Duran Duran - Big Thing (1988)

Gisteren van de sint de special edition gehad (ik ben weer compleet)

Ook deze is de moeite waard, echter logischerwijs alleen voor de die hards, want dit album is niet echt heel erg groot onder de massa.

Leuke box, en mooi bij de verzameling!

Leuke show uit Italie erbij (wel erg gedateerd vanwege de haardracht en kleding), en nu maar afwachten of de rest ook nog zo gaat uitkomen!

Zo, nu ook na jaren eens kennisgemaakt met Big Thing en het viel me niet mee. Het is voor mij middelmaat die regeert. Er staan wat toppers op in de vorm van de bekende nummers als I Don't Want Your Love, All She Wants Is en Dou You Believe in Shame? maar zelfs die vind ik niet tot de beste Duran Duran nummers behoren.
Op zich is het best nog een aardig popplaatje om naar te luisteren maar dat zijn niet degene die een lange levensduur genieten; daarvoor is er genoeg anders moois te beluisteren en ook van de band zelf.

Misschien geheel niet ter zake doende, maar dit moet toch wel een van de meest gruwelijke album covers ooit zijn.
Big Generator van Yes ziet er ook zo godvergeten '80's uit...

@Lennon
zijn die special editions onlangs uitgebracht of was je daar gewoon lang naar op zoek???

Toch enigzins fijn dat platenmaatschappijen nog dat soort risico's nemen

cover ziet er inderdaad vrij schreeuwerig uit

Ze hebben dit jaar vanaf album 1 tot aan dit album alles opnieuw uitgebracht in zeer interessante boxjes (behalve Arena) en Big thing is zeer recentelijk uitgebracht..

Ik ben nu in de Astronaut periode-tenminste ik heb de singles What happens tomorrow en Reach up for the sunrise weer uit de doos geplukt.
Maar dat album ken ik verder niet goed genoeg.

Als er een special edition van the Wedding album komt hou ik me aanbevolen

Zwaar ondergewaardeerde DD-plaat die in mijn ogen tot de beste van hun ouvre hoort.
All she wants is ---> heerlijk donker dansnummer
Land ---> prachtige ballad

Weet nog dat ik vroeger deze cd opzette, op de keukentafel ging zitten mijmeren met een fles bier erbij.
Nostalgia.

Prima album van Duran Duran, dat in de middenmoot van hun discografie terecht gaat komen qua waardering.

De opener is een nummer dat denk ik destijds even schrikken is geweest voor de fans, maar wat bij herbeluistering wel een lekker nummer blijkt te zijn.

De backingtrack van 'I Don't Want Your Love' had zo van George Michael kunnen komen (ten tijde van Faith), al heeft het nummer wel weer zo'n typisch Duran Duran refrein.

Dan komt de mindere fase van het album voor mij:
Het gekreun van 'All She Wants Is' is niet iets wat mij aan staat, niet zo mijn ding.
'Too Late Marlene' vind ik eenniemandalletje en 'Drug (It's Just a State of Mind)' is aardig.

Maar dit wordt met een grandioos einde van het album weer helemaal goed gemaakt.
'Do You Believe in Shame?' is een zeer sterk, sfeervol (maar toch poppy) nummer. Het neigt voor mij wat naar Simple Minds en INXS.

'Palomino' is een werkelijk geweldig nummer met af en toen een aparte stijlwisseling. En met (en dat mag ook wel eens gezegd worden) sterke vocalen van Simon, vooral in het refrein.
Ook 'Land' is een zeer goed nummer dat het niet moet hebben van een catchy refrein, maar van een mooie meeslepende melodie.

'The Edge of America' is op zich een erg mooie ballad, maar na de 3 vorige (volledige) tracks , die ook midtempo zijn, kakt het album hier wel wat in, waardoor dit nummer snel in de vergetelhoek kan raken. En dat is jammer.
Een beter uitgekiende trackvolgorde was op z'n plaats geweest.

Het album eindigt met het vette (instrumentale) 'Lake Shore Driving', dat me op een of andere manier muzikaal doet denken aan intrumentaaltjes van Simple Minds. Wel een vreemd einde...

Tja, en die 2 interludes .... wat moeten we er ermee? Van mij hadden ze weg mogen blijven.
Maar al met al wel een prima album van Duran Duran.

Toen ik Hard day (the Shep Pettibone mix) luisterde hoorde ik ineens wat jij bedoelde! En.. eigenlijk ook wel logisch want hij is ook verantwoordelijk voor de remix van I don't want your love Daar is de link!
Plus dat het omstreeks dezelfde periode is uitgebracht (zit een jaartje tussen)

De tape was op! Ken je trouwens The Krush Brothers LSD Edit?

Nope.

^

Da's gewoon the edge of America en lake shore driving als een nummer, beide ingekort en samengevoegd in 3 minuut en 33 seconden.
Naar mijn idee is doet dat the edge of America absoluut geen eer aan, en vindt het een vrij zinloze "mix" Enige is dat het rare einde van lake shore driving er niet meer in zit, omdat er daarvoor an "gefade" wordt.
Dus.... mijn inziens.. niks om druk op naar zoek te gaan

Is niet echt een uitdagende zoektocht met al die mooie special editions!

Big Thing, I Don't Want Your Love, All She Wants Is, Too Late Marlene, Drug (It's Just a State of Mind), Palomino en Lake Shore Driving allemaal prima tot geweldige tracks

7 van de 12 en de rest ook niet onaardig.
Jammer dat het gemiddelde toch wat aan de lage kant is wat mij betreft.
Hier betraden ze toch net weer een ander muzikaal pad.

Het gemiddelde haal ik een klein stukje omhoog. Overigens noem je mijn favoriete nummer van de plaat niet en dat is Do You Believe in Shame?

Sorry, stond die er ook op dan?

Sinds kort

Do you believe in shame is en blijft een fantastisch nummer. Zeker als je in ogenschouw neemt waarom Simon dit nummer heeft geschreven (Hij verloor een zeer goede vriend) Nooit een grote hit geweest in NL, en dat heb ik altijd jammer gevonden.

'Big Thing' dan uiteindelijk toch maar besteld, ook al vind ik het album niet echt denderend. De lage prijs (3.99) trok me over de streep. 'Do you believe in shame' is in elk geval een pareltje.

heeft All she wants is in Nl wel wat gedaan? of een tipparade geval?

Volgens mij enkel tipparade, terwijl ik dit een van de betere DD nummers vond sinds 1984 (single-wise) dus voor mij onbegrijpelijk dat dit niks deed.. De clip moest het in ieder geval niet trekken, want die was echt waardeloos, zeker naar DD maatstaven.

die clip van Do you believe in shame is ook vreemd (de laatste minuut)

heb nu eindelijk die heruitgaves zien liggen, dubbel cd en dubbel cd met dvd. Deze van Big Thing misschien toch maar doen

Wederom goed album, vooral de eerste 6 nummers springen er wat mij betreft ut. Daarna wordt het stukken minder.

bwah, 'the edge of America' vind ik toch ook een heel goed nummer, simpel maar wel catchy.

Duran Duran een band die ik best wel gehaat heb. In de tijd dat de band zijn heydays kende was ik vooral bezig met rock. En ik werd naar mijn gevoel overspoeld door grote vervelende (kut) commerciele pokke bands. Wham, Addam en zijn mieren, Culture club,Spandau Ballet enz. Tjee wat heb ik een hekel gehad aan die hair spray,stoppel baarden en make up bands bands ha. Hoewel bepaalde clips van vooral Duran mijn aandacht zeker trokken he he.
The Power Station(1986) was voor mij eigenlijk de eerste stap om Duran voor het eerst enigzins serieus te nemen. Vervolgens ben ik maar eens naar Notorious gaan luisteren. Tot mijn eigen verbazing vond ik dat niet eens slecht.

Groot Ding is best een redelijk goede pop plaat te noemen. Het zijn vooral de rustige nummers die ik goed vind. Daar kan ik best wel lekker op wegmijmeren geen probleem. Toch al een grote hobby van me. Wat mij betreft is dat ook tevens het sterke punt van deze plaat en duran over het algemeen. Eigenlijk staan er niet gek veel nummers op deze plaat die mij irriteren. Zonder dat Duran tot echte grote hoogte komt. Maar kom op geen slechte plaat van deze oude hair spray band.

Aardig popalbum. Eerste drie nummers zijn erg leuk, de rest deed me wat minder. Do you believe in shame is nog best een leuk nummer, en ik werd erg verrast door de laatste twee nummers! Ik denk dat ik deze misschien nog wat vaker moet gaan luisteren, maar na de eerste luisterbeurt kan ik al wel zeggen dat Duran Duran betere albums heeft gemaakt. Ik weet nog niet of ik hem beter vind dan zijn voorganger, die ik ook al een stuk minder vond dan het eerdere werk.

ik blijf dit een heel leuk album vinden-pas weer gedraaid. Drug is nu vooral favoriet door het frivole karakter met female vocal in de verses. Dit album lijkt een brug te willen slaan tussen jaren 80 DD en de deur opengooien voor alle dance en hiphop invloeden uit eind jaren 80

Haalt het niet bij hun voorgangers ( zoals hun debuut en Rio). Sterker ik vind dit gewoonweg net-niet. Een 2.0 voor de moeite