kunnen plaatsen.

Wat de band waarschijnlijk bedoeld, is dat dit album de basis vormde voor het geluid wat ze gevonden bleken te hebben. Deze zou dan weer verder uitgewerkt (en i.m.o. geperfectioneerd) worden op opvolger Judgement.

“Alternative 4” is een album dat mij echt overtuigd heeft en waarbij de eerste vier nummers gelijk de toon zetten.
Shroud of False en Fragile Dreams vormen samen een…..meesterwerk. Ik kan niet anders zeggen.
Ook het volgende Empty en Lost Control zijn echte killers. Dit magische viertal heeft het recht verworven om met dedain neer te kijken op bijna alle andere rock songs die ooit gemaakt zijn. Arrogantie wordt in dit geval geaccepteerd want ze zijn goed....heel goed.

Als ik het begin van deze CD hoor moet ik automatisch terugdenken aan de DVD "A Moment in Time" uit 2006. Het eerste dat ik ooit zag/hoorde van Anathema.
Deze DVD is opgenomen in een kille Oost Europese sporthal tijdens Metalmania . De hal is halfvol en wordt bevolkt door hele volksstammen… headbangers.
Dat was bij ons misschien een dingetje in de jaren 80 & 90 maar in Polski Land in 2006 nog springlevend.
Anathema en headbangers…dat is zo’n beetje hetzelfde als seksende ouders. Dat wil je gewoon niet zien!!!
Ook de regie en camerawerk is erbarmelijk. Laten we zeggen dat de regisseur in ieder geval NIET Lasse Hoile is.

Ondanks deze malheur bevat de DVD uitstekende songs die ook op deze CD te horen zijn zoals: Shroud of False,Fragile Dreams, Empty, Lost Control en Inner Silence.
Live “doen” deze nummers het in ieder geval zeer goed. Zeker het inzetten van Fragile Dreams na Shroud of False is indrukwekkend.

Ook de zang op deze CD is goed verzorgd. In ieder geval beter dan het zingschreeuwen op de vorige platen.

Speciale vermelding ook nog voor het nummer Regret. Zeer bijzonder.
Tegenvallers in mijn ogen zijn Inner Silence & Feel. Jammer.

Alternative 4; de weg naar beschaving is definitief ingeslagen.

Maar de DVD A Moment in Time is wel een aanrader?

@Lau1986 ondanks mijn kritiekpunten heb ik deze dvd zeker 25 keer gekeken. Dit was mijn eerste kennismaking met Anathema en ik werd gelijk bij de keel gegrepen.
Als je het begin van de Dvd gezien hebt dan zal je hetzelde ervaren denk ik.
Volgens mij heb ik deze bij Amazone besteld voor een zacht prijsje.

De band heeft er meerdere op naam staan, maar dit is een mooie overgangsplaat; hierna zou de band steeds meer gaan kiezen voor rustige, stemmige songs. De grunts zijn hier volledig verdwenen en hebben plaatsgemaakt voor sfeervolle, zweverige zanglijnen. Sporadisch is het geluid nog wel stevig en heavy, maar met metal heeft het al weinig meer te maken. Niet het sterkste album van de band, wat mij betreft ontbreken echt memorabele songs, maar wel een degelijke plaat.

Wat Nieuwstad zegt....

Ik snap ook niet helemaal hoe iemand Regret geen memorabele song kan vinden, maar om iemand daar nou om uit te lachen...

Inderdaad, da's dan ook weer overdreven. Ik vind 'm zelfs een punt hebben. Van de geprezen Anathema albums (Alternative 4 - Judgement - A Natural Disaster), heb ik nooit gesnapt waarom deze even goed scoort (en Fragile Dreams dan nog bijna als de 'ultieme' Anathema song wordt gezien, waarmee de band meestal afsluit). Hier staat geen Judgement, Pulled Under at 2000 Meters a Second, a Simple Mistake,... op.

En ook al geen Sweet Tears of een They Die......

Een goed album. Dat vind ik het dan weer wel. Niet zo krakkemikkig als Eternity en net even steviger dan de rimram die erna kwam. Het allerbeste maakte de band met Darren White, maar dat is uiteraard persoonlijke smaak.

Lang gelden dat ik naar Anathema luisterde en heb vooral de cd Eternity grijs gedraaid. Om een of andere reden heb ik die vandaag weer eens opgezet en was meteen weer verkocht. Vooral het nummer Hope (geschreven door de grote David Gilmour en Roy Harper (vocals op Have A Cigar van David Gilmour's Pink Floyd)) had mijn grootste interesse.

Maar nu zie ik hier bij dit album de 4 bonustracks, waarvan 3 Pink Floyd-nummers! Ik weet (schaam schaam) niet veel van Anathema, behalve een paar cd's die ik heb en het feit dat ze ook uit Engeland komen, maar is de band beïnvloed door Pink Floyd, of hele grote liefhebbers (net als ik)? Als zelfs David Gilmour een nummer voor je schrijft die dan ook weer ingesproken wordt door Roy Harper....

Anathema is inderdaad geïnspireerd door Pink Floyd. Bij een akoestisch concert dat ik van ze heb gezien speelden ze ook een aantal covers van Pink Floyd. Ze vonden het eigenlijk niet helemaal gepast om meerdere nummers van dezelfde band te coveren maar gaven aan het "The greatest band ever" te vinden en het daarom toch maar gewoon te doen. En groot gelijk hebben ze natuurlijk!

Dat betreur ik ten zeerste. Ik vind ze die eerste albums veel beter uit de verf komen. Ze hadden iets onvoorspelbaar iets dreigends dat mij erg aansprak. Nu vind ik ze - sorry- niet echt veel meer dan een doorsnee progband. ik weet dat ik nu op tere zieltjes trap, maar zo komt het op mij over.
Daarom waardeer ik hun albums tot en met Alternative 4 en ook nu de twee albums hierna, heel erg.
Daarna heb ik ze nog wel gevolgd, maar sprong de vonk veel minder of nagenoeg niet (meer) over

Oké Neal. Ieder z'n voorkeur uiteraard. Ik vind Anathema typisch een band die zichzelf opnieuw heeft uitgevonden. De transitie is goed hoorbaar. Dat fans daardoor afhaken zal dezelfde dimensie hebben als dat er nieuwe fans aanhaken. Ik bewonder het lef van de band en ben een fan die pas later is aangehaakt (vanaf Hindsight) en het oeuvre is gaan terugluisteren. Alternative 4 is een prima plaat maar moeilijk vergelijkbaar met de laatste paar albums. Het verschil is groot maar mi wel moedig.

Dank je voor deze bijval. Pink Floyd is ook the greatest band ever en de sfeer van de lange Floyd tracks is best wel te merken op de albums van Anathema die ik ken.

Deze plaat maar weer eens opgezet. Uitgezonderd van een paar zaadnummers (Inner Silence en feel) hou ik toch ook erg van de "oude"Anathema.

Al het werk van Anathema gaat de komende tijd aan de beurt komen. Onderdeel van het trainingskamp ter voorbereiding van het nieuwe album in juni.
Ik heb dan al een week vrij genomen, de muren van eierdozen voorzien,de ramen geblindeerd en 10 liter soep ingeslagen.
Laat maar komen die CD.

Shake hands Thin Air! Ook hier een Anathema herbelevings cq herbezinningsweek(je) en ben mijn albums ook aan het luisteren. Heerlijk. Waak voor overkill anders ligt de nieuweling al meteen op achterstand